Unikalne i sprawdzone teksty

Dlaczego powinienem uczyć się być człowiekiem?

Wydaje nam się zazwyczaj, że człowieczeństwo jest czymś danym raz na zawsze. Nie musimy się starać, by być ludźmi, tak jak kot nie musi dokładać wysiłków, by być kotem, mówią niektórzy. Sądzę, że jest to opinia błędna. Bycie człowiekiem wymaga ciągłej pracy nad sobą i rozwijania tego, co jest w nas piękne i dobre.

Wielki francuski filozof Blaise Pascal mówił, że człowiek zawiera w sobie część anioła i część bestii. Gdy zapomnimy o tej prawdzie, bardzo łatwo popaść w zło i zachowywać się gorzej niż zwierzęta. Joseph Conrad w powieści „Jądro ciemności” przedstawił postać Europejczyka Kurtza, który wyrywa się z ograniczeń cywilizacji i zaprowadza wśród Afrykańczyków rządy terroru. Wydaje nam się, że jest to przykład skrajny – a jednak każdy z nas powinien się zastanowić: jak ja bym się zachowywał, gdybym miał władzę nad innymi, gdyby ode mnie zależało ich życie i śmierć. Zapewne większość z nas odpowiedziałaby od razu: podjąłbym wszystkie starania, by czynić dobro, by wspomóc ludzi w ich ciężkim losie. Czy rzeczywiście tak by było? Jeśli tak, to skąd w historii ludzkości tylu tyranów, władców bezwzględnych i okrutnych? Bardzo łatwo zapomnieć o bliźnim i skupić się na syceniu się własną potęgą. Nie trzeba być krwiożerczym królem – ilu z nas znęcał się nad kolegami w szkole tylko dlatego, że byli od nas słabsi?

Często zło czynimy bez premedytacji, ale z ignorancji. Nie interesujemy się uczuciami innych ludzi, bo przyjmujemy za pewnik, że myślą oni tak samo, jak my. A może być tak, że coś, co jest dla nas radością, innym sprawia przykrość. Dlatego należy podejmować próby wczuwania się w uczucia innych. Pozwoli nam to uniknąć wielu niemiłych dla nich rzeczy. Nie jest to łatwe i wymaga sporego wysiłku.

Bycie człowiekiem to wielkie zadanie. Należy pracować nad sobą, by pozbyć się egoizmu, by doskonalić w sobie cechy takie, jak wielkoduszność, empatia i dobroć. Rzymski cesarz Tytus, kiedy wieczorem uświadomił sobie, że nie uczynił od rana nic dobrego dla swoich przyjaciół, rzekł: „straciłem dzień”. Kiedyś będziemy pamiętani nie z powodu potęgi i władzy, jaką posiadaliśmy, ale dobra i zła, jakie wyrządziliśmy innym ludziom. Trzeba więc nieustannie być czujnym i pytać siebie, czy dla innych ludzi jestem nadal człowiekiem, czy też – wilkiem.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Motyw marzycieli w literaturze i...

Marzyciel to postać bardzo dwuznaczna. Dzisiaj nie wydaje się być w cenie. W końcu nasza epoka jak mało która ceni konkretne osiągnięcia. Najlepiej żeby osiągniecia...

Czy zgadzasz się ze stwierdzeniem...

Przyjaźń uchodzi za jedną z najwspanialszych rzeczy jakie mogą spotkać człowieka. Przyjaciel wysłuchuje naszych problemów wspiera nas gotów jest pomóc...

Św. Franciszek jako ideał świętego...

Święty Franciszek swoją postawę od samego początku starał się wzorować na Jezusie widząc w Nim najwyższy ideał. Wkroczył więc na drogę ubóstwa i cnoty wyrzekając...

Czy człowiek XXI wieku dobrze wywiązuje...

Stwarzając człowieka Bóg podarował mu wolną wolę i ustanowił go gospodarzem świata. Człowiek dostając tę możliwość został obdarowany nie tylko przywilejami...

Horacy a Kochanowski – ich twórczość...

Jan Kochanowski był osobą świetnie wykształconą i jak każdy światły człowiek swojej epoki doskonale znał literaturę i kulturę starożytną. Do najbardziej przezeń...

Kordian jako bohater romantyczny

Tytułowy bohater dramatu Juliusza Słowackiego jest jedną z najbardziej wyrazistych postaci jakie weszły na scenę polskiej literatury. Odbiorca dzieła poznaje go jako rozczarowanego...

Sposób kreowania bohatera tragicznego...

Bohater tragiczny to figura która od tysiącleci fascynowała ludzi. Postać która mimo swojej szlachetności i mimo swoich czynów dąży nieodparcie do...

Kobieta w romantyzmie i pozytywizmie...

W zdominowanym przez mężczyzn świecie dawnych wieków kobiety bardzo rzadko traktowano poważnie. Mogły być uważane za damy serca i obiekty westchnień ale artyści...

Sceptyczny obraz człowieka i świata...

Ignacy Krasicki należał do najwybitniejszych autorów polskiego oświecenia. Debiutował w okolicach czterdziestki ale mimo to udało mu się zostawić po sobie olbrzymią...