Mit o Demeter i Korze - opracowanie (interpretacja, motywy, bohaterowie)

Interpretacja

Chcąc zinterpretować mit opowiadający o losach Demeter i Kory, warto zwrócić uwagę na ogólną funkcję, którą pełniły mity w ludzkim życiu. Poza funkcją religijną, mity stanowiły opowieści, których zadaniem było wyjaśnienie mechanizmów rządzących światem. Opowieść o pożegnaniu matki z córką może być, więc interpretowana, jako wyjaśnienie zmienności pór roku.

Ten mit to także opowieść o więzi, która łączy matkę z córką. Rozpacz i tęsknota Demeter jest tak wielka, że znajduje swoje odbicie w otaczającej je przyrodzie. Dla Greków postać Demeter była uosobieniem stwórczyni przyrody – nie tylko roślin, ale i zwierząt.

Motywy

Najważniejszym z motywów jest motyw zmieniających się pór roku, które współgrają z powrotami córki Demeter. Wykorzystany w micie motyw matczynej miłości pozwala na wytłumaczenie zjawisk przyrody. W micie widoczne jest cykliczne postrzeganie czasu. Podobnie jak i w innych mitycznych przekazach, także i tutaj czas nie jest linearny, ale stale powraca i rozpoczyna na nowo cykl. W opowieści o Demeter i Korze jest to cykl odejścia matki od córki, powiązany z cyklem życia przyrody.

Bogowie opisani w micie są antropomorficzni. Hades jest niezwykle przebiegły w swoich działaniach, natomiast Demeter posiada uczucia, które nieobce są matką. Żal i rozpacz po stracie dziecka oraz gniew i smutek bogini, które mają wpływ na całą przyrodę, pokazują, że Demeter posiada takie same uczucia jak ludzie. Rozpacz matki to jeden z elementów mitu, na który warto zwrócić uwagę. Matka cierpiąca to jeden z częściej wykorzystywanych motywów, zarówno w literaturze, jak i w sztuce.

W micie pojawia się także motyw nieśmiertelności związanej z boskością. Opiekująca się królewiczem Demeter postanawia obdarzyć dziecko tą niezwykłą cechą. Poprzez regularne kąpiele w ogniu, młody królewicz ma zbliżyć się to boskości.

Ważnym jest również motyw nieposłuszeństwa dziecka wobec matki. Persefona winna jest złamania zakazu, a skutkiem jej zachowania jest uprowadzenie przez Hadesa. Nieposłuszeństwo dziewczyny związane jest z pojawieniem się niezwykle kuszącego kwiatu, który, mimo że zakazany, wydaje się być godny poświęceń.

Bohaterowie

Demeter – Matka Persefony. Bogini odpowiedzialna za przyrodę. Zarówno za płody rolne, jak i zwierzęta. Mityczna matka zajęta jest poszukiwaniem córki. Gdy dowiaduje się od Słońca prawdy o jej losie, ukrywa się przed bogami. Ci odnajdują Demeter i zmuszają Hadesa do wypuszczenia Persefony. Jednak podstępny bóg wiąże Korę ze sobą na stałe. Od tego czasu Demeter jest rozdzielona z córką na trzy miesiące każdego roku. Okres oczekiwania i tęsknoty, to okres, w którym przyroda zamiera. Wraz z powrotem Kory, Demeter ożywia przyrodę dając upust swej radości.

Persefona (Kora) - Córka Demeter, która wbrew zakazowi matki zrywa niezwykły kwiat. Zostaje porwana do Hadesu. Bóg podziemi na trwale wiąże ją z tym miejscem, a jego żona musi co rok powracać do świata podziemnego na trzy miesiące.

Tryptolemos – książę, którym opiekuje się Demeter. Bogini ofiarowuje mu ziarno oraz powóz i skrzydlate rumaki. W odpowiednim czasie królewicz ma być odpowiedzialny za wysianie ziarna.

Hades – Bóg podziemi odpowiedzialny za porwanie Kory, która zerwała zakazany kwiat. Mąż Persefony odpowiedzialny jest także za przymuszanie jej do corocznego powrotu do świata zmarłych.

Keleos – król Eleuzis

Córki króla Keleosa – Napotykają Demeter przy Dziewiczej Krynicy i namawiają boginię do udania się z nimi na dwór i opieki nad ich bratem.

Metanira –żona Keleosa, która odkryła prawdziwą postać Demeter.