Nowela – definicja i wyznaczniki gatunku, przykłady, twórcy

Definicja i wyznaczniki gatunku

Nowela to gatunek literacki, którego głównym wyznacznikiem jest zwięzłość. Nowela to utwór charakteryzujący się jednowątkowością. Jej przynależność rodzajowa to epika.

Jeśli chodzi o budowę noweli, można powiedzieć, że posiada on ściśle określoną strukturę. Według wzorca, akcja powinna posiadać punkt kulminacyjny, a następnie zmierzać do zakończenia. Za wzorzec tego gatunku uznaje się twórczość Bocaccia.

Tematyka poruszana przez nowelę może być różnorodna. W okresie pozytywizmu gatunek był niezwykle popularnym i służył odzwierciedleniu problemów społecznych, a także przekazaniu najważniejszych haseł charakterystycznych dla tamtej epoki. Uproszczony sposób przedstawienia, jednowątkowa akcja, ograniczona liczba bohaterów były nośnikami sprawiającymi, że nowela była chętnie ukazywanym, używanym gatunkiem.

Przykłady, twórcy

Bocaccio, „Dekameron”, czyli cykl nowel stworzony przez tego autora.
Eliza Orzeszkowa, „Gloria victis”
Bolesław Prus, „Kamizelka”, „Katarynka”
Henryk Sienkiewicz, „Szkice węglem”