Sokrates należy do najważniejszych postaci europejskiej, a także światowej kultury. Niestrudzony poszukiwacz prawdy, którą cenił bardziej niż własne życie, jest od stuleci punktem odniesienia dla naszej filozofii, a jego nauki inspirują kolejne pokolenia. Do refleksji skłania między innymi przekonanie, wyrażone przez greckiego mędrca, że ludzie popełniają błędy nie z powodu swojego zła, ale z niewiedzy, co jest dobre. Jest to istotne zagadnienie moralne i wymaga dogłębnej analizy. Osobiście, choć może to zabrzmieć bardzo buńczucznie, nie zgadzam się z opinią Sokratesa.
Na swoją obronę mogę powołać się na autorytet innej postaci ważnej dla europejskiej cywilizacji. Święty Paweł, bo o nim mowa, pisał: Nie czynię bowiem dobra, którego chcę, ale czynię to zło, którego nie chcę. Nie trzeba być chrześcijaninem, by docenić mądrość zawartą w słowach Apostoła Narodów. W duszy każdego z nas trwa konflikt miedzy skłonnością do czynienia dobra, a drogą zła – drogą, która jest łatwiejsza i przyjemniejsza. Często jest tak, że doskonale wiemy, iż nasze postępowanie jest niesłuszne, ale przynosi nam takie korzyści, że zapominamy o wyrzutach sumienia. Czy oszust odbierający ludziom ostatnie pieniądze i spychający ich w nędzę nie wie, że jego postępowanie jest naganne? Trudno mi w to uwierzyć – zapewne zdaje sobie sprawę z podłości swoich czynów, ale woli myśleć o przyjemnościach, które sobie zafunduje za miliony zgromadzone w trakcie swojej przestępczej działalności.
Historia dostarcza wielu przykładów, że ludzie postępujący źle zdają sobie sprawę ze swojego upadku. W trakcie II wojny światowej żołnierze przeprowadzający egzekucje często popadali w choroby psychiczne i alkoholizm, ponieważ nie potrafili sobie poradzić z okrucieństwem, w którym brali udział. Komory gazowe stworzono między innymi z tego powodu – uznano bowiem, że łatwiej będzie zabijać „bezosobowo”. Kiedy zwolennicy Hitlera nie musieli osobiście naciskać spustu karabinu, łatwiej im było zapomnieć o źle, w którym brali udział.
Wydaje mi się, że ludzie często mają świadomość, ze postępują niewłaściwie. Mimo to nie poprawiają się – czy to ze strachu, czy z powodu przywyknięcia do korzyści, jakie mają dzięki swoim nieprawościom. Nie należy jednak przekreślać wszystkich – bo nierzadko zło faktycznie wynika z nieświadomości tych, którzy się go dopuszczają.
Konflikt pokoleń jest czymś co w mniej lub bardziej wyraźnej formie ma miejsce od stuleci. Stary król powoli szykuje się na śmierć a dworacy skupiają się wokół...
Widzenie księdza Piotra to jedna z najbardziej tajemniczych scen pojawiających się w trzeciej części „Dziadów”. Badacze literatury doszukują się w tym...
„Opowiadania” Tadeusza Borowskiego to utwór w którym autor zastosował interesującą metodę narracji i konstrukcję narratora. W cyklu przeważa opowiadanie...
Prawda może być bolesna. Niemal każdy ma doświadczenia które mogłyby potwierdzić te słowa. Jednak ludzie nie lubią być okłamywani często podkreślając że...
„Kompozycja VII” Wassila Kandinsky’ego wydawać się może dziełem pełnym chaosu i nieuporządkowania. Widz który nie zna korzeni dzieła wyrobić...
Rozważania na temat fatum wolnej woli i doli człowieka skazanego na niepewny los w świecie o nieustalonych zasadach – to sól która od stuleci nadaje smaku...
Stanisław Wokulski to bohater powieści napisanej przez Bolesława Prusa pod tytułem „Lalka”.Mężczyzna to postać niezwykła która łączy w sobie szereg...
Akwarela Jana Matejki pochodzi z 1862 roku. Inspirowana jest oczywiście cyklem „Treny” Jana Kochanowskiego i zawiera wiele bezpośrednich odniesień do niego. Obraz...
„Pinokio” Carlo Collodiego to jedna z najpopularniejszych książek dla dzieci w historii literatury! Doczekała się przekładów na dwieście czterdzieści...