Unikalne i sprawdzone teksty

Max Ernst, Dzień i noc – opis, interpretacja i analiza obrazu

Olejny obraz Maxa Ernsta „Dzień i noc” pochodzi z 1941 roku. Namalowany został w Stanach Zjednoczonych, gdzie artysta udał się, uciekając przez trwającą w Europie II wojną światową. Dzieło zaliczane jest do surrealizmu.

Obraz przedstawia – no właśnie, co? Prawdopodobnie widzimy krajobraz – wypełniają go dziwne bryły. Być może są to skały, ale bardziej prawdopodobne, że mamy do czynienia z jakimiś olbrzymimi budynkami. Ale tutaj pojawia się dwuznaczność – układ obrazu sprawia wrażenie, że możemy mieć do czynienia z pracownią artysty. Dziwne wieże mają kształt sztalug, na których rozwieszone są obrazy. Ów krajobraz skrywa mrok – rozjaśnione są tylko jego fragmenty, mające kształt prostokątów (przez co przypominają obrazy właśnie). W prawym (z perspektywy widza) dolnym roku znajduje się jeszcze jeden „obraz” – ten z kolei nie jest jasny, przestawia natomiast kotłujące się ciemne kształty. Przypominają one nieco wejście do podziemi.

Zapewne Ernst odnosił się swoim dziełem do trwającego właśnie kataklizmu wojny. Była ona starciem między aliantami, a hitlerowcami – jak zauważył Winston Churchill, zwycięstwo tych ostatnich zepchnęłoby świat w otchłań nowych mrocznych wieków. Artysta zdaje sobie z tego sprawę – ciemność, pogrążająca obraz, może oznaczać cień imperium Hitlera, padający na Europę, na jej cywilizację i kulturę. Triumf Niemiec stanie się wejściem ludzkości do podziemi.

Ale malarz dostrzega też, że nic nie jest przesądzone. Jasne prostokąty symbolizują nadzieję dla ludzkości – na razie światło jest w odwrocie, ale wszystko może się zmienić. Walka toczy się również w duszy artysty – walka między rozpaczą, a nadzieją na lepsze jutro.

Rozwiń więcej
Max Ernst, Dzień i noc /za: wikipedia.pl

Losowe tematy

Utopia w oświeceniu – realizacja...

Motyw utopii przewijał się przez literaturę już w starożytności chociaż sama nazwa pochodzi od utwory Tomasza Morusa. Wątek odległej krainy (zazwyczaj wyspy) na którą...

„Bakcyl dżumy nigdy nie umiera...

Ostatni akapit „Dżumy” Alberta Camusa należy do najbardziej przejmujących fragmentów całej powieści. Czytelnikowi wydaje się że zaraza została pokonana....

Powrót syna marnotrawnego Rembrandt...

„Powrót syna marnotrawnego” to siedemnastowieczny obraz stworzony przez Rembrandta van Rijna. Holenderski artysta uwiecznił scenę pochodzącą z jednej z...

Obraz Warszawy w literaturze i sztuce...

Gdy mowa o związkach literatury polskiej z miastami chyba najbardziej wybija się Warszawa. Bodaj żadne inne miasto naszej ojczyzny nie bywało tak często opisywane w powieściach...

„Chłopi” jako powieść realistyczna...

„Chłopi” Władysława Reymonta noszą wyraźne cechy powieści realistycznej. Pisarz stworzył w tym dziele niezwykle szczegółowy obraz wiejskiej społeczności...

Szkoła ateńska Rafael Santi -...

„Szkoła ateńska” to fresk który został stworzony przez artystę o nazwisku Rafael Santi. Dzieło powstało w epoce renesansu. Znajdujący się w Pałacu...

„Kto czyta książki żyje podwójnie”...

Wielki włoski intelektualista Umberto Eco stwierdził że kto czyta książki żyje podwójnie. Uważam że ten profesor a przy tym wspaniały pisarz (autor „Imienia...

Sens przypowieści biblijnych

Zazwyczaj gdy mowa o Biblii mamy na myśli jedną książkę. Gdy chodzi o formę fizyczną będziemy mieli rację – Pismo Święte to najczęściej jeden obszerny tom....

Patriotyzm jako poświęcenie jednostki...

Literatura podejmująca wątki patriotyczne wielokrotnie ukazywała bohaterów którzy gotowi byli do najbardziej ofiarnych poświęceń w imię dobra ojczyzny. W...