Unikalne i sprawdzone teksty

Jan Matejko, Astronom Kopernik, czyli rozmowa z Bogiem – opis, interpretacja i analiza obrazu

Na obrazie Jana Matejki widzimy astronoma, Mikołaja Kopernika, przebywającego nocą na szczycie budynku we Fromborku i obserwującego niebo. Młody mężczyzna, z kruczoczarnymi włosami średniej długości, ubrany jest w ciemny płaszcz z futrzanym obszyciem. W pozycji klęczącej, ustawiony do odbiorcy en face, spogląda on ze spokojną i jakby natchnioną miną w niebo, rozpościerając na boki ramiona. W jednej dłoni trzyma cyrkiel, drugą wyciąga przed siebie, jakby chciał czegoś dotknąć. Wokół niego, na podłodze oraz oparte o barierkę, znajdują się pomoce naukowe służące Kopernikowi do opracowywania teorii heliocentrycznej. Nad jego głową rozpościera się gwieździste niebo, a za jego plecami, z lewej strony, widzimy wieże fromborskiej katedry.

Na otwartej kompozycji Matejki nagromadzonych zostało sporo różnego rodzaju elementów o znaczeniu symbolicznym. Realistyczny sposób obrazowania sprawia, że dzieło polskiego malarza wygląda bardzo wymownie, a każdy ze szczegółowo odmalowanych detali sprawia wrażenie niemal namacalnego. Sylwetka Kopernika jest dość dynamiczna za sprawą szerokich gestów i mocno pofałdowanej tkaniny płaszcza. Ekspresyjna postać astronoma kontrastuje ze spokojem w układzie pozostałych elementów kompozycji.

Kolorystyka obrazu jest silnie stonowana i przy tym dość szeroka, gdyż poza dominującymi błękitami i szarościami widzimy tutaj także sporo beżu, brązu, ugru oraz ceglastej czerwieni na spowitych mrokiem murach katedry. Bardzo ciekawym zjawiskiem na obrazie jest światło. Nie jest ono bowiem naturalne, gdyż jego intensywny, ciepły blask nie mógłby pochodzić od księżyca; nie jest też sztuczne. Jasny blask oświetlający sylwetkę Kopernika, w szczególności zaś jego twarz, pochodzi od Boga, z którym astronom prowadzi dysputę, zgodnie z podtytułem obrazu.

Jan Matejko interpretuje olśnienie Kopernika jako objawienie od Boga. To bardzo ciekawy punkt widzenia, biorąc pod uwagę, iż teoria heliocentryczna odrzucana była początkowo przez Kościół jako niezgodna z teologią i przez to heretycka. W interpretacji Matejki okazuje się jednak, że odwagę w głoszeniu ekscentrycznych wówczas poglądów, czerpał astronom z siły otrzymanej od Boga i to nikt inny, jak właśnie Stwórca, przekazał mu prawdy na temat funkcjonowania Ziemi we wszechświecie, które następnie Kopernik spisał w dziele „O obrotach sfer niebieskich”.

Rozwiń więcej
Jan Matejko, „Astronom Kopernik, czyli rozmowa z Bogiem”

Losowe tematy

Czego uczy nas Pinokio?

„Pinokio” Carlo Collodiego to jedna z najpopularniejszych książek dla dzieci w historii literatury! Doczekała się przekładów na dwieście czterdzieści...

Czuć kochać i cierpieć jak Werter...

Główny bohater „Cierpień młodego Wertera” należy do grona postaci literackich które niedyskretnie wymknęły się poza karty powieści i zaczęły...

Charakterystyka mojego przyjaciela...

Mój przyjaciel to niezwykła osoba. Ma na imię Mateusz i ma czternaście lat. Jesteśmy przyjaciółmi od przedszkola. Już wtedy bawiliśmy się razem samochodzikami...

Odwaga walki zbrojnej i inny rodzaj...

W ciągu dziejów przedstawiciele chyba wszystkich narodowości musieli wielokrotnie toczyć wojny. Obrona praw i wolności ojczyzny wymagała od wielu poświęcenia zdrowia...

Tragizm historii a uroda życia...

„Gloria victis” czyli „chwała zwyciężonym” krzyczy w noweli Elizy Orzeszkowej wiatr wysłuchawszy opowieści przedstawionej przez drzewa. Następnie...

Motyw zbrodni w literaturze

Zabicie drugiego człowieka we wszystkich kulturach uchodzi za doświadczenie ekstremalne. Nawet w okresach brutalnych i okrutnych odebranie życia uznawano za najgorszą zbrodnię...

Opis przygody Tomka Wilmowskiego

Tomek Wilmowski w trakcie podróży do Australii miał wiele niesamowitych mrożących krew w żyłach przygód. Jedna z nich miała miejsce gdy statek zbliżał...

Uzasadnij tezę że nie ma zbrodni...

Kwestia zbrodni i kary należy do najważniejszych i najczęstszych tematów literatury światowej. Dylematy i problemy z nią związane opisywał między innymi Fiodor...

Tomasz Judym jako pozytywista

Tomasz Judym jest bohaterem powieści Stefana Żeromskiego „Ludzie bezdomni”. Powieść została opublikowana w roku 1900 w okresie gdy rozkwitały w Polsce ideały...