Unikalne i sprawdzone teksty

Opis przyrody w balladzie „Świteź”

Romantyczne zainteresowanie przyrodą i przypisywanie jej dużej roli było charakterystycznym dla całej twórczości Adama Mickiewicza i widoczne było także w balladzie zatytułowanej „Świteź”. Można powiedzieć, że przyroda odgrywa w niej główną rolę. To tajemnicze wydarzenia, które miały miejsce nad jeziorem stają się początkiem całej fabuły, która w sobie zawiera również opis dziejów miejsca stanowiący swoistą retrospekcję osoby, która wyłoniła się z toni.

Już w pierwszej strofie bór zostaje określony epitetem ciemny, który ma za zadanie budować nastój. W kontraście do niego przedstawiona zostanie jasna tafla jeziora Świteź. Złudzenie optyczne spowodowane odbiciem nieba nocą w jeziorze potęguje wrażenie tajemniczości i niecodzienności, którą cechuje się jezioro, jak i cała przyroda w utworze. Choć jezioro zostało przedstawione jako miejsce, które może być elementem cieszącym oko, harmonijny i spokojny obraz toni zostaje zaburzony.

Przyroda staje się uczestnikiem niesamowitych wydarzeń. To z jeziora wydobywają się tajemnicze odgłosy, spokojny krajobraz zostaje zakłócony. Toń zostaje porównana do przepaści, użycie tego środka artystycznego podkreśla głębię tajemniczego jeziora. W opowieści kobiety, która wyłoniła się z jeziora ulega ono personifikacji. Możliwym jest, że „zagarnie” każdą osobę, która spróbuje się w nim zanurzyć.

Przyroda w balladzie zyskuje wymiar magiczny. Okalające jezioro rośliny okazują się być zaklętymi ludźmi, zaś całe miejsce podlega czarowi, który w wyniku modłów uratował niegdyś Świteź. Przyroda zdaje się mieć dwa oblicza. Jedno z nich jest codziennym, zachwycającym i pełnym spokoju. Drugie kryje za sobą niesamowitą historię i jest obliczem groźnym, nieobliczalnym i dla człowieka niebezpiecznym.

Przyroda w balladzie pełni ważną rolę. Nie tylko umożliwia ona na ekspozycję wydarzeń, ale i jest ich elementem. Wiernie oddany krajobraz pozwala odbiorcy na poczucie się świadkiem tajemniczych wydarzeń, w których natura odgrywa ważną rolę.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

„Wesele” jako dramat narodowy

„Wesele” Stanisława Wyspiańskiego jest wielkim dramatem narodowym sytuującym pisarza na pozycji czwartego wieszcza. Dzieło to porusza najistotniejsze sprawy związane...

Świat jest teatrem aktorami ludzie...

W „Jak wam się podoba?” Williama Szekspira padają słowa: Świat jest teatrem aktorami ludzie Którzy kolejno wchodzą i znikają. Jest to nawiązanie do...

Czy potrafiłbym być tak tolerancyjny...

Robinson Crusoe i Piętaszek to bohaterowie powieści Daniela Defoe. Są to postaci kontrastowe – stanowią przeciwieństwa różniąc się zarówno fizycznie...

Horacjański ideał życia

W okresie starożytności rozwinęły się dwie popularne koncepcje filozoficzne: epikureizm i stoicyzm. Epikureizm wywodził się ze szkoły Epikura który wierzył że...

Komedia – definicja wyznaczniki...

Definicja wyznaczniki Komedia to podobnie jak tragedia rodzaj dramatyczny który posiada to samo źródło jakim są obrzędy religijne. Gatunek jakim jest komedia...

Praca u podstaw w „Lalce” –...

Pozytywiści chcąc poprawić sytuację społeczną i wzmocnić więzi łączące naród stanęli wobec wielu trudności będących dziedzictwem poprzednich epok. Spośród...

Obrzędy i obyczaje polskie w literaturze...

Często nie doceniamy wagi obyczajów i obrzędów. Przykładamy duże znaczenia do głośnych wydarzeń politycznych zapamiętujemy okresy w jakich toczono wojny...

Testament mój – interpretacja...

Wiersz zatytułowany „Testament mój” napisał Juliusz Słowacki na przełomie lat 1839 - 1840 będąc w tym czasie w Paryżu. Dzieło odbija nastrój...

Andrzej Kmicic jako szlachcic sarmata...

Kultura sarmacka była zjawiskiem jedynym w swoim rodzaju. Połączyła ona rodzime tradycje Rzeczpospolitej z szeroko rozumianymi Wschodem i Zachodem a obecne w niej idee republikańskie...