Unikalne i sprawdzone teksty

Literatura uczy, bawi, wychowuje – rozprawka. Odwołaj się do przykładów z literatury

Literatura stanowi doskonałą rozrywkę. Pozwala nam obcować z fascynującymi postaciami, śledzić niezwykłe wydarzenia, poznawać odległe kraje. Ale nie tylko – książki są też czymś, co nas wychowuje, kształtuje nasz charakter. Bez lektury bylibyśmy znacznie ubożsi duchowo.

W chwilach nieszczęść książki pozwalają nam oderwać myśli od smutnej rzeczywistości. Możemy zasiąść wygodnie w fotelu i zagłębić się w magiczne światy, zawarte między stronnicami. Znany historyk, profesor Aleksander Krawczuk, wspominał, iż w czasie II wojny światowej największe wytchnienie dawała mu lektura dzieł literatury starożytnej. W okupacyjnej Polsce ludzie żyli w nieustannym cieniu śmierci. Każdy dzień skończyć się mógł zastrzeleniem lub wywózką do obozu koncentracyjnego. Stąd tak popularne stały się książki, dzięki którym nie musieli nieustannie myśleć o ryzyku śmierci. Profesor Krawczuk czytywał wówczas pisaną po łacinie poezję oraz starożytne kroniki – marząc o dawno minionym świecie cezarów, choć przez chwilę nie koncentrował się na niemieckich żołnierzach, patrolujących ulice za oknem.

Innym przykładem tego typu roli książek jest „Trylogia” Henryka Sienkiewicza. W okresie rozbiorów i narodowego upokorzenia, pisarz rozsnuwał na kartach swych powieści obraz dawnej wielkości Rzeczypospolitej, jej triumfów i potęgi. Sam stwierdził, iż stworzył swoje dzieła „ku pokrzepieniu serc” – i chyba udało mu się to wyśmienicie, skoro od przeszło wieku cieszą się one niesłabnącą popularnością.

Jednak nie musimy znajdować się w tak dramatycznej sytuacji, by odczuwać radość, jaką niesie lektura. Każdy z nas potrzebuje odpoczynku, a czy jest coś bardziej odprężającego niż dobra powieść? Tutaj znowu możemy wrócić do Henryka Sienkiewicza. Polska zrzuciła jarzmo zaborów i okupacji i nie potrzebujemy czerpać otuchy z lektury. A jednak losy Andrzej Kmicica, Bohuna, czy Pana Wołodyjowskiego nadal przykuwają naszą uwagę. W końcu Sienkiewicz stworzył nie tylko wspaniałe dzieła patriotyczne – są one również wyśmienitymi powieściami przygodowymi, których lektura daje czystą radość i odpręża!

Wreszcie książki czynią z nas lepszych ludzi. Inspirują do wielkich czynów, zachęcają do wierności wobec szczytnych idei. Stefan Żeromski napisał swoje „Syzyfowe Prace”, opierając się na własnych obserwacjach z czasów, gdy studiował w gimnazjum. Był to okres rusyfikacji, gdy starano się wynarodowić młodych Polaków. Jednak nie dawali oni zaborcy satysfakcji, a inspirację czerpali z wielkiej narodowej literatury. Symbolem takiej postawy jest w powieści Żeromskiego Bernard Zygier. Kilkukrotnie wyrzucany ze szkół, chłopak nie pozwala złamać swojego ducha – w czasie lekcji deklamuje „Redutę Ordona” Mickiewicza, zaskarbiając sobie szacunek kolegów, a także nauczyciela-Rosjanina. W dużym stopniu dzięki poezji wieszczów Polacy mogli pozostać sobą w trakcie burzliwych wydarzeń XIX i XX wieku.

Literatura pozwala nam uciec choć na chwilę przed myślami o złym świecie za oknem. Pozwala nam wypocząć, a także – czy też przede wszystkim – sprawia, iż rozumiemy, iż nie jesteśmy samotną wyspą. Skłania nas do poświęcania czasu, pracy, a czasem nawet życia za naszych bliźnich i za wielkie idee.

 

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Salvador Dali Trwałość pamięci...

„Trwałość pamięci” Salvadora Dalego który namalowany został w 1931 r. techniką olejną na płótnie o wymiarach 24 1 x 33cm. Znany jest on także...

Liberalizm – geneza definicja...

Liberalizm to nurt polityczny (ideologia) kładący szczególny nacisk na wolność polityczną i gospodarczą. Historycy idei doszukują się korzeni liberalizmu już...

Rozłączenie – interpretacja...

„Rozłączenie” napisał Słowacki 20 lipca 1835 r. będąc nad szwajcarskim jeziorem Leman (czyli Jeziorem Genewskim). Liryczny krajobraz wywołał w poecie podniosły...

Napisz jakie żarty i zabawy są...

Żarty wypowiadane podczas lekcji w klasie oraz wspólne zabawy na przerwie w szkole sprawiają że atmosfera panująca wśród uczniów jest przyjemna a sami...

Motyw zbrodni w literaturze

Zabicie drugiego człowieka we wszystkich kulturach uchodzi za doświadczenie ekstremalne. Nawet w okresach brutalnych i okrutnych odebranie życia uznawano za najgorszą zbrodnię...

Czy zwierzęta mogą być przyjaciółmi...

Pisarze i filozofowie przekonują nas że przyjaźń to jedna z najważniejszych rzeczy w życiu. Przyjaciel wysłucha nas wspomoże w trudnych chwilach poradzi jak zachować...

Dzieje Andrzeja Kmicica

Andrzej Kmicic – główny bohater „Potopu” – często uważany jest za jedną z najbardziej interesujących i najbarwniejszych postaci w historii...

Dzieje Cezarego Baryki

Dzieciństwo Cezarego Baryki - syna Seweryna i Jadwigi z Dąbrowskich - było okresem pełnym szczęścia i miłości. Rodzice otaczali swe jedyne dziecko troskliwą opieką...

Dzieje Andrzeja Radka (w punktach)...

1. Dzieciństwo chłopskiego syna. Andrzej (Jędrek) Radek pasie zwierzęta. 2. Skłonienie przez rodzinę do parodiowania wiejskiego nauczyciela Antoniego Paluszkiewicza zwanego...