Unikalne i sprawdzone teksty

Pablo Picasso, Martwa natura z kotem - opis, interpretacja i analiza obrazu

Obraz Pablo Picassa „Martwa natura z kotem” (określany też niekiedy jako „Martwa natura z kotem i rakiem”) pochodzi z 1962 roku. Martwa natura była kompozycją malowaną przez stulecia – obowiązywały w niej pewne określone zasady, a poszczególne elementy obrazów miały głębokie znaczenie symboliczne.

Picasso, podobnie jak w innych swoich dziełach, zdecydował się na pójście na przekór wielu konwencjom. Przede wszystkim sięgnął po motyw martwej natury w czasie, kiedy od dawna już nie był on obecny w malarstwie europejskim. Ów anachroniczny, wydawałoby się, motyw przetworzył po swojemu, nadał mu nowe życie i ironiczne znaczenie.

W martwy naturach nie przedstawiano istot żyjących. Picasso zaś maluje stworzenia, co do których nie możemy być pewni, czy żyją, czy nie. Zapewne żywy jest dominujący nad kompozycją szary kot. Nachyla się on nad półmiskiem pełnym wodnych zwierząt (ryba i raki), prawdopodobnie chcąc porwać któreś. Ale perspektywa ukazania tej scenki każe się zastanowić, czy artysta nie ukazuje ironicznego i groteskowego dowcipu – w tej interpretacji kot (żywy? zdechły? wypchany?) stanowiłby część półmiska z jedzeniem. Nie wiemy również, czy nadal żyje największy z raków – być może szykuje się do obrony przed kotem, o czym mogłyby świadczyć wyciągnięte w stronę zwierzęcia szczypce.

W kolorystyce obrazu przeważa żółć, szarość i czerwień. Kot i czerwony rak wyróżniają się mocno, dominując nad innymi elementami obrazu zarówno rozmiarem, jak i barwą.

Co Picasso chciał nam przekazać? Czy jest to po prostu makabryczny dowcip, gra z konwencją, czy też głęboka myśl o okrucieństwie przyrody – w naturze bowiem nigdy do końca nie wiadomo, kto jest myśliwym/pożerającym, a kto zjadaną ofiarą.                                                                                                     

Rozwiń więcej
Pablo Picasso, Martwa natura z kotem / za: wikiart.org

Losowe tematy

Pomnik Piotra I – interpretacja

„Pomnik Piotra Wielkiego” to czwarty fragment wchodzący w skład „Ustępu” trzeciej części „Dziadów” Adama Mickiewicza. Pielgrzym...

Obraz Polaków w „Potopie” („Potop”...

„Potop” Henryka Sienkiewicza jest powieścią historyczną w której autor nakreślił szeroki pejzaż polskiego społeczeństwa z czasów kultury sarmackiej....

Jan Kochanowski jako wzorzec osobowy...

Jan Kochanowski należał do najwybitniejszych postaci polskiej kultury w tak zwanym „złotym wieku” naszego państwa (XVI stulecie). Był on prawdziwym człowiekiem...

Moja mała ojczyzna. Wypracowanie

Każdy z nas posiada ojczyznę – kraj z którego się wywodzi. Nieraz dzielimy go z setkami milionów rodaków. Chińczyków jest ponad miliard!...

Scena rozgrywająca się w salonie warszawskim jest jednym z najważniejszych momentów dramatu autorstwa Mickiewicza. Kontrastowe ukazanie patriotów i lojalistów...

Motyw marzycieli w literaturze i...

Marzyciel to postać bardzo dwuznaczna. Dzisiaj nie wydaje się być w cenie. W końcu nasza epoka jak mało która ceni konkretne osiągnięcia. Najlepiej żeby osiągniecia...

Moje wymarzone wakacje

Przez cały rok ludzie tęsknią do wytchnienia na wakacjach. Często jednak bywa tak że po doczekaniu wolnego czasu nie wiemy jak go spożytkować. Dzisiejszy nastolatek ma...

Dwa oblicza sarmatyzmu – Potocki...

Sarmatyzm należy do najbardziej kontrowersyjnych nurtów polskiej kultury. Przez długi czas oskarżano jego reprezentantów o ciemnotę zacofanie i brak smaku....

Trzy gracje Peter Paul Rubens -...

„Trzy gracje” stworzone przez Petera Paula Rubensa to jeden z najbardziej znanych obrazów artysty. Siedemnastowieczne dzieło to nie tylko przedstawienie mitologicznej...