Unikalne i sprawdzone teksty

Marc Chagall, Upadek Ikara – opis, interpretacja i analiza obrazu | wypracowanie

Motyw Ikara – wywodzący się z mitologii greckiej – wielokrotnie pojawiał się w dziełach późniejszych epok. Przykładami mogą być dzieła Pietera Bruegela starszego („Pejzaż z upadkiem Ikara” z 1557 r.) oraz Marca Chagalla, który, ponad cztery stulecia później, nawiązał do jednego z najbardziej rozpoznawalnych dzieł XVI wieku. Pochodzący z Łoźna (dzisiejsza Białoruś) artysta – zaliczany do najważniejszych przedstawicieli kubizmu i ekspresjonizmu - uwiecznił swą wizję techniką olejną na płótnie o rozmiarach 213 x 198cm.

Opis

Dzieło Chagalla podzielić można na 2 części – górną i dolną. Wiejskie zabudowania i zgromadzeni wokół nich ludzie kierują swój wzrok ku niebu. Znak to, że dzieje się coś niezwykłego, nietypowego, co zostało wyraźnie podkreślone przez artystę. W górnej partii malunku pojawia się prawdziwa feeria. Skrzydła umiejscowionego w centrum tej części Ikara, który spada zwrócony twarzą ku ziemi, płoną, roztaczając czerwoną poświatę na tle szarego, pokrytego chmurami nieba. Jego blask przyćmiewa nawet nieco ukryte słońce, które ukazane zostało jako nieregularny kształt geometryczny (pulsujący okrąg złączony z trójkątami). W najciemniejszym punkcie dzieła – prawym górnym rogu – znajduje się zaś wciąż lecący ptak.

Bogactwo barw ujawnia się także w sferze ziemskiej. Pokryta pyłem droga (odcienie czerwonego), wzdłuż której stoją chaty i leżą pola (odcienie brązów i zieleni oraz czerni) tworzą niezwykle bogaty i zróżnicowany krajobraz.

Analiza i interpretacja

Postać spadającego Ikara zajmuje większą część płótna. Zgromadzeni wokół swych chat i pól ludzie są maleńcy i szarzy, lecz wyraźnie zainteresowani dziwną postacią. By dokładniej się jej przyjrzeć, oderwali się od codziennych zajęć. Patrząc na ich mrowie, można nawet odnieść wrażenie, że traktują głównego bohatera dzieła jako widowisko, źródło rozrywki.

Syn Dedala jest postacią symboliczną. Jego pragnienie wzniesienia się w stronę słońca stało się alegorią ludzkich dążeń do spełniania swych marzeń, często wbrew odwiecznemu porządkowi świata. Płótno Chagalla zdaje się więc przedstawiać nieustanny konflikt między wyróżniającą się jednostką a zlewającym się tłumem. W przeciwieństwie do Bruegela – twórcy „Pejzażu z upadkiem Ikara”, na którym mitologiczna postać jest niemal niewidoczna – opowiada się on za jednostką, ukazując ją, nawet w chwili upadku, jako wyraźniejszą, zwycięską. Podkreśla to także żywa i niejednorodna kolorystyka, która zdaje się stanowić próbę przełamania monotonii i szarości świata.

Rozwiń więcej
Marc Chagall - "Upadek Ikara"

Losowe tematy

Motyw władcy w literaturze i sztuce...

Władza od zawsze fascynowała zarówno artystów jak i odbiorców sztuki. Nie ma się czemu dziwić skoro zazwyczaj kojarzy się z nią potęga i bogactwo...

Literackie portrety rodziny –...

Rodzina jest istotną wartością dla polskiego społeczeństwa. W ciągu zaborów i okupacji jakich nie brakowało w czasie naszej najnowszej historii to właśnie grono...

Józef Chełmoński Czwórka - opis...

„Czwórka” to niezwykle dynamiczny obraz który został namalowany przez Józefa Chełmońskiego w 1881 roku. Opis Obraz przedstawia pędzący powóz...

Charakterystyka sposobu życia w...

Powieść Stefana Żeromskiego zatytułowana „Przedwiośnie” to opowieść która przedstawia dzieje młodego Cezarego Baryki a jednocześnie poprzez jego przygody...

Nowy bohater i nowe tematy literatury...

Nazwa renesans pochodzi od francuskiego słowa „renaissance” znaczącego odrodzenie. Doskonale odzwierciedla ono charakter tej epoki która narodziła się...

Człowiekiem jestem i nic co ludzkie...

W okresie renesansu jedną z najbardziej rozpowszechnionych maksym stały się słowa Terencjusza: człowiekiem jestem i nic co ludzkie nie jest mi obce . Oznaczały one że...

„Ferdydurke” jako powieść...

Powieść awangardowa to gatunek literacki który narodził się w XX stuleciu. Jego główną cechą było zerwanie z modelem powieści realistycznej a więc odejście...

O czym mówią moje książki nocą...

„Książka nie jest tak fajna jak film!” – powiedział ostatnio mój kolega. „W filmie widzisz co robią bohaterowie słyszysz jak rozmawiają....

Groteska w „Szewcach”

Dominującą kategorią estetyczną w „Szewcach” Witkacego jest groteska. Świat dzieła wykreowany został w taki sposób by zaprzeczyć prawidłowościom...