Frida Kahlo była jedną z najbardziej barwnych i interesujących postaci dwudziestowiecznego malarstwa. Jej twórczość często określana jest jako połączenie realizmu, symbolizmu i surrealizmu, które inspirowane było głównie głębokimi emocjami oraz cierpieniem. Właśnie do dzieł tego nurtu zaliczyć można „Dwie Fridy” – być może najbardziej rozpoznawalne płótno autorstwa meksykańskiej artystki.
Opis
Obraz namalowany został techniką olejną, a jego wymiary to 173,5 x 173cm. Przedstawia on dwie postacie artystki (jest więc autoportretem), które siedzą obok siebie, trzymając się za ręce. Frida znajdująca się po lewej stronie odziana jest w białą, koronkową suknię (przypomina nieco suknię ślubną) z wieloma zdobieniami. Z kolei druga Frida nosi znacznie skromniejszy strój – niebieską bluzkę z pomarańczowymi pasami oraz długą brązową spódnicę z białym zdobieniem.
Między dwiema postaciami istnieje szczególna więź. Chodzi tu nie tylko o uścisk dłoni, ale także połączenie aortą, która zespala ich dwa serca. Warto zwrócić uwagę, że Frida w białej sukience trzyma w dłoni nożyczki chirurgiczne, tamując nimi krwotok, a czerwone plamy widnieją na jej stroju. Z kolei jej serce, porównane do odpowiedniczki, zdaje się rozdarte, złamane. Druga Frida także dzierży pewien przedmiot – jest to maleńki amulet ukazujący zdjęcie Diego Rivery – męża artystki.
Za siedzącymi postaciami rozciąga się budzące niepokój, posępne tło. Przypomina ono pierzaste, postrzępione chmury o barwach przechodzących z szarości do intensywnej czerni.
Analiza i interpretacja
„Dwie Fridy” namalowane zostały w 1939 r., a więc w okresie rozstania meksykańskiej malarki z Diego Riverą (grafikiem, architektem i działaczem ruchu komunistycznego). Dlatego obraz często postrzegany jest jako przejmujący wyraz samotności. Lewą postać Fridy to kobieta odrzucona przez męża, o czym świadczą plamy krwi oraz „złamane” serce. Zaś druga wciąż cieszy się jego uczuciem – jej serce jest całe, a w dłoni spoczywa zdjęcie umiłowanego.
Obraz Fridy Kahlo jest niezwykle sugestywnym przedstawieniem wpływu miłości na życie oraz bólu i cierpienia, jakie towarzyszą samotności. To także wyraz ciągłości doświadczeń wpisanych w życie jednostki. Wcześniejsze konstytuują przyszłość, dają siłę, pozwalają stawić czoła przeciwieństwom.
Szlachetny i Potężny Kreonie chciałabym prosić cię o możliwość pochowania mojego brata Polinejkesa. Nakazałeś porzucić jego ciało jak gdyby było truchłem zwierzęcia....
Niewiele rzeczy kształtuje nas tak mocno jak dom rodzinny. To wśród najbliższych uczymy się co jest dobre a co złe. To ojciec i matka wyjaśniają nam skomplikowany...
Powieść realistyczna wykształcona została w XIX stuleciu. Ten nowy gatunek zgodnie z założeniami realizmu jako nurtu w literaturze dążył do jak najściślejszego i najbardziej...
„Nad Niemnem” to powieść w której mamy do czynienia z wyraźną obecnością haseł pozytywistycznych. W postawach bohaterów ich życiowych wyborach...
Tłem młodości Cezarego Baryki - głównego bohatera „Przedwiośnia” Stefana Żeromskiego - była wojna. Najpierw znał ją tylko z listów wysyłanych...
Motyw danse macabre to jeden z popularnych w średniowieczu motywów który powiązany był z nawołaniem do pamiętania o śmierci i kruchości ludzkiego życia...
Człowiek byłby na pewno bardzo nieszczęśliwy gdyby nie towarzyszyły mu zwierzęta! To nasi „bracia mniejsi”. Pomagają nam w pracy zabawiają nas swoimi figlami....
Definicja i wyznaczniki gatunkuPowieść realistyczna była gatunkiem który powstał i ukształtował się w epoce pozytywizmu. W niej także bym bardzo popularny a charakter...
„Rozstrzelanie powstańców madryckich” to obraz którego autorem był Francisco Goya. Obraz namalowany został sześć lat po tym jak przedstawione wydarzenie...