Unikalne i sprawdzone teksty

Stanisław Wyspiański, Dziewczynka – interpretacja i analiza obrazu

W malarstwie Stanisława Wyspiańskiego dzieci zajmowały miejsce szczególne. Artysta cenił ich naturalność i delikatność, chętnie przenosząc się w rzeczywistość zaczerpniętą z dziecięcych marzeń. Jednym z obrazów wpisujących się w ten nurt jest „Dziewczynka w niebieskim kapeluszu” - pełen niezwykłości portret zwykłego dziecka.

Opis

Zwrócone w lewą stronę (a więc prawą dla widza) czarne oczy zdają się zatapiać w świecie fantazji. Głowa dziewczynki jest lekko pochylona, a jej skrzyżowane ręce mocno obejmują własne ciało w taki sposób, by dłonie dotykały ramion. Luźny strój (barwy zbliżonej do oliwkowej lub zgniłej zieleni) z delikatnymi zdobieniami - niebieskim guzikiem, koronkowym kołnierzem i białymi paskami na rękawach - swobodnie otacza ciało portretowanej postaci, tworząc jakby kombinezon ochronny. Łagodnie zarumieniona twarz dziewczynki, jej zgrabny nosek i wyraźnie zarysowane usta zdają się wyrażać spokój, rozmarzenie. Czarne włosy przedstawionej kobiety skrywają się pod kapeluszem tej samej barwy, którego finezyjnym zdobieniem jest szafirowa kokardka.

Portret wykonany został techniką pastelową na płótnie o rozmiarach 31x44cm. Pociągnięcia pędzla tworzą płynne i swobodne linie, co charakteryzuje malarstwo secesyjne.

Interpretacja

Dzieło Wyspiańskiego rozczula odbiorcę. Ukazana na nim dziewczynka - wciąż będąca w dziecięcym wieku - z wielkim spokojem spogląda w dal, obejmując własne ciało. Zdaje się być pogrążona w świecie marzeń - bezpiecznym, komfortowym. Patrząc na nią, można także odnieść wrażenie, iż odczuwa smutek, żal. Dokładne określenie jej emocji jest jednak niemożliwe.

Jednym z najbardziej wyrazistych elementów obrazu jest kapelusz znajdujący się na głowie dziewczynki. Nie tylko ożywia on tonację kolorystyczną płótna, ale także skupia wzrok w określonym punkcie. Z drugiej strony zdaje się on nie pasować do delikatnej i dziecięcej postaci.

Obraz Stanisława Wyspiańskiego można odczytywać jako swego rodzaju studium dzieciństwa. Przedstawione zostało ono, podobnie jak na innych płótnach artysty, jako czas silnych, a zarazem trudno dostępnych, niemożliwych do odgadnięcia z perspektywy człowieka dorosłego. Z kolei strój dziewczynki - jakby niepasujący do jej wieku - zdaje się podkreślać fakt, iż w każdym człowieku istnieje sfera dziecięcych emocji.

Rozwiń więcej
Stanisław Wyspiański - "Dziewczynka w niebieskim kapeluszu"

Losowe tematy

Dramat romantyczny – definicja...

Definicja i wyznaczniki gatunku Dramat romantyczny to typ dramatu charakterystyczny dla epoki romantyzmu. Odrzuca on klasyczną koncepcję tej odmiany literackiej wyrastając...

Artur Grottger Pożegnanie powstańca...

„Pożegnanie powstańca” jest jedną z dwóch części dyptyku Artura Grottgera których tematyka wiąże się z powstaniem styczniowym. Płótno...

Czy chciałbyś przenieść się...

Szarość przeciętność i jednakowość każdego naszego dnia który prawie niczym nie różni się od poprzedniego sprawia że często zapominamy że może istnieć...

Mój ulubiony film – recenzja

Moim ulubionym filmem jest „Park Jurajski” Stevena Spielberga. Premiera filmu miała miejsce ponad dwadzieścia lat temu ale jestem przekonany że dzieło nie zestarzało...

Dlaczego nigdy nie zapomnę Nemeczka?...

W wielu książkach pojawiają się dzielni bohaterowie którzy gotowi są do niezwykłych czynów. Nie każdy jednak jest takim bohaterem jakim moim zdaniem był...

Rola lektur w życiu bohatera literackiego....

Literatura może zmienić życie na dobre lub na złe – taki wniosek wydaje się nasuwać po lekturze „Lalki” Bolesława Prusa oraz „Innego świata”...

Antyczne korzenie i rozwój epoki...

Starożytność uchodzi za jedną z najważniejszych epok w historii Europy. Wpływ antyku widać było już w średniowieczu. Ówcześni filozofowie powtarzali że są...

Uniwersalizm średniowieczny –...

Uniwersalizm średniowieczny to jak sama nazwa wskazuje pojęcie które związane jest z jednorodnością charakterystyczną dla tej epoki. O uniwersalizmie czasu wieków...

Czy miłość jest najważniejsza...

Gdybym mówił językami ludzi i aniołów a miłości bym nie miał stałbym się jak miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący – słowa rozpoczynające Pierwszy...