Powieść epistolarna – definicja i wyznaczniki gatunku, przykłady, twórcy

Definicja i wyznaczniki

Powieść epistolarna to odmiana powieści, która jest niezwykła przede wszystkim przez swoją budowę. Jak sama nazwa wskazuje jest to powieść, której akcja przedstawiona jest za pomocą listów.

Dzięki takiemu zabiegowi, zyskuje ona wymiar niezwykle subiektywny. Czytelnik ma okazję poznać świat i wydarzenia oczami bohatera, który jest autorem listów. Jednym z wariantów tego typu powieści jest także ten, który zakłada istnienie kilku osób korespondujących ze sobą. Powieści epistolarne bywały wzbogacane jeśli chodzi o treść, w niektórych możliwym jest znalezienie także opisu przeżyć autora, często w formie dziennika czy innego rodzaju pamiętnikarstwa. Możliwym jest również rozpoczęcie powieści epistolarnej notą od autora, czy innego rodzaju wstępem. Przykładem jest utwór „Cierpienia młodego Wertera”.

Przykłady, twórcy

Korzeni powieści epistolarnej dopatrywać się można w zwykłej wymianie korespondencji, która stanowi jeden z intymnych sposobów kontaktu. Takie podejście widoczne jest w powieści napisanej przez Jana Jakuba Rosseau „Julia, czyli nowa Heloiza”, w której autor skupia się na romansie o średniowiecznym rodowodzie.

Jedną z najbardziej znanych powieści epistolarnych są „Cierpienia młodego Wertera” pióra Goethego, który dzięki tej formie oddał przeżycia i romantyzm bohatera.