Powieść obyczajowa – definicja i wyznaczniki gatunku, przykłady, twórcy

Definicja i wyznaczniki gatunku

Powieść obyczajowa to gatunek powieści, który został ukształtowany w okresie pozytywizmu. Charakterystycznym dla owej epoki było zainteresowanie ludzkim życiem, życiem społeczeństwa w jego wszelkich aspektach. Hołdując zasadzie realizmu, ówcześni twórcy skupiali się na jak najwierniejszym przedstawieniu realiów. To także jedna z cech powieści obyczajowej.

Czytelnik tejże powieści ma szansę poznać społeczeństwo lub też jego wycinek wraz ze wszystkim regułami nim rządzącymi. Jak sama nazwa wskazuje powieść obyczajowa koncentruje się na obyczajowości środowiska, które jest przed nią oddawane. Odbiorca ma okazję poznać przekonania owych ludzi,motywy nim kierujące, a także wszelkie realia ich życia. Ułatwia mu to bohater, który prezentuje postawę idealnie oddającą wspomniany wycinek społeczeństwa, ale i narrator, który jest w tego typu utworach wszechwiedzący.

Przykłady, twórcy

Zofia Nałkowska - „Granica

Bolesław Prus - „Lalka

Honore Balzac - „Komedia ludzka