Unikalne i sprawdzone teksty

Max Ernst, Ubu Imperator – opis, interpretacja i analiza obrazu

Olejny obraz Maxa Ernsta „Ubu imperator” pochodzi z 1923 roku. Zaliczany bywa do dadaizmu, chociaż niektórzy krytycy sądzą, że zapowiada on już pojawienie się nowego nurtu – surrealizmu.

Tytuł dzieła pochodzi prawdopodobnie od głównego bohatera dzieła Alfreda Jarry’ego „Ubu król” – sztuki, będącej kamieniem węgielnym teatru absurdu.

W centrum obrazu Ernsta znajduje się niezwykły twór – jest to czerwony budynek, właściwie wieża, jednak wieża owa posiada dłonie, zaś jeden z jej otworów sprawia wrażenie oka. Wokół „ramion” wieży owijają się zielonkawe włosy (być może jest to szal), zaś z jej boku wystaje metalowy pręt, przypominający antenę radiową. Dłonie wieży wzniesione są w geście, który trudno zinterpretować – być może chodzi o zdziwienie, ale równie dobrze może być to modlitwa. Budynek (istota?) utrzymuje się na niewielkim szpikulcu, wbitym w ziemię i rzuca rozmazany cień. W tle widać jakiś słup, jednak przestrzeń przypomina pustynię – niebo nad nią jest błękitne, delikatnie zachmurzone, kojące.

O co chodziło Ernstowi? Trudno o jednoznaczną interpretację. Być może zwraca on uwagę na groteskowy charakter osiągnięć ludzkości. Chwalimy się swoją cywilizacją i czerpiemy z niej dumę, ale dla osoby stojącej z boku, ludzkość wydawać się musi czymś groteskowych – dziwnym Koloseum, utrzymującym się na niewielkim szpikulcu i wznoszącym ręce ku niebu. Jednocześnie poza tą dziwaczna cywilizacją/ludzkością nie ma niczego – wyłącznie martwa pustynia. Jesteśmy więc skazani na społeczeństwo, z całą jego absurdalnością.

Rozwiń więcej
Max Ernst, Ubu Imperator /za: wikipedia.pl

Losowe tematy

Praktycyzm – definicja przedstawiciele...

Definicja Praktycyzm to pojęcie które można rozumieć dwojako. Przede wszystkim rozumiane bywa ono jako podejście do rzeczywistości które charakteryzuje się...

Edouard Manet Śniadanie na trawie...

Wystawiony na Salonie Odrzuconych w 1863 roku uprzednio niezaakceptowany przez oficjalny Salon obraz Maneta ukazuje bardzo swobodną obyczajowo scenę. W centrum dzieła widzimy...

Dziady cz. IV jako dramat romantyczny...

Czwarta część „Dziadów” Adama Mickiewicza powstawała w latach 1820 – 1821 a więc w okresie początku nowego nurtu ideowego – romantyzmu. Podobnie...

Charakterystyka porównawcza Kmicica...

Bohaterowie „Trylogii” Henryka Sienkiewicza od ponad stu lat dominują nad wyobraźnią Polaków. Wystarczy otworzyć książki historyczne by zorientować...

Motyw miłości spełnionej w literaturze...

Miłość spełniona wydaje się nie cieszyć specjalną popularnością jako temat literacki. W końcu tym co nas fascynuje jest droga do celu – wzajemne podchody zakochanej...

Marek Edelman jako lekarz

Marek Edelman jest bohaterem książkowego reportażu Hanny Krall „Zdążyć przed Panem Bogiem”. Zazwyczaj kojarzymy go z jego rolą w czasie wojny – był...

Motyw brzydoty w literaturze i sztuce...

Każdy człowiek chciałby być piękny. Możemy udawać że fizyczna atrakcyjność nas nie obchodzi że liczy się tylko intelekt i dusza – ale prawda jest taka iż nie...

Jacek Malczewski Melancholia - opis...

Jacek Malczewski należy od najważniejszych polskich malarzy a jego dzieło „Melancholia” uznane zostało za arcydzieło XIX-wiecznego symbolizmu. Obraz namalowany...

Max Ernst Dzień i noc – opis...

Olejny obraz Maxa Ernsta „Dzień i noc” pochodzi z 1941 roku. Namalowany został w Stanach Zjednoczonych gdzie artysta udał się uciekając przez trwającą w Europie...