Motyw Stabat Mater Dolorosa w literaturze i sztuce - opracowanie | wypracowanie

Motyw Stabat Mater Dolorosa to jeden z motywów, które często występują zarówno w literaturze, jak i w sztuce. Niezwykły związek matki z dzieckiem oraz cierpienie po jego utracie było podkreślane nawet w historiach mitologicznych, czego przykładem jest opowieść dziejów Niobe czy Demeter. Jednak motyw Stabat Mater Dolorosa pojawił się w średniowieczu i odnosił się bezpośrednio do religii chrześcijańskiej.

Z motywem Stabat Mater Dolorosa związana jest przede wszystkim historia Marii oraz Chrystusa. Zrozpaczona matka wiedziała jaki los czeka jej syna i była obecną przy jego męczeńskiej śmierci. Mimo iż Maryja znała przeznaczenie Jezusa oraz poddała się woli Boga, kochała swojego syna. Cierpienie dziecka poruszało matkę, która towarzyszyła mu płacząc.

Takie przedstawienie Matki Boskiej świadczy nie tylko o czci, którą jej oddawano, ale także podkreśla ludzki aspekt świętej. Matka Boska mimo że poczęta bez grzechu pierworodnego zachowuje ludzkie uczucia. Cierpi razem ze swoim dzieckiem, płacze.

Takie przedstawienie Matki Boskiej popularne było przede wszystkim w średniowieczu. Teocentryzm, niezwykły kult jakim obdarzano osoby święte oraz utwory skupione na tematyce religijnej zawierały także odwołanie do tego właśnie motywu. Jednym ze znanych utworów go zawierajacych jest „Lament świętokrzyski”. Motywy został także wykorzystany przez Adama Mickiewicza w powieści zatytułowanej „Dziady”. Przykładem realizacji motywu w malarstwie jest obraz Masaccia zatytułowany „Ukrzyżowanie”. Samo pojęcie zostało wprowadzone przez Jacopone di Todiego.