Unikalne i sprawdzone teksty

Władysław Podkowiński, Dzieci w ogrodzie – opis, interpretacja i analiza obrazu

Znanego przede wszystkim z symbolistycznego „Szału uniesień” Władysława Podkowińskiego nie ominęła fascynacja impresjonizmem, który na przełomie XIX i XX wieku święcił triumfy na salonach. Wyrazem zainteresowań Podkowińskiego impresjonizmem jest obraz „Dzieci w ogrodzie”, który przedstawia scenkę rodzajową z udziałem dwojga dzieci, chłopca i dziewczynki. Chłopak, stojący w samym centrum obrazu, trzyma w ręku konewkę i podlewa kwiaty, podczas gdy dziewczynka stojąca na prawo od niego przygląda się tej czynności z uwagą. Oboje ubrani są w jasne, proste stroje i niemal identyczne kapelusze, chroniące ich przed silnym słońcem. Tuż za sylwetkami dzieci rozciąga się horyzontalnie płot z pomalowaną na biało furtką, w tle zaś widoczny jest fragment łąki, zamkniętej gęstymi zaroślami.

W otwartej kompozycji obrazu dominują piony, widoczne w układzie sztachet w płocie, wyprostowanych dziecięcych sylwetkach oraz rosnącym z prawej strony drzewie. Przeciwstawnie do niech układają się nieliczne poziomy, które jednak nie są w stanie zaburzyć wrażenia statyczności kompozycji. Ciężar elementów wchodzących w skład kompozycji obrazu rozmieszczony jest nierównomiernie, z przewagą po stronie lewej.

Kolorystyka obrazu jest dość stonowana, mimo wrażenia świetlistości, jakie wywołują białe refleksy na ubrankach dzieci oraz ciepły beż, którym artysta namalował udeptaną ziemię z prawej strony, za plecami bohaterów sceny. Gama barwna jest szeroka, obejmuje ciepłe beże, brązy i pomarańcze, a także zielenie, błękity oraz gdzieniegdzie dostrzegalne fiolety i róże. Wyraźną dominantę kolorystyczną stanowią jasne ubranka dzieci oraz furtka przy ogrodzeniu, które na obrazie Podkowińskiego stały się pod wpływem światła jasnoniebieskie.

Artysta, na wzór impresjonistów francuskich, zrezygnował z tradycyjnego modelunku, wykorzystując kolor jako nośnik światła i cienia. Źródłem światła na obrazie jest najpewniej słońce, niewidoczne dla oka widza. Silnie rozświetla ono całą przestrzeń obrazu, padając od góry, nieco z lewej strony, o czym świadczą cienie dzieci w prawym dolnym rogu.

Podkowiński na potrzeby „Dzieci w ogrodzie” oczyścił nieco paletę barwną. Stworzył charakterystyczną dla malarstwa francuskiego z przełomu wieków „impresję”, wykorzystując do tego spontaniczną, codzienną scenę, skąpaną w mocnym świetle promieni słonecznych.

Rozwiń więcej
Władysław Podkowiński, „Dzieci w ogrodzie”

Losowe tematy

Opis burzy piaskowej w „W Pustyni...

Staś i Nel znajdowali się razem z Arabami na pustyni. Dzień był niezwykle ciepły a w powietrzu wyczuwalny był dziwny zapach. Beduini dostrzegli oznaki działalności złych...

Testament mój – interpretacja...

Wiersz zatytułowany „Testament mój” napisał Juliusz Słowacki na przełomie lat 1839 - 1840 będąc w tym czasie w Paryżu. Dzieło odbija nastrój...

Nowomowa – definicja charakterystyka...

Termin „nowomowa” (ang. newspeak) został ukuty przez brytyjskiego pisarza George’a Orwella w jego antyutopii „Rok 1984”. Orwell przedstawia w nim...

Narrator i narracja w „Opowiadaniach”...

„Opowiadania” Tadeusza Borowskiego to utwór w którym autor zastosował interesującą metodę narracji i konstrukcję narratora. W cyklu przeważa opowiadanie...

Charakterystyka porównawcza Danusi...

Danusia Jurandówna i Jagienka Zychówna to dwie bohaterki kobiece które pojawiają się w „Krzyżakach” Henryka Sienkiewicza. Już na pierwszy...

Ja za 20 lat. Wypracowanie

Gdy pomyślę o sobie za dwadzieścia lat dopadają mnie różnego rodzaju obawy. Przez ten czas czeka mnie tyle nowych przeżyć trudnych wyzwań ale i pewnie wspaniałych...

Koncepcje naprawy Polski w „Przedwiośniu”...

Jednym z tematów podjętych przez Stefana Żeromskiego w „Przedwiośniu” była refleksja nad sposobem odbudowy Polski która w 1918 r. odzyskała niepodległość...

Opis dworku w Soplicowie

Opis dworku w Soplicowie rozpoczyna właściwą fabułę „Pana Tadeusza”. Umieszczenie go zaraz po „Inwokacji” będącej przecież pochwałą rodzimego...

Edouard Manet Śniadanie na trawie...

Wystawiony na Salonie Odrzuconych w 1863 roku uprzednio niezaakceptowany przez oficjalny Salon obraz Maneta ukazuje bardzo swobodną obyczajowo scenę. W centrum dzieła widzimy...