Unikalne i sprawdzone teksty

Carska Rosja i jej stolica. Na podstawie załączonych fragmentów „Pana Tadeusza” i „Dziadów” cz. III napisz, czym charakteryzowało się życie ludzi w Rosji na początku XIX wieku.

Przedstawione utwory to dzieła, które powstały w czasie romantyzmu, a ich autorem był Adam Mickiewicz. Przywołane fragmenty pochodzące z „Dziadów” oraz „Pana Tadeusza” pozwalają na stworzenie obrazu stolicy oraz Rosji jako kraju.

Pierwszy fragment stanowi opowieść Telimeny, która dzieli się swoimi przeżyciami oraz spostrzeżeniami. Przedstawia ona historię związaną ze śmiercią jej kochanka. W jej opowiadaniu carski Jegermajster zastrasza urzędnika, zapowiada przybycie policji. Nie chce słuchać tłumaczeń mężczyzny. Podobnie postępuje policjant. Dobrze radził przyznanie się do winy. Łowczy obiecywał wstawiennictwo u cara. Posiadacz hartów trafił do więzienia.

Fragment przedstawia układy panujące w ówczesnej Rosji. Przeciętny obywatel nie był człowiekiem, którego zdanie liczyłoby się, czy chociażby zostałoby wysłuchane. Przedstawiony fragment jest świadectwem wszechmocy władzy, która nijak nie ma na celu służby człowiekowi. Rosja jest miejscem, w którym panuje strach, a człowiek nie może liczyć na pomoc innych ludzi.

Kolejny z fragmentów przedstawia miejsce pełne chłodu. Ten rozumiany jest dosłownie, ale posiada również znaczenie metaforyczne – ludzie nie nawiązują ze sobą kontaktu. Porównani są do kominów z powodu buchającej im z ust pary. Przechadzający się ludzie wydaja się nie mieć celu w swoich działaniach. Wyliczenie podkreśla ilość osób przechadzających się. Pokazana jest także próżność Rosjan – urzędnik woli zmarznąć, istotnym jest jednak by widoczne były jego odznaczenia.

W obrazie pojawia się kolejna osoba. Czynownik – człowiek uniżony, który zdaje się tylko szukać osoby, której mógłby oddać cześć. Jedynym celem owych przechadzek zdaje się być skłonienie się carowi. Tłum wydaje się nie mieć innego celu w spacerach czynionych w wyjątkowo niesprzyjających warunkach atmosferycznych.

Opis przemarszu dworu cesarskiego wydaje się być wręcz groteskowym. Lud zdaje się nie dostrzegać wad w swoim władcy, a wręcz przeciwnie. Wydają się oni być zaszczyceni możliwością oddania pokłonów. Podobnie jak w poprzednim fragmencie widoczne jest uniżenie społeczeństwa i jego hierarchizacja.

Przedstawione fragmenty nie przedstawiają Rosji i jej stolicy w dobrym świetle. Każdy z nich jest dowodem na wady i problemy, które gryzą społeczeństwo. Co więcej wydaje się ono być ślepym na własne problemy. Nakreślony przez Adama Mickiewicza obraz pełen jest wad.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Czy twoim zdaniem sarmacka mentalność...

Sarmatyzm był jednym z ciekawszych okresów w dziejach kultury polskiej. Jednym z ciekawszych ale również jednym z najbardziej kontrowersyjnych. Oprócz...

Bezsilność ludzi wobec sił wyższych...

Jedną z cech dramatu antycznego jest przekonanie że nad ludzkim losem ciąży fatum którego nie można cofnąć ani zmienić. Nie da się też mu zapobiec. O życiu...

„Tango” a „Wesele” – porównanie...

„Wesele” Stanisława Wyspiańskiego (1901) oddzielają od „Tanga” Sławomira Mrożka (1964) 63 lata. 63 lata naznaczone dynamicznymi przemianami dwiema...

Postmodernizm – definicja założenia...

Definicja Postmodernizm to określenie na szereg zjawisk które miały miejsce po epoce modernizmu. Użycie przedrostka post wyraźnie podkreśla że jest to coś co powstało...

Dramat romantyczny – definicja...

Definicja i wyznaczniki gatunku Dramat romantyczny to typ dramatu charakterystyczny dla epoki romantyzmu. Odrzuca on klasyczną koncepcję tej odmiany literackiej wyrastając...

Dzieje Marcina Borowicza (w punktach)...

1. Ośmioletni Marcin Borowicz oddany panu Wiechowskiemu nauczycielowi w Owczarach (ma on przygotować chłopaka do nauki w gimnazjum). 2. Poznawanie zasad panujących w szkole...

Witold Pruszkowski Sielanka –...

Witold Pruszkowski należał do grona najwybitniejszych malarzy schyłkowego okresu polskiego romantyzmu. W swojej twórczości łączył charakterystyczną dla tej epoki...

Dzieje Tomasz Judyma jako społecznika...

Tomasz Judym należy do najbardziej charakterystycznych postaci polskiej literatury. Bohater „Ludzi bezdomnych” Stefana Żeromskiego od lat fascynuje czytelników...

„Nie-boska komedia” jako dramat...

„Nie-boska komedia” Zygmunta Krasińskiego to dzieło poruszające rozległą tematykę. Obok problemów rewolucji i rodziny bardzo wyraźnie zaznacza swoją...