Uniwersalizm przypowieści biblijnych

Przypowieści biblijne to pewne opowiadania o charakterze alegorycznym, które często mają wydźwięk moralizatorski. Można je odczytywać w sposób dosłowny, jako opowieści o pewnych sprawach ziemskich, lub alegorycznie, w odniesieniu do Boga i sfery sacrum.

Przypowieści charakteryzują się także uniwersalizmem, gdyż niosą za sobą pewne ogólne prawdy, które dają ludzkości wskazówki do postępowania. Istnieje w nich zatem pewna wskazówka ogólna, mówiąca o tym jak żyć, by być dobry człowiekiem.

Wydawać by się mogło, że we współczesnym świecie, Biblia jest już nieco anachroniczna. Jednakże nic bardziej mylnego, gdyż właśnie owa współczesność powoduje często zagubienie i zmieszanie się wartość i norm postępowania. Dlatego też przypowieści biblijne mogą wskazywać drogę postępowania, ułatwiać pewne życiowe wybory oraz– przede wszystkim – pomagają rozróżnić dobro od zła, ustalając między nimi wyraźne granice, które współcześnie zostały nieco zatarte.

Przypowieści nie odnoszą się jedynie do spraw Boskich. Przykładowo przypowieść o talentach mówi o tym, by właściwie wykorzystać to, co dał nam los, by to co mamy, godnie rozwijać, bo to sprawi, że będziemy szczęśliwymi ludźmi i nie zatracimy się w błahostkach. Stanowi także rodzaj kategoryzacji ludzi – każdy dostaje od losu coś innego, ale to, w jaki sposób te dary wykorzystamy, zależy tylko od nas.

Ponadto, przypowieść o synu marnotrawnym, która opowiada o losach dwóch synów, z których jeden postanowił ruszyć świat i roztrwonić majątek ojca, ma także uniwersalny wydźwięk. Bowiem ojciec przyjął swe dziecko z powrotem do domu i ugościł je najlepiej jak potrafił. Nie inaczej dzieje się we współczesnym świecie, gdzie dzieci często pragną wyruszyć w świat, opuszczając dom rodzinny. Niepowodzenie nie skazuje ich jednak na całkowitą porażkę, gdyż mają dom i rodzinę, która przywita ich z otwartymi ramionami.

Pozostałe biblijne przypowieści, podobnie jak te o talentach i synu marnotrawnym, można interpretować w sposób uniwersalny. Uniwersalizm widoczny jest także w kreacji postaci, którymi jest everyman, czyli tzw. każdy. Bowiem na miejscu takiego bohatera mógłby zostać postawiony każdy z czytelników. Wiąże się to z niepojawianiem się konkretnych imion, nazwisk czy nazw własnych.