Wysoki sądzie, szanowni ławnicy!
Chciałem wznieść akt oskarżenia przeciw jednemu z najokrutniejszych władców w całej historii Słowian! Nie dopuścił się on jednak swych zbrodni sam – znalazł bowiem oddanego pomocnika, a może nawet inspiratora w osobie swej żony Brunhildy!
Popiel był rozmiłowany w luksusach. Samo to nie świadczy za dobrze o władcy – bowiem on bowiem być rozmiłowany w żelazie, nie zaś w złocie i pięknych pachnidłach. Młodemu państwu Goplan nie jest potrzebny ktoś, kto marzy tylko o sutym obiedzie i zbytkach. Na takiego pana mogą sobie pozwolić potężne królestwa, które już opływają w bogactwo i dobrobyt. Potomkowie Karola Wielkiego mogą zabawiać się turniejami i ucztami – ale nasz młody lud potrzebuje obrońcy, człowieka rzutkiego i sprytnego. Popiel zaś spryt potrafił wykrzesać z siebie wyłącznie wtedy, gdy w grę wchodziły jego interesy i przyjemności, nie zaś sprawy całego plemienia!
Już samo to wystarczyłoby, żeby zażądać obalenia Popiela i Brunhildy! A to dopiero wstęp do opisu ich zbrodni! Otóż tak bardzo umiłowali oni władzę, że postanowili zachować ją za wszelką cenę dla siebie i swoich potomków. By zapewnić sobie nieograniczoną potęgę, sprosił Popiel na ucztę swoich stryjów. Byli to szacowni mędrcy i jak nikt znali się na sprawach plemienia! Popiel, zamiast skorzystać z ich rad, wymordował niczego się nie spodziewających krewnych. W ten sposób popełnił błąd polityczny, zabił bowiem osoby, które mogły pomóc mu, gdyby postanowił rozsądnie sprawować władzę. Ale do tego wszystkiego dopuścił się dwóch przerażających rzeczy – złamał święte prawo gościnności i pokalał się rozlaniem krwi rodziny.
My, Słowianie, wiemy, że gość to osoba święta. Gdy przyjmiemy kogoś pod swój dach, musimy mu przychylić nieba, nie może być wobec niego nawet nie grzeczni! A co dopiero naruszyć nietykalność gościa, zabić go? Czy można sobie wyobrazić bardziej przerażającą zbrodnię dla naszego ludu? Tak, można – taką zbrodnią jest zamordowanie krewnych, pokalanie więzów rodzinnych. I tego również dopuścił się Popiel.
Popiel i jego żona nie tylko sprawowali złą władzę. Dopuścili się oni zarazem dwóch najstraszniejszych przewinień, jakie może sobie wyobrazić Słowianin! Postuluję więc, by zrzucić oboje z tronu i zamknąć w ciemnej celi!
„Prometeusz skowany” to przedstawienie mitologicznej sceny które zostało dokonane przez Rubensa. Opis Obraz przedstawia mężczyznę który przykuty...
Chociaż życie nie szczędzi nam smutnych chwil porażek i rozczarowań to jednak warto skupić się w nim przede wszystkim na tym co warto kochać. Przecież obok wszystkiego...
„Dekameron” Giovanniego Boccaccia uważany jest za jedno z najważniejszych i najbardziej inspirujących dzieł doby renesansu. Wyrafinowana kompozycja bogata i zróżnicowana...
Wasilij Wierieszczagin był wybitnym rosyjskim malarzem reprezentantem naturalizmu w sztukach plastycznych. Kojarzony jest on głównie ze scenami batalistycznymi oraz...
Molier zapewne jeden z najważniejszych komediopisarzy w historii literatury tworzył w okresie uznawanym za czasy baroku. Mimo to rzadko przypisuje się go do owej epoki i można...
Behawioryzm to nurt psychologii popularny w pierwszej połowie XX wieku. Zwolennicy behawioryzmu krytykowali wcześniejszą psychologię i psychoanalizę jako coś nienaukowego....
Rusyfikacja należy do kluczowych tematów powieści Stefana Żeromskiego „Syzyfowe prace”. Dzieło owo wydane po raz pierwszy w 1897 roku oparte jest w dużej...
Romantyzm był epoką literacką która wykształciła specyficzny i bardzo wyrazisty rodzaj bohatera literackiego. W swoich dziełach twórcy tego okresu ukazywali...
Definicja i wyznaczniki Powieść polifoniczna to specyficzny rodzaj powieści której nazwa nawiązuje do samego zjawiska polifonii. W przeciwieństwie do monofonii nie...