Unikalne i sprawdzone teksty

Kreacje matek w „Przedwiośniu” i „Granicy” – porównanie

Figura matki jest istotna we wszystkich kulturach, ale nie będzie przesadą stwierdzenie, że szczególną rolę zdobyła w kulturze polskiej. W końcu nawet w języku obiegowym funkcjonuje sfomułowanie „matka-Polka” – wyraża ono uznanie dla kobiety, która poświęca samą siebie dla rodziny i/lub ojczyzny. Istotną rolę postacie matek odgrywają również w literaturze – tutaj przywołać można „Przedwiośnie” Stefana Żeromskiego i „Granicę” Zofii Nałkowskiej.

W pierwszej z powieści wyróżnia się postać Jadwigi Baryki. Nie znajduje ona szczęścia u boku męża, więc całą miłość przelewa na syna, Cezarego. Pragnie „przychylić mu nieba”, jednak nie potrafi go wychować – uniemożliwia jej to obsesyjna miłość do potomka. Chłopak nie spotyka się ze stanowczą krytyką, nawet gdy przyłącza się do ruchu komunistycznego, potępianego przez Jadwigę. Kobieta nie jest w stanie odwieść Cezarego od wdawania się w niebezpieczne przedsięwzięcia, chociaż troskę o niego przypłaca ustawicznym niepokojem i zszarganymi nerwami. Równocześnie sama podejmuje się ryzyka i trudów, by syn nie musiał głodować. Cezary dopiero po skonaniu matki zauważa głębię jej miłości.

Macierzyństwo jest natomiast niemiłe Romanie Bieckiej z powieści „Granica”. Jej córka Elżbieta marzy o trosce i uwadze ze strony rodzicielki, ta jednak preferuje radości „światowego życia” – bale, towarzystwo, uwodzenie mężczyzn. Wreszcie całkowicie odżegnuje się od obowiązków, powierzając wychowanie córki krewnej. Sama zaś wyjeżdża z nowym ukochanym. Brak miłości wywiera olbrzymi wpływ na Elżbietę, która później ze wszystkich sił stara się stworzyć „domowe ognisko”. Nie udaje jej się to, bowiem jej starania zmieniają się w groteskę. Przebacza mianowicie mężowi wszelkie zdrady, ale wyrozumiałość ta nie ocala jej małżeństwa. Wreszcie sama opuszcza córkę i powtarza błędy poprzedniego pokolenia.

„Przedwiośnie” i „Granica” ukazują różne sylwetki matek i ich relacji z potomstwem. Co jest wspólne dla owych relacji zarysowanych w obu powieściach, to ich jednostronność. W przypadku Baryków matka marzy o wzajemności i poświęca się dla Cezarego – jednak przed śmiercią nie doczekuje się ciepła ze strony syna. W „Granicy” pragnienie miłości wyraża Elżbieta, niedostrzegana przez matkę. W obu przypadkach skutkuje to olbrzymim cierpieniem. Kolejnym wnioskiem po zestawieniu powieści jest to, że ani przesadna troska (Jadwiga Baryka) ani przesadna beztroska (Romana Biecka) o potomstwo nie sprzyja jego wychowaniu.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Czy zgodzisz się z oceną średniowiecza...

Przez długie lata pokutowała opinia iż średniowiecze było okresem ciemnoty i zabobonu. Mówiono o nim wręcz jako o „wiekach ciemnych” stanowiących ponury...

Opis najciekawszego dnia na kolonii...

Letnie kolonie to prawdziwe skarbnice przygód. Wie o tym każdy kto choć raz spędził w ten sposób okres wakacji. Po powrocie do szkoły jeszcze przez długie...

Motyw vanitas w baroku

Słowo „vanitas” oznacza po łacinie marność. Biblijna Księga Koheleta zawierająca słowa „marność nad marnościami i wszystko marność” (Koh 1...

Historia Szpaka Mateusza

Jeden z bohaterów „Akademii Pana Kleksa” – szpak Mateusz był przed laty najprawdziwszym księciem zamienionym później w ptaka. Mateusz był...

Charakterystyka porównawcza Napoleona...

Napoleon i Snowball z „Folwarku zwierzęcego” George’a Orwella to dwa knury które stają na czele zwierzęcej rewolucji mającej na celu obalenie rządów...

Czy gimnazjaliści z Klerykowa byli...

Stefan Żeromski opierając się na własnych wspomnieniach i obserwacjach napisał powieść „Syzyfowe prace”. To dzieło bez wątpienia wielowątkowe – przedstawia...

Przegląd wojska – interpretacja...

„Przegląd wojska” to jeden z obszerniejszych fragmentów „Ustępu” trzeciej części „Dziadów”. Już sam tytuł sugeruje tematykę...

Człowiekiem jestem i nic co ludzkie...

W okresie renesansu jedną z najbardziej rozpowszechnionych maksym stały się słowa Terencjusza: człowiekiem jestem i nic co ludzkie nie jest mi obce . Oznaczały one że...

Napisz wypracowanie na temat tego...

Mieszkanie na wsi nie dla każdej osoby jest powodem do dumy. Wielu ludzi uważa że wieś nie jest dobrym miejscem do życia. Zarzucają jej zaściankowość brak perspektyw...