Unikalne i sprawdzone teksty

Wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej – rozprawka

Podróże kształcą. Mówią o tym wielcy filozofowie, pisarze i artyści. Nic tak nie rozwija człowieka, jak długa i pełna przygód wycieczka. Z drugiej wszakże strony powtarza się ciągle, że wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej. Po czyjej stronie leży racja? Uważam, że obie strony mają słuszność, chociaż na pierwszy rzut oka ich stanowiska wydają się nie do pogodzenia.

Dzięki podróżom możemy poznać inne kultury. Wprawdzie również książki i filmy oferują nam wiedzę o obcych krajach, ale każdy przyzna, że to nie to samo. W końcu jest różnica między czytaniem o egzotycznych owocach, czy tajemniczych zupach z ośmiornic, a próbowaniem ich! Co innego, zobaczyć niezwykłe stroje tubylców w telewizji, a co innego – mieć możliwość przymierzenia aborygeńskich przepasek! Kiedy na własne oczy oglądamy warunki, w jakich ludzie żyją, przedmioty, których używają, to mamy możliwość znacznie lepszego zrozumienia ich. Dostrzegamy, że mimo pozornych różnic, są to dokładnie tacy sami ludzie, jak my. Uczymy się dziki temu tolerancji i szacunku dla bogactwa świata!

Z kolei dom i jego okolice to swojskość. Znamy tutaj każdy zakątek. Wiemy, które drzewo nadaje się do wspinania, a które jest już spróchniałe i może się zwalić przy najbliższej wichurze. Doskonale zdajemy sobie sprawę, który sąsiad może nam pomóc w reparacji roweru, a który jest raczej gburowatego usposobienia i lepiej do niego nie zagadywać. Oczywiście w domu najważniejsi są nasi bliscy. Możemy godzinami gawędzić z rodzicami i rodzeństwem, zwierzać się ze swoich radość i problemów. Żaden przyjaciel nie będzie dla nas tak cierpliwy, jak mama i tata. Nikt nie doradzi nam tak dobrze, jak brat albo siostra – bo nikt inny nie zna nas tak dobrze!

Dom daje nam poczucie bezpieczeństwa. To spokojna przystań, w której możemy się schronić, by odpocząć i nabrać sił. Ale przecież statki nie są stworzone do wiecznego stania w przystani! Tak samo my możemy opuszczać dom, by rozwijać się w trakcie podróży, a wracać do niego, by nacieszyć się chwilą spokoju i kontaktem z rodziną. Przecież po to między innymi podróżujemy, by móc opowiedzieć nasze przygody bliskim! Wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej – to prawda. Ale prawdą też jest, że gdybyśmy nie podróżowali, to nie mielibyśmy świadomości, jak wspaniałym miejscem jest nasza siedziba!

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Człowiek zlagrowany a człowiek...

Obozy koncentracyjne stały się symbolem zła XX wieku. Wiek XIX przyniósł olbrzymi rozwój cywilizacyjny zwłaszcza Europie i Ameryce. Powszechnie uznawano iż...

Napisz składające się z trzech...

Pewnie mi nie uwierzycie ale jestem jedynym człowiekiem na świecie który miał kontakt z cywilizacją spoza galaktyki! Wszystko zaczęło się bardzo niepozornie. Jak...

Holocaust – definicja geneza skutki...

Holocaust jest słowem wywodzącym się z języka greckiego i oznacza „ofiarę całopalną”. W XX wieku określenie to zostało przypisane procesowi eksterminacji...

Do jakiego tworzywa lub materiału...

Pewnego piątkowego południa siedziałem sobie nad rzeką z moim przyjacielem Krzyśkiem. Opowiadał mi on o filmie Andrzeja Wajdy który widział wczoraj w telewizji....

Obraz szkoły w „Ferdydurke”...

Józio - główny bohater i narrator „Ferdydurke” - obudził się o dziwnej porze. Początkowo miał wrażenie że musi pędzić na dworzec. Dopiero po...

Opowiadanie o moich feriach zimowych...

Był piękny słoneczny dzień. Razem z mamą i tatą wyszliśmy przed dom. Każdy z nas miał swoją własną walizkę z niezbędnymi rzeczami. Poza kurtkami i ciepłymi ubraniami...

Charakterystyka mojej mamy

Moja mama to moja prawdziwa przyjaciółka. Poświęca wiele uwagi wszystkim swoim dzieciom. Jest nie tylko panią domu ale i kasjerką w banku w naszym mieście. Ma odpowiedzialną...

W jaki sposób literatura oświeceniowa...

Chociaż oświeceniu jako prądowi ideowemu w całej Europie przyświecały te same zasady sytuacja polityczna Rzeczpospolitej sprawiła że w na jej terenie założenia nurtu...

Madame de Pompadour (1759) Francisco...

„Madame de Pompadour” to obraz, którego autorem jest Francis Boucher. Dzieło powstałe w 1759 roku przedstawia