Unikalne i sprawdzone teksty

Motyw danse macabre w literaturze i sztuce – opracowanie

Motyw danse macabre to jeden z popularnych w średniowieczu motywów, który powiązany był z nawołaniem do pamiętania o śmierci i kruchości ludzkiego życia, a także stanowił przedstawienie istoty śmierci. Danse macabre dosłownie oznacza taniec śmierci.

Zestawienie śmierci z tańcem to kontrastowe ukazanie wszechmocy ostateczności. Spleceni w tańcu śmierci ludzie stają się na nią skazani. Przed śmiercią nie ma ucieczki, niemożliwym jest opuszczenie przerażającego korowodu.

Wartym dostrzeżenia jest to, że w przypadku przedstawienia osób w korowodzie odnaleźć tam można różnorodne warstwy społeczne i osoby pełniące różne role. W momencie kresu swojego życia, wspólnie spotykają się oni w tańcu. Jest to symboliczne pokazanie, że śmierć jest nieunikniona dla każdego. Śmierć to także moment, w którym wszyscy są równi. Ziemskie przywileje przestają istnieć, a ci, którzy piastowali wyskie funkcje stają na równi ze swoimi niegdysiejszymi poddanymi.

Taniec śmierci to także motyw, który przypominać ma o ludzkich wadach i słabościach. Śmierć jest rzeczą nieuniknioną, a przerażeni uczestnicy śmiertelnego korowodu pokazują, że nie zawsze człowiek gotowy jest na ich przyjście. Średniowieczne utwory niejednokrotnie miały wymowę moralizatorską, a zastosowanie tego motywu może skłaniać do refleksji i zmiany postępowania.

Jednym z najbardziej znanych przedstawień tańca śmierci jest „Rozmowa mistrza Polikarpa ze śmiercią”. Motyw danse macabre był jednak również chętnie stosowany w sztuce. Jednym z przykładów jego pojawienia się są drzeworyty Hasna Hobleina. Podejmujące tę tematykę dzieła powstawały również w okresie baroku.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

„Zbrodnia i kara” jako powieść...

W studium „Problemy poetyki Dostojewskiego Michaił Bachtin określił „Zbrodnię i karę” oraz inne powieści tego autora mianem powieści polifonicznych....

Moje miejsce na ziemi

„Miejsce na ziemi” – ta fraza pojawia się w twórczości wielkich poetów pisarzy i filozofów. Chyba każdy z nich zgadza się że odnalezienie...

Czy jestem patriotą? Co to znaczy...

Patriotyzm rozumiem przede wszystkim jako gotowość poświęceń w imię ojczyzny. Jednak pojęcie to jest bardzo szerokie i zawiera w sobie wiele przykładów działania...

„A mnie jest szkoda lata” –...

Bardzo lubię swoją szkołę i chętnie wracam do niej każdej jesieni. Jednak zawsze jest mi szkoda lata które mija by zawitać dopiero w kolejnym roku. Lato to moim...

Czy potrafiłbym być tak tolerancyjny...

Robinson Crusoe i Piętaszek to bohaterowie powieści Daniela Defoe. Są to postaci kontrastowe – stanowią przeciwieństwa różniąc się zarówno fizycznie...

Krytyka obyczajów szlacheckich...

Epoka oświecenia przyniosła gwałtowny rozwój myśli społecznej i filozoficznej. XVIII-wieczna Europa zapełniła się utworami krytykującymi wady jej narodów...

Następstwo pór roku w „Chłopach”...

„Chłopi” Władysława Reymonta są powieścią w której natura odgrywa kluczową rolę. Kompozycja powieści – podział na cztery tomy – jest...

Bolesław Chrobry jako ideał władcy...

Ponieważ „Kronika polska” Galla Anonima miała być raczej panegirykiem na cześć Bolesława Krzywoustego niż dziełem porządkującym dzieje polskich władców...

Uczyć bawiąc – realizacja oświeceniowej...

Twórczość Ignacego Krasickiego ma charakter dydaktyczny. Zgodne to jest z oświeceniowym zaleceniem by „uczyć bawiąc”. Powiedzieć można iż owo zalecenie...