Unikalne i sprawdzone teksty

Don Kichot i Sancho Pansa – porównanie dwóch różnych koncepcji świata i życia | wypracowanie

Don Kichot i jego giermek Sancho Pansa to bodaj najbardziej znana para literatury światowej. W literackich odniesieniach, czy w ikonografii postacie te stanowią swego rodzaju jedność – trudno przywołać jedną z nich, bez podkreślenia obecności drugiej.

Don Kichot jest marzycielem – na skutek intensywnej lektury romansów rycerskich zaczął osuwać się w obłęd. Kiedyś zwykły, niezamożny szlachcic (tzn. hidalgo), postanawia zostać błędnym rycerzem. Na damę swojego serce wybiera Dulcyneę z Toboso, naprawdę będącą zwykłą wieśniaczką. Postanawia też zwalczać zło, niczym bohaterowie ukochanych książek. Powoduje to wiele nieporozumień, bowiem Don Kichot dopatruje się wrogów w najzwyklejszych rzeczach i istotach – stado owiec uchodzi w jego oczach za oddziały przeciwnika, zaś wiatrak lub bukłak z winem może zmienić się w groźnego olbrzyma.

Don Kichot nie jest jednak postacią budzącą wyłącznie politowanie. Cechuje się idealizmem, nawet jeśli opacznie pojętym i pragnie uczynić świat lepszym. To kpiące z chorego człowieka otoczenie uznać można za złe – są zdrowi, często bogaci, ale nie mają litości dla szaleńca.

Sancho Pansa to typowy wieśniak z dawnej literatury. Marzy o dobrach materialnych i zgromadzeniu majątku, jest naiwny i strachliwy. Daje się uwieść wizjom bogactw, roztaczanym przez Don Kichota i dołącza do hidalga, jako jego giermek. Mimo wiary w zapewnienia szlachcica, Sancho nie daje się całkowicie omotać jego opowieściom – cechuje go więc swego rodzaju rozsądek. Owo połączenie rozsądku z bojaźliwością (Sancho niezwykle lęka się czarów) oraz naiwności z wiejskim sprytem, jest charakterystyczne dla postaci chłopów w ówczesnej literaturze, również polskiej. Zarazem osoba Sancha, wykreowana przez Cervantesa, wykracza poza te schematy literackie – hiszpański pisarz odmalował żywego i autentycznego bohatera.

Paradoksalnie, Sancho, będący tylko pomocnikiem Don Kichota, staje się centralną postacią powieści – bowiem w jego osobie czytelnik odnajduje wyraz własnych dylematów: rozdarcia między zwykłym życiem, a dążeniem w stronę ideałów, symbolizowanych przez błędnego rycerza.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Pablo Picasso Panny z Awinionu -...

Pablo Picasso namalował „Panny z Avignon” niewiele po ukończeniu 25 roku życia. To jak wyjątkowe stało się osiągnięcie młodego artysty można zrozumieć...

Gustaw jako bohater romantyczny

Gustaw – protagonista czwartej części „Dziadów” Adama Mickiewicza – jest postacią tajemniczą budzącą niepokój. Historia opowiedziana...

Obraz wojny z punktu widzenia narratora...

Tłem młodości Cezarego Baryki - głównego bohatera „Przedwiośnia” Stefana Żeromskiego - była wojna. Najpierw znał ją tylko z listów wysyłanych...

Dzieje Raskolnikowa w punktach

1. Ubogie życie Raskolnikowa i jego rozmyślania filozoficzne 2. Spotkanie Rodiona z Marmieładowem i historia alkoholika 3. List od matki donoszący o trudnej sytuacji Duni...

Nowy bohater i nowe tematy literatury...

Nazwa renesans pochodzi od francuskiego słowa „renaissance” znaczącego odrodzenie. Doskonale odzwierciedla ono charakter tej epoki która narodziła się...

Moralność pani Dulskiej jako dramat...

Naturalizm był prądem który pojawił się w literaturze w drugiej połowie XIX wieku przede wszystkim za sprawą twórczości Emila Zoli. Autor ów dorobił...

Edgar Degas Błękitne tancerki...

Poświęcony ulubionemu przez Degasa tematowi obraz „Błękitne tancerki” przedstawia grupę czterech dziewcząt w niebieskich trykotach i tutu stojących najpewniej...

Czy kara musi być zawsze następstwem...

Pytanie czy kara zawsze musi być następstwem winy to pytanie które można rozważać na kilku płaszczyznach. Przede wszystkim warto zwrócić uwagę na fakt różnego...

Rozłączenie – interpretacja...

„Rozłączenie” napisał Słowacki 20 lipca 1835 r. będąc nad szwajcarskim jeziorem Leman (czyli Jeziorem Genewskim). Liryczny krajobraz wywołał w poecie podniosły...