Romantyzm to w moim przekonaniu jeden z najciekawszych okresów w historii literatury. Zwraca uwagę wyobraźnia autorów tej epoki – karty ich dzieł zaludniają przecież upiory, demony i inne niezwykłe postacie. Można nawet twierdzić, że Mickiewicz, czy Słowacki mieli większą fantazję niż niejeden współczesny autor bestsellerów fantasy. W takim kontekście trudno wskazać ulubiony utwór, a tym bardziej – ulubionego bohatera! W końcu Konrad z „Dziadów” Mickiewicza jest równie frapującą personą, co tytułowy giaur z utworu lorda Byrona. Jednak po zastanowieniu stwierdzam, że największą sympatię czuję do Kordiana, bohatera dramatu Juliusza Słowackiego.
Przede wszystkim Kordian wydaje się osobą, która doskonale wyraża problemy młodych ludzi. Często zmienia się jego nastrój, marzy o wielkiej miłości i o dokonaniu istotnych czynów. To są problemy, z którymi zmagają się wszyscy w pewnym wieku. Każdy z nas pragnie coś osiągnąć, być kochanym i docenianym. Nieczęsto postacie literackie są tak „ludzkie”, jak właśnie Kordian.
Kordian wzbudza szacunek swoim idealizmem, a zarazem politowanie budzić mogą jego próby wcielania owych ideałów w życie. Młodzieniec pragnie zaryzykować życie dla wyzwolenia ojczyzny i bierze udział w „spisku koronacyjnym”. Jego rolą jest zabicie rodziny carskiej i wywołanie powstania. Jednak w ostatniej chwili Kordian wstrzymuje się przed rozlewem krwi. Żałosne? Zapewne – w końcu składał wcześniej buńczuczne deklaracje, twierdził, że nie cofnie się przed niczym. Więc tak, żałosne – ale przy tym, jakże ludzkie! W dzisiejszych filmach i książkach pełno bohaterów, którzy bez mrugnięcia okiem zabijają setki wrogów. Ale prawdziwy człowiek tak nie postępuje. Odebranie życia bliźniemu, nawet znienawidzonemu, zawsze jest wielkim wstrząsem moralnym i niełatwo się na taki czyn zdecydować. Tak więc Kordian z XIX-wiecznego dramatu pełnego wątków fantastycznych, okazuje się postacią bardziej realistyczną niż bohaterowie współczesnych filmów i powieści. Co za paradoks!
Kordian to ktoś, kto jest nam bliski zarówno z powodu swoich wad, jak i zalet. Wszyscy młodzi ludzie są idealistami i wszyscy przeżywają chwile słabości. Wielu z nas wzoruje się na twardych bohaterach filmów sensacyjnych. Ale dzięki postaciom odgrywanym przez Arnolda Schwarzeneggera nie zrozumiemy samych siebie, naszych marzeń i słabości. Natomiast obcowanie z dramatem Juliusza Słowackiego wydaje się doskonałą drogą do poznania własnej, młodej duszy!
Krzysztof Kamil Baczyński urodził się w 1921 roku. Należał więc do pokolenia Kolumbów –owej grupy ludzi urodzonych w okolicach 1920 roku których los...
Może się wydawać że literatura nie jest w stanie przyczynić się do budowania dobra ludzkości. Moim zdaniem nie jest to prawda. Według mnie literatura jest czymś co może...
Barok należy do najciekawszych epok polskiej literatury. Przez długi czas był on niedoceniany przez literaturoznawców podkreślano jego przesadę swego rodzaju „histeryczność”....
Tytuł powieści Gustawa Herlinga-Grudzińskiego „Inny świat” znajduje wyjaśnienie w treści książki. Jedna z bohaterek Natalia Lwowna nazywa bowiem w ten sposób...
Józio - główny bohater i narrator „Ferdydurke” - obudził się o dziwnej porze. Początkowo miał wrażenie że musi pędzić na dworzec. Dopiero po...
Można powiedzieć że śmierć jest głównym tematem reportażu Hanny Krall „Zdążyć przed Panem Bogiem”. Już sam tytuł mówi o próbie wyprzedzenia...
Kochany Mikołaju Jak się czujesz? Czy gardło boli Cię nadal tak bardzo? Mam nadzieję że jest już lepiej. Piszę do Ciebie by opowiedzieć co wydarzyło się ostatnio w...
„Kobiety zbierające kłosy” to dzieło które powstało w roku 1857 a jego autorem był Jean- Francois Millet. Opis obrazu Obraz stanowi przedstawienie trzech...
„Czwórka” to niezwykle dynamiczny obraz który został namalowany przez Józefa Chełmońskiego w 1881 roku. Opis Obraz przedstawia pędzący powóz...