Etyka Conradowska w „Jądrze ciemności”

Etyka Conradowska to charakterystyczna dla całej twórczości Jospeha Conrada postawa moralna, którą pisarz propaguje w swoich dziełach. Chodzi tu przede wszystkim o posiadanie niezłomnych zasad etycznych i zachowanie wierności wobec nich w każdych okolicznościach. Źródłem prawa moralnego w twórczości Conrada nie jest żaden system religijny czy filozoficzny, ale osobiste sumienie kreowanych przez pisarza postaci.

W „Jądrze ciemności” mamy do czynienia z wyraźnym przeciwstawieniem dwóch różnych bohaterów: Kurza i Charliego Marlowe’a. Obaj mają swoje zasady, jednak w okolicznościach niczym nieograniczonej wolności na czarnym lądzie, jeden z nich świadomie się im sprzeniewierza. Kurz daje się ponieść wewnętrznej ciemności i buduje niejako prywatną społeczność totalitarną, w której czyni się władcą życia i śmierci. Bezwzględnie wykorzystuje Afrykańczyków do swoich celów, ograbia ich, a także morduje.

Marlowe to z kolei bohater, który realizuje zasady Conradowskiej etyki. Pomimo że jest człowiekiem Zachodu i dysponuje wobec tubylców pewnym zasobem władzy, nie wykorzystuje jej. Nie czyni zła i nie daje się wciągnąć w bezduszną machinę zarabiania na ludzkim nieszczęściu. Potrafi również dokonać moralnej oceny postępowania Kurza.