Mit o Tantalu - opracowanie (interpretacja, motywy, bohaterowie)

Opracowanie

Mit o Tantalu to opowieść o ulubieńcu bogów, który przez swą zuchwałość został skazany na wieczną karę. Mit może być interpretowany przede wszystkim jako ten, który pokazuje wszechmoc bogów oraz zasłużoną karę, która spotyka zuchwałych śmiertelników. Przedstawieni w nim bogowie posiadają zdolności, które pozwalają na przywrócenie do życia królewicza Pelopsa. Poza wszechmocą cechuje ich także dar jasnowidzenia, który uniemożliwia ich oszukanie.

Ważnym elementem mitu jest wspomniana kara Tantalosa. Mimo, że niezwykle dotkliwa jest ona adekwatna do popełnionego czynu. Król zostaje skazany na niekończące się cierpienia. Głód, pragnienie i strach nękają go bezustannie. Podobnie jak w przypadku Syzyfa, króla spotkała kara, która nigdy się nie kończy. Widocznym jest, że czas przedstawiony w micie jest cykliczny. Męki Tantalosa bezustannie się rozpoczynają.

Motywy

Po raz kolejny pojawia się motyw przyjaźni śmiertelników z bogami, podobnie jak w micie o Syzyfie, przyjaźń ta urywa się z powodu ludzkiej zuchwałości. Ważnym motywem jest motyw zasłużonej kary oraz wszechmocy bogów, która pozwala na przewidzenie podstępu i przywrócenie życia królewiczowi.

Bohaterowie:

Tantalos – król, który żył w niezwykłej przyjaźni z bogami, jednak jego zuchwałość kazała mu wystawić na próbę boskość mieszkańców Olimpu. Za swoje przewinienia ukarany został wiecznymi mękami głodu, strachu i pragnienia.

Dzeus- władca Olimpu, który z pobłażaniem traktuje przewinienia Tantalosa. Widząc okrucieństwo króla strąca go do Tartaru, a księciu Pelopsowi przywraca życie.

Demeter – bogini, która w wyniku rozpaczy i tęsknoty za córką utraciła dar jasnowidzenia. To ona próbuje pieczeni, którą jest ciało Pelopsa.

Pelops- królewicz, który został przez Tantalosa podany jako pieczeń. Dzeus przywrócił księciu życie, a na miejsce jego łopatki umieścił fragment wykonany z kości słoniowej.