Prometeusz to tytan, który w mitologii jest przedstawiony przede wszystkim jako stwórca człowieka. Z gliny i łez ulepił ludzkie ciało, a wykradziony ogień niebieski pozwolił mu tchnąć duszę w człowieka. Dbając o ludzi Prometeusz nie stroni od naginania boskich zakazów. Kradnie ogień niebieski, podstępnie skazuje Dzeusa na ofiarę składającą się z tłuszczu i kości wołu. Jego dzieje kończą się tragicznie – zostaje przykuty do skał Kaukazu, a jego wątroba jest bezustannie wydziobywana przez orła.
Chcąc dobrze scharakteryzować postać Prometeusza warto zwrócić uwagę na dwie z jego cech. Przede wszystkim jest on dobroczyńcą ludzkości. Tytan jest także buntownikiem. Najlepszym tego świadectwem są czyny Prometeusza.
Dobroczyńca ludzkości jest przede wszystkim jej stwórcą. To on jest odpowiedzialny za ulepienie człowieka i za to, że tchnął w niego życie. Mit o stworzeniu człowieka przez Prometeusza jest również opowieścią o postępie i rozwoju ludzkości. Prometeusz jest w nim przedstawiony nie tylko jako stwórca, ale i przewodnik, nauczyciel. Osoba, która odpowiedzialna była za przekazanie podstawowych umiejętności, pomoc w oswojeniu zwierząt. To postaci Prometeusza ludzie zawdzięczają pojawienie się ognia i umiejętność posługiwania się nim.
Dobroczyńca ludzkości jest jednocześnie buntownikiem. Sam fakt wykradnięcia ognia niebieskiego świadczy o jego przekorze i lekceważeniu zasad. Bunt Prometeusza widoczny jest jednak najlepiej gdy tytanowi udaje się przechytrzyć bogów. Działanie Prometeusza jest odpowiedzią na zesłanie przez bogów Pandory obdarzonej beczką pełną nieszczęść. Jej otwarcie ściągnęło na mieszkańców ziemi wszelkie choroby i troski. Prometeusz nie pozostaje bierny wobec działań bogów. Dzeusowi pozwala na wybór części wołu, którą chce otrzymywać w ofierze. Ukrywszy pod skórą kości, Prometeusz sprawił, że bóg wybrał dla siebie gorszą część zwierzęcia. Bunt tytana zostaje ukarany. Przykucie do skały Kaukazu to odpowiedź na podstęp stwórcy człowieka.
Widocznym jest, że Prometeusz to prawdziwy dobroczyńca ludzkości i buntownik, który gotów jest do poświęceń i ryzykownych zachowań w myśl przyświecającej mu idei. Charakteryzując tytana można jednoznacznie stwierdzić, że te dwie cechy charakteru są dominującymi w przypadku bohatera.
Charakterystyka znaczenia rolaLiryka inwokacyjna to szczególny typ liryki który bywa nazywany również liryką zwrotu do adresata. Jak sama nazwa wskazuje...
„Sklepy cynamonowe” Brunona Schulza to zbiór opowiadań które zabierają czytelnika w niezwykłą podróż do niewielkiego galicyjskiego miasteczka....
Rzadko kiedy jedno nazwisko uznać można za symbol całego pokolenia. Taki przypadek zachodzi jednak gdy mowa o pokoleniu tak zwanych Kolumbów – niejako syntezą...
Romeo i Julia - obok Tristana i Izoldy – stanowią najbardziej rozpoznawalną parę tragicznych kochanków. Wypełniona emocjami historia ich życia wywarła olbrzymi...
„Nad Niemnem” Elizy Orzeszkowej nie jest typową powieścią tendencyjną jak np. inna książka pisarki pt. „Marta”. Można jednak wskazać w tym dziele...
Jednym z tematów podjętych przez Stefana Żeromskiego w „Przedwiośniu” była refleksja nad sposobem odbudowy Polski która w 1918 r. odzyskała niepodległość...
Edyp wychował się w Koryncie na dworze Polybosa i Merope. Wydawać by się mogło że wiódł tam szczęśliwe spokojne życie. Niestety nazywano go podrzutkiem co sprawiało...
„Nad Niemnem” to powieść w której mamy do czynienia z wyraźną obecnością haseł pozytywistycznych. W postawach bohaterów ich życiowych wyborach...
Większość uczniów marzy o długich i słonecznych dniach wolnych od szkoły oraz… o idealnym nauczycielu. Jaki powinien on być czym powinien się odznaczać...