Unikalne i sprawdzone teksty

Opis stroju templariuszy, joannitów i krzyżaków

Czasy krucjat to jeden z ciekawszych, a zarazem najstraszniejszych okresów w dziejach chrześcijaństwa. Była to epoka surowa i okrutna, a walki między chrześcijanami a muzułmanami należały do porządku dziennego. Rycerze nie widzieli sprzeczności między pokojowymi zaleceniami Jezusa, a wojnami toczonymi o odbicie kraju, w którym on ongiś żył. Ale ówcześni ludzie nieco inaczej spoglądali na świat. W ciężkich warunkach, z jakimi się zmagali, łatwo było popaść w okrucieństwo i zapominać o przykazaniach, nawet jeśli uważało się za religijnego człowieka.

Zakony rycerskie należały do najciekawszych grup w średniowieczu. Ich członkowie oprócz modlitwy oddawali się walce z „niewiernymi”. Bronili pielgrzymów oraz atakowali muzułmanów i pogan. Do najpotężniejszych zakonów należeli joannici, templariusze oraz krzyżacy. Owi mnisi-wojownicy budzili szacunek już samym swoim wyglądem!

Joannici (nazywani też szpitalnikami lub zakonem maltańskim) nosili czarne płaszcze. Okrywały one ich potężne, nawykłe do miecza i zbroi sylwetki. Na płaszczach widniał biały krzyż – tak zwany krzyż maltański. Jego ramiona są rozszczepione na końcu. Symbolu tego nie da się pomylić z niczym innym. Pod płaszczami joannici nosili zbroje lub kolczugi. Kiedy zaś nie udawali się w bój, zamiast pancerzy wdziewali czarne tuniki, również oznaczone krzyżem maltańskim

Templariusze również budzili grozę wśród swoich przeciwników. Ich kolorem była biel – doskonale nadawała się do gorących ziem Palestyny, na których działali templariusze przez długi okres swej historii (później przenieśli się do Francji i innych krajów Europy – mieli zamki nawet na terenach dzisiejszej Polski). Templariusz ruszający w bój wdziewał kolczugę i pancerz, na nie zaś zakładał białą szatę z czerwonym krzyżem. Na to wszystko ubierał biały płaszcz, również oznaczony krzyżem.

Biel była kolorem także krzyżaków. Zakon Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie – tak brzmiała pełna nazwa ich zgromadzenia. Jak owa nazwa wskazuje, krzyżacy również zaczynali swoją działalność w Ziemi Świętej, jednak stosunkowo szybko przenieśli się do Europy Wschodniej. Tu stworzyli potężne państwo na terenie Prus (dzisiejsza Polska) i walczyli zarówno z Litwinami, jak i z Polakami. Czarne krzyże na białych płaszczach stały się dla wielu mieszkańców regionu symbolem grozy i potęgi. Krzyżacy nosili je również na piersiach. Jak wszystkie misi-wojownicy, nie stronili od noszenia zbroi i broni.

Zakony rycerskie są dla nas symbolem okrutnych i surowych czasów średniowiecza. Krzyżacy i joannici istnieją do dziś, oczywiście nie oddając się już wojnom, tylko działalności charytatywnej i modlitwie. Państwo krzyżaków upadło w walkach z Polakami, a ostatni jego władca, Albrecht Hohenzollern ogłosił się władcą świeckiego (niezakonnego) państwa, będącego lennem polskich królów. Templariusze zaś zostali rozgromieni przez króla Francji Filipa Pięknego, który pozazdrościł im zgromadzonych przez nich bogactw. Ostatni wielki mistrz templariuszy, Jakub de Molay, został spalony na stosie! Losy zakonów rycerskich są źródłem zadumy nad przemijaniem, jakie dotyka największe nawet potęgi.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Ekstaza św. Teresy Gianlorenzo...

„Ekstaza świętej Teresy” to jedna z najsłynniejszych rzeźb autorstwa Giancolezo Berniniego. Jej tematyka odnosi się do przeżyć świętej Teresy. Opis Rzeźba...

Motyw sokoła w noweli

„Dekameron” Giovanniego Boccaccia to zbiór 100 nowel. Wśród nich znajdują się teksty przeciętne zwyczajnie dobre oraz wybitne. Przykładem dzieła...

Dzieje Andrzeja Radka (w punktach)...

1. Dzieciństwo chłopskiego syna. Andrzej (Jędrek) Radek pasie zwierzęta. 2. Skłonienie przez rodzinę do parodiowania wiejskiego nauczyciela Antoniego Paluszkiewicza zwanego...

Rusyfikacja w „Syzyfowych pracach”...

Rusyfikacja należy do kluczowych tematów powieści Stefana Żeromskiego „Syzyfowe prace”. Dzieło owo wydane po raz pierwszy w 1897 roku oparte jest w dużej...

Wzorce osobowościowe średniowiecza...

Średniowiecze było epoką która wykształciła trzy wzorce parenetyczne. Pierwszym z nich był idealny władca drugim święty (asceta) a trzecim rycerz. Wzorce osobowościowe...

Obraz szlachty w wierszu „Zbytki...

Poeci od wieków wypominali swoim rodakom wady i przywary. Satyra była środkiem który miał na celu poprawę obyczajów i sytuacji politycznej zmotywowanie...

Romantyk i kobiety. Omów temat...

Romantyzm był szczególną epoką w historii literatury i kultury. Odrzucenie prymatu rozumu i zwrócenie się w stronę uczucia i wyobraźni pragnień jednostki...

Opis Placu Broni

Plac Broni był miejscem które dzięki wyobraźni chłopców na nim się bawiących stawał się przestrzenią niezwykłą która przenosiła ich w dalekie...

Charakterystyka sposobu życia w...

Powieść Stefana Żeromskiego zatytułowana „Przedwiośnie” to opowieść która przedstawia dzieje młodego Cezarego Baryki a jednocześnie poprzez jego przygody...