Pieśń nad Pieśniami – streszczenie, interpretacja

Streszczenie

„Pieśń nad pieśniami” to dialog pomiędzy Oblubieńcem i Oblubienicą. W pierwszej pieśni wzajemnie zachwycają się oni urodą swego partnera.

Ona opowiada o swej tęsknocie za Oblubieńcem oraz o tym, jak oczekując na swego ukochanego, zaczęła przysypiać. Oblubieniec pojawił się, wtedy też Oblubienica zaczęła go porównywać do gazeli i  oboje wyrażali swą miłość. Oblubieniec mówi wtedy:

Oczarowałaś me serce, siostro ma, oblubienico,
oczarowałaś me serce
jednym spojrzeniem twych oczu,
jednym paciorkiem twych naszyjników.

Następnie Oblubienica leżała na łożu, gdyż Oblubieniec długo się nie zjawiał. Dlatego też gdy nadszedł, postanowiła nie zakładać ponownie sukni. Wstała jednak, by otworzyć drzwi, ale Oblubieniec już odszedł.

Oblubienica ruszyła za nim, ale strażnicy pobili ją i poranili, zdarli również z niej płaszcz, podczas gdy mężczyzna zachwycał się jej urodą. Oblubienica prosiła wtedy kobiety z Jerozolimy, bo pomogły jej w poszukiwaniach Oblubieńca

Wreszcie jednak nadchodzi dzień wesela, pełnego namiętności. Oblubienica mówi:

Biegnij, miły mój, bądź podobny do gazeli
lub do młodego jelenia
na górach [wśród] balsamowych drzew!

Interpretacja

Tytuł „Pieśń nad pieśniami” wskazuje na to, że została uznana ona za jedną z najlepszych pieśni, która wyróżnia się na tle innych swą wyjątkowością. Składa się ona z sześciu pieśni, które – w formie dialogu - opisują miłość Oblubieńca i Oblubienicy.

W księdze tej, jako w jedynej w całym Piśmie Świętym, nie zostaje wymienione imię Boga. Niegdyś zastanawiano się także, czy „Pieśń nad pieśniami” w ogóle nadaje się do włączenia w kanon biblijny.

„Pieśń nad pieśniami” uznana jest za dzieło symboliczne, gdyż odnaleźć w nim możemy mnóstwo symboli, m.in.: lilię, cierń, jabłoń, ściany z cedru.

Utwór można odczytać w sposób dosłowny, co daje opis zmysłowej miłości, natomiast metaforyczne odczytanie daje obraz miłości Boga do swego ludu oraz Jezusa do kościoła. Tak jak Oblubieniec kocha Oblubienicę i pragnie jej wierności, tak Jezus potrzebuje swych wiernych i kocha ich. Natomiast namiętność kochanków odczytać można jako nieograniczoną miłość Boga do ludzi. Ponadto tak jak kochankowie pragną wyłącznie siebie wzajemnie, tak Bóg pragnie być jedynym dla ludzi.