Unikalne i sprawdzone teksty

Max Ernst, Dzień i noc – opis, interpretacja i analiza obrazu

Olejny obraz Maxa Ernsta „Dzień i noc” pochodzi z 1941 roku. Namalowany został w Stanach Zjednoczonych, gdzie artysta udał się, uciekając przez trwającą w Europie II wojną światową. Dzieło zaliczane jest do surrealizmu.

Obraz przedstawia – no właśnie, co? Prawdopodobnie widzimy krajobraz – wypełniają go dziwne bryły. Być może są to skały, ale bardziej prawdopodobne, że mamy do czynienia z jakimiś olbrzymimi budynkami. Ale tutaj pojawia się dwuznaczność – układ obrazu sprawia wrażenie, że możemy mieć do czynienia z pracownią artysty. Dziwne wieże mają kształt sztalug, na których rozwieszone są obrazy. Ów krajobraz skrywa mrok – rozjaśnione są tylko jego fragmenty, mające kształt prostokątów (przez co przypominają obrazy właśnie). W prawym (z perspektywy widza) dolnym roku znajduje się jeszcze jeden „obraz” – ten z kolei nie jest jasny, przestawia natomiast kotłujące się ciemne kształty. Przypominają one nieco wejście do podziemi.

Zapewne Ernst odnosił się swoim dziełem do trwającego właśnie kataklizmu wojny. Była ona starciem między aliantami, a hitlerowcami – jak zauważył Winston Churchill, zwycięstwo tych ostatnich zepchnęłoby świat w otchłań nowych mrocznych wieków. Artysta zdaje sobie z tego sprawę – ciemność, pogrążająca obraz, może oznaczać cień imperium Hitlera, padający na Europę, na jej cywilizację i kulturę. Triumf Niemiec stanie się wejściem ludzkości do podziemi.

Ale malarz dostrzega też, że nic nie jest przesądzone. Jasne prostokąty symbolizują nadzieję dla ludzkości – na razie światło jest w odwrocie, ale wszystko może się zmienić. Walka toczy się również w duszy artysty – walka między rozpaczą, a nadzieją na lepsze jutro.

Rozwiń więcej
Max Ernst, Dzień i noc /za: wikipedia.pl

Losowe tematy

Etos pracy w „Nad Niemnem”

Jedną z najważniejszych płaszczyzn ideowych powieści „Nad Niemnem” jest etos pracy. Praca stanowi tu bowiem wzorzec kulturowy usankcjonowany przez tradycję i...

Społeczeństwo w „Lalce” –...

„Lalka” jako powieść realistyczna prezentuje szeroką panoramę polskiego społeczeństwa. Nie jest to jedynie pobieżne przedstawienie polegające na wyliczeniu...

Etapy dojrzewania Cezarego Baryki

Cezary Baryka - główny bohater „Przedwiośnia” Stefana Żeromskiego - jest postacią dynamiczną która w toku rozwoju fabuły dojrzewa i zmienia swoje...

Historia Ponomarenki

Ponomarenko to jeden ze współwięźniów Gustawa bohatera „Innego świata” Herlinga-Grudzińskiego. Zanim mężczyzna trafił do łagru był kolejarzem....

Motyw prawa w „Antygonie” Sofoklesa...

Na przykładzie „Antygony” Sofoklesa możemy wyróżnić dwa rodzaje praw: te ustanowione przez bogów oraz takie które wymyślili ludzie. Wywołać...

Katastrofizm – definicja charakterystyka...

Katastrofizm należy do bardzo charakterystycznych prądów kulturalnych XX wieku a jego rozkwit przypada na dwudziestolecie międzywojenne. Jednak korzenie nurtu tkwią...

Czy świat można naprawić uśmiechem?...

Śmiech jest naturalną reakcją człowieka na to co zabawne przyjemne miłe. Nie jest to jednak jedyny kontekst uśmiechu. Nierzadko uśmiechamy się gdy nie pozostaje nam nic...

List do istoty pozaziemskiej o nas...

Drogi Nieznajomy Piszę do Ciebie ponieważ jestem bardzo ciekaw tego jak wygląda Twoje życie. Jaki jesteś co lubisz i jak spędzasz swój czas? Jak wygląda Twoja planeta?...

Mieszczaństwo w „Lalce” –...

Rozwój nowożytnych miast wiązał się z napływem nowych mieszkańców. Przestrzenie te z racji dostępności pracy mieszkań i innych udogodnień stały się...