Unikalne i sprawdzone teksty

Porównaj starogrecki i średniowieczny ideał rycerski. Czy Achilles lub Hektor mogliby uchodzić w średniowieczu za rycerzy idealnych?

Termin rycerstwo kojarzymy przede wszystkim z europejskim średniowieczem. Wymawiając to słowo, chyba każdy wyobraża sobie zakutych w pancerze jeźdźców, którzy z kopiami w ręku potykają się na turniejach, przysięgają wierność swoim seniorom, a także bronią uciśnionych. Faktycznie, rycerstwo związane było z tamtym okresem – do jego powstania potrzebny był odpowiedni rozwój techniczny (nie we wszystkich epokach jazda była tak potężną siłą na polu bitwy), jak i specjalny system społeczny (feudalizm). Jednak szlachta i arystokracja, biorąca udział w działaniach wojennych, znana jest również ze wcześniejszych epok. Setki lat przed średniowieczem, rozpoczętym upadkiem Cesarstwa Rzymskiego, opisani zostali przez Homera wojownicy, których można uznać za greckich rycerzy.

„Iliada” i „Odyseja” przedstawia dokładnie cechy idealnego wojownika. Wprost zadziwiające jest to, że wiele z tych „cnót” dokładnie odpowiada zaletom, jakie przypisywano w średniowieczu rycerzom doskonałym.

Jedną z takich cech, dziwną z dzisiejszego punktu widzenia, jest pogarda dla pracy zarobkowej. Odyseusz reaguje z oburzeniem, gdy zostaje uznany za kupca. Podobna pogarda dla handlarzy, rzemieślników i chłopów była powszechna w średniowieczu, a także w epokach późniejszych. Jest to o tyle zrozumiałe, że dla opanowania umiejętności władania bronią potrzebowano mnóstwo czasu. Osoba, która musiała zarabiać na utrzymanie, czy to handlem, czy pracą pługa, nie byłaby w stanie jednocześnie doskonale radzić sobie na polu bitwy. Stąd wielka różnica między „dzielnymi” wojownikami” a „tchórzliwymi” chłopami. Różnicę tę pogłębiały ceny broni – by zakupić drogi oręż, rycerz musiał być dobrze uposażony materialnie. A w owych epokach odpowiednie pieniądze zapewniało przede wszystkim posiadanie ziemi (na której oczywiście nie pracowano osobiście

Podobne też było podejście do honoru i wierności oraz dumy rodowej. Zarówno wojownicy Homera, jaki i ludzie średniowiecza szczycili się wiernością wobec przyjaciół lub towarzyszy broni oraz swoim pochodzeniem. Im ród starszy i szlachetniej skoligacony, tym lepiej – z pewnością żaden średniowieczny rycerz nie mógłby zarzucić takiemu Hektorowi „złej krwi”, skoro był on synem króla (Priama, władcy Troi).

Jednak w obu przypadkach etos nieco się różnił. Mianowicie europejskie średniowiecze było epoką chrześcijańską – stąd niektóre wartości, zrozumiałe w antycznej Grecji, uznane byłyby za obce w – przykładowo – trzynastowiecznym Paryżu. I na odwrót – chociaż średniowiecze było epoką okrutną, to przynajmniej oficjalnie głoszono miłość wrogów i obronę słabszych. Postawa taka była obca Grekom, chociaż oczywiście szanowali oni mężnych przeciwników. Jednak w obliczu gniewu, nawet ów szacunek mógł się rozwiać. Hektor zabił ulubieńca Achillesa, Patroklosa. Żądny zemsty bohater Achajów nie tylko pokonał w walce Hektora, ale nie uszanował jego zwłok, włócząc je za rydwanem, a później rzucając na pożarcie dzikim zwierzętom.

Mimo tych różnic uważam, że zarówno Achilles, jak i Hektor mogliby uchodzić w średniowieczu za idealnych rycerzy. Mieli swoje wielkie wady, ale byli mężni, piękni fizycznie i honorowi. Zapewne uznawano by ich za nieco grzesznych, ale jednak wybitnych rycerzy.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Czy kara musi być zawsze następstwem...

Pytanie czy kara zawsze musi być następstwem winy to pytanie które można rozważać na kilku płaszczyznach. Przede wszystkim warto zwrócić uwagę na fakt różnego...

Marc Chagall Wojna – opis interpretacja...

„Wojna” Marca Chagalla to obraz który powstał w 1966 r. Dzieło ściśle wiąże się z biografią artysty. Przyszedł on na świat w Witebsku w rodzinie...

Edward Munch Madonna - opis analiza...

Tak jak w przypadku „Krzyku” Edvard Munch namalował kilka wersji „Madonny”. Obrazy powstały w latach 1892-1895 a modelką była Dagna Przybyszewska...

Motyw samotności w literaturze...

Samotność to temat który poruszany bywa przez twórców różnorodnych epok. Bywa ona powiązana z wieloma innymi czynnikami. Niejednokrotnie osamotniony...

Tragizm w Procesie

„Proces” Franza Kafki ma opinię jednej z najbardziej pesymistycznych książek XX wieku. Paradoksalnie właśnie owa mroczna wizja doskonale wyraża przemiany jakie...

Środki stylistyczne w Reducie Ordona...

„Reduta Ordona” napisana została przez Mickiewicza w 1832 r. kiedy poeta przebywał w Dreźnie. Podtytuł „Opowiadanie adiutanta” sugeruje że podmiotem...

Czy warto chodzić do szkoły?

Szkoła często jest dla uczniów męcząca. Musimy wstawać rano pędzić na zajęcia i spędzać kilka godzin w budynku. Patrzymy przez okno na piękną pogodę na zewnątrz...

Dzieje Cezarego Baryki

Dzieciństwo Cezarego Baryki - syna Seweryna i Jadwigi z Dąbrowskich - było okresem pełnym szczęścia i miłości. Rodzice otaczali swe jedyne dziecko troskliwą opieką...

Praca organiczna – definicja przedstawiciele...

Definicja Praca organiczna to jedno z pojęć którymi kierował się pozytywizm realizując to hasło poprzez szereg różnorodnych działań. Jest to postulat który...