Wysoki sądzie, szanowni ławnicy!
Chciałem wznieść akt oskarżenia przeciw jednemu z najokrutniejszych władców w całej historii Słowian! Nie dopuścił się on jednak swych zbrodni sam – znalazł bowiem oddanego pomocnika, a może nawet inspiratora w osobie swej żony Brunhildy!
Popiel był rozmiłowany w luksusach. Samo to nie świadczy za dobrze o władcy – bowiem on bowiem być rozmiłowany w żelazie, nie zaś w złocie i pięknych pachnidłach. Młodemu państwu Goplan nie jest potrzebny ktoś, kto marzy tylko o sutym obiedzie i zbytkach. Na takiego pana mogą sobie pozwolić potężne królestwa, które już opływają w bogactwo i dobrobyt. Potomkowie Karola Wielkiego mogą zabawiać się turniejami i ucztami – ale nasz młody lud potrzebuje obrońcy, człowieka rzutkiego i sprytnego. Popiel zaś spryt potrafił wykrzesać z siebie wyłącznie wtedy, gdy w grę wchodziły jego interesy i przyjemności, nie zaś sprawy całego plemienia!
Już samo to wystarczyłoby, żeby zażądać obalenia Popiela i Brunhildy! A to dopiero wstęp do opisu ich zbrodni! Otóż tak bardzo umiłowali oni władzę, że postanowili zachować ją za wszelką cenę dla siebie i swoich potomków. By zapewnić sobie nieograniczoną potęgę, sprosił Popiel na ucztę swoich stryjów. Byli to szacowni mędrcy i jak nikt znali się na sprawach plemienia! Popiel, zamiast skorzystać z ich rad, wymordował niczego się nie spodziewających krewnych. W ten sposób popełnił błąd polityczny, zabił bowiem osoby, które mogły pomóc mu, gdyby postanowił rozsądnie sprawować władzę. Ale do tego wszystkiego dopuścił się dwóch przerażających rzeczy – złamał święte prawo gościnności i pokalał się rozlaniem krwi rodziny.
My, Słowianie, wiemy, że gość to osoba święta. Gdy przyjmiemy kogoś pod swój dach, musimy mu przychylić nieba, nie może być wobec niego nawet nie grzeczni! A co dopiero naruszyć nietykalność gościa, zabić go? Czy można sobie wyobrazić bardziej przerażającą zbrodnię dla naszego ludu? Tak, można – taką zbrodnią jest zamordowanie krewnych, pokalanie więzów rodzinnych. I tego również dopuścił się Popiel.
Popiel i jego żona nie tylko sprawowali złą władzę. Dopuścili się oni zarazem dwóch najstraszniejszych przewinień, jakie może sobie wyobrazić Słowianin! Postuluję więc, by zrzucić oboje z tronu i zamknąć w ciemnej celi!
Definicja wyznaczniki gatunku Dramat symboliczny to specyficzny rodzaj dramatu który pozwala na szersze i niedosłowne przedstawienie zamierzonego przekazu. Sama nazwa...
Kuszenie świętego Antoniego jest motywem niezwykle często pojawiającym się w malarstwie. Starożytny pustelnik którego wkład w życie Kościoła oceniany jest jako...
Steven Spielberg Hollywood Szanowny Panie Spielberg piszę do Pana ponieważ jest Pan moim ulubionym reżyserem filmowym. Należę do zapalonych kinomanów i oglądam każdego...
Powieść Alberta Camusa „Dżuma” opowiada o kontakcie zwykłych na pozór ludzi z przerażającym kataklizmem. Kataklizmem tym staje się epidemia tytułowe...
Charakterystyka znaczenia rolaLiryka inwokacyjna to szczególny typ liryki który bywa nazywany również liryką zwrotu do adresata. Jak sama nazwa wskazuje...
Jedną z najciekawszych postaci jakie pojawiły się w twórczość Moliera jest z pewnością Harpagon tytułowy bohater „Skąpca”. Fanatycznie oszczędny...
„Mały Książę” Antoine’a Saint-Exupery’ego to alegoryczna baśń w której pod postacią wymownych symboli autor zawarł wiele istotnych prawd....
Na obrazie Jana Matejki widzimy astronoma Mikołaja Kopernika przebywającego nocą na szczycie budynku we Fromborku i obserwującego niebo. Młody mężczyzna z kruczoczarnymi...
Romantyczne zainteresowanie przyrodą i przypisywanie jej dużej roli było charakterystycznym dla całej twórczości Adama Mickiewicza i widoczne było także w balladzie...