Unikalne i sprawdzone teksty

Kreacje matek w „Przedwiośniu” i „Granicy” – porównanie

Figura matki jest istotna we wszystkich kulturach, ale nie będzie przesadą stwierdzenie, że szczególną rolę zdobyła w kulturze polskiej. W końcu nawet w języku obiegowym funkcjonuje sfomułowanie „matka-Polka” – wyraża ono uznanie dla kobiety, która poświęca samą siebie dla rodziny i/lub ojczyzny. Istotną rolę postacie matek odgrywają również w literaturze – tutaj przywołać można „Przedwiośnie” Stefana Żeromskiego i „Granicę” Zofii Nałkowskiej.

W pierwszej z powieści wyróżnia się postać Jadwigi Baryki. Nie znajduje ona szczęścia u boku męża, więc całą miłość przelewa na syna, Cezarego. Pragnie „przychylić mu nieba”, jednak nie potrafi go wychować – uniemożliwia jej to obsesyjna miłość do potomka. Chłopak nie spotyka się ze stanowczą krytyką, nawet gdy przyłącza się do ruchu komunistycznego, potępianego przez Jadwigę. Kobieta nie jest w stanie odwieść Cezarego od wdawania się w niebezpieczne przedsięwzięcia, chociaż troskę o niego przypłaca ustawicznym niepokojem i zszarganymi nerwami. Równocześnie sama podejmuje się ryzyka i trudów, by syn nie musiał głodować. Cezary dopiero po skonaniu matki zauważa głębię jej miłości.

Macierzyństwo jest natomiast niemiłe Romanie Bieckiej z powieści „Granica”. Jej córka Elżbieta marzy o trosce i uwadze ze strony rodzicielki, ta jednak preferuje radości „światowego życia” – bale, towarzystwo, uwodzenie mężczyzn. Wreszcie całkowicie odżegnuje się od obowiązków, powierzając wychowanie córki krewnej. Sama zaś wyjeżdża z nowym ukochanym. Brak miłości wywiera olbrzymi wpływ na Elżbietę, która później ze wszystkich sił stara się stworzyć „domowe ognisko”. Nie udaje jej się to, bowiem jej starania zmieniają się w groteskę. Przebacza mianowicie mężowi wszelkie zdrady, ale wyrozumiałość ta nie ocala jej małżeństwa. Wreszcie sama opuszcza córkę i powtarza błędy poprzedniego pokolenia.

„Przedwiośnie” i „Granica” ukazują różne sylwetki matek i ich relacji z potomstwem. Co jest wspólne dla owych relacji zarysowanych w obu powieściach, to ich jednostronność. W przypadku Baryków matka marzy o wzajemności i poświęca się dla Cezarego – jednak przed śmiercią nie doczekuje się ciepła ze strony syna. W „Granicy” pragnienie miłości wyraża Elżbieta, niedostrzegana przez matkę. W obu przypadkach skutkuje to olbrzymim cierpieniem. Kolejnym wnioskiem po zestawieniu powieści jest to, że ani przesadna troska (Jadwiga Baryka) ani przesadna beztroska (Romana Biecka) o potomstwo nie sprzyja jego wychowaniu.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Opis herbu Warszawy

Warszawa to jedno z najpiękniejszych i najważniejszych miast Polski. To właśnie ona jest stolicą naszego kraju. To tu urzęduje prezydent premier obraduje sejm i senat....

Dlaczego nigdy nie zapomnę Nemeczka?...

W wielu książkach pojawiają się dzielni bohaterowie którzy gotowi są do niezwykłych czynów. Nie każdy jednak jest takim bohaterem jakim moim zdaniem był...

„Rok 1984” jako antyutopia

„Utopia” to dzieło Tomasza Morusa. Renesansowy autor przedstawił w niej wizję idealnego ustroju politycznego. Książka ta dała nazwę całemu gatunkowi literackiemu...

Rękopis znaleziony w Saragossie...

Powieść Jana Potockiego „Rękopis znaleziony w Saragossie” od dwóch stuleci elektryzuje czytelników. Chociaż za życia autora nie cieszyła się...

Czy istnieje recepta na szczęście?...

Poszukiwanie szczęścia to jedno z najważniejszych zadań stojących przed człowiekiem. Chyba każdy chciałbym prowadzić dobre i miłe życie – nie ma się więc co...

Literatura faktu – definicja cechy...

Definicja cechy Literatura faktu to rodzaj literatury który porusza tematykę wydarzenia które miały miejsce autentycznie nie są zaś kreacją świata dokonaną...

Czego nauczył się Mały Książę...

„Mały Książę” Antoine’a de Sain-Exupery’ego to piękna baśń o dojrzewaniu poznawaniu świata i tego co w życiu najważniejsze – miłości...

Józef Chełmoński Bociany - opis...

Obraz Józefa Chełmońskiego pod tytułem „Bociany” to dzieło które postało 1900 roku. Malarz znany był z przedstawienia scen z życia oraz krajobrazów...

Moja najciekawsza podróż (opowiadanie)...

Był to pierwszy dzień jesieni. Wstałem wcześnie rano obudzony przez rodziców. Mój plecak już był spakowany. Mama dała mi do niego napój i kanapki...