Unikalne i sprawdzone teksty

Czarna wiosna – interpretacja i analiza

„Czarna wiosna” to wiersz Antoniego Słonimskiego, napisany w roku 1919. Ma charakter autotematyczny, bowiem skupia się na roli poezji, jej zadaniach i problemach stojących przed artystą. Istotne jest zwrócenie uwagi na datę powstania tekstu – rok 1919 to już okres istnienia niepodległej Polski. Fakt odrodzenia ojczyzny sprawia, że konieczne staje się przemyślenie roli poezji. W końcu polityczna rola artystów w zniewolonym społeczeństwie polskim była niezwykle istotna – to oni podtrzymywali na duchu swoich rodaków, oni dbali o utrzymanie uczuć narodowych w sercach czytelników. Ale teraz nie ma potrzeby działać w ten sposób – w końcu Polska istnieje, by tak rzec, namacalnie. Ze strefy wymarzonych bytów, ideałów, zeszła na ziemię i stała się zwykłym państwem.

Poeta postanawia więc odrzucić płaszcz Konrada – to oczywiście nawiązanie do III części „Dziadów” Adama Mickiewicza, bodaj najważniejszego działa polskiej poezji patriotycznej. Ale czym wypełnić tę pustkę? Otóż artysta powinien zając się teraz sprawami uniwersalnymi, ogólnoludzkimi. Nie musi skupiać się na doli swojej ojczyzny, teraz jego rolą jest zwrócenie się do spraw pozapolitycznych.
Czarnym Arabom znad Eufratu
I ludożerczej w Zambezi sekcie
Chciałbym powiedzieć, tak jak brat bratu,
Słowa w ich własnym dzikim dialekcie.
Polska nie jest więc już pawiem i papugą narodów, by użyć sformułowania Juliusza Słowackiego. W normalnym kraju poeci zajmują się rzeczami innymi niż polityka – i taki jest plan podmiotu lirycznego.
Niewola ludów nie roznieca
Płomienia zemsty! – Pusta heca!
Gdzie indziej żagiew moja pada!
Nie zostaje dokładnie wyjaśnione, czym winien się teraz zająć artysta. Wymieniane tematy, jakie powinny skupić uwagę poety, służą raczej kontrastowi. Nie chodzi o to, by naprawdę pisał dla ludożerców – rzecz w podkreśleniu dychotomii: sprawy polskie-sprawy reszty świata. W gruncie rzeczy program Słonimskiego jest zarazem negatywny, jak i pozytywny. Negatywny, bo podkreśla on, że nie chce już pisać o Polsce (rozumianej jako byt polityczny). Pozytywny, bo jeśli poeta zrezygnuje z poczucia obowiązku wobec kraju, to może pisać… o czym tylko chce.
Jak rozumieć z kolei tytuł? Autor zwraca uwagę na czarnych niewolników – są nimi w tym kontekście oczywiście Polacy. Wiosna oznacza odzyskanie niepodległości, wyzwolenie. Polacy nie są już więc niewolnikami, nie muszą pisać wierszy o swojej niewoli. W 1918 roku zyskali wolność nie tylko polityczną, ale i intelektualną.
Forma utworu (kilka informacji):
– układ rymów abba
– apostrofa („wszędzie was widzę, czarni ludzie”)
– wykrzyknienie (zachłyśnie się mej piersi bunt)
– wyliczenie

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Przedstaw Świętoszka Moliera jako...

Komedia Moliera pod tytułem „Świętoszek” wywołała w chwili premiery wielkie kontrowersje. Doszło nawet do czasowego zakazu jej wystawiania. Uznawano iż atakuje...

Do Deliusza Horacy – interpretacja...

Podmiot liryczny w utworze Horacego pt. „Do Deliusza” porusza problem filozofii stoickiej. Wspomina o złotym środku który pozwala na rozwagę oraz harmonię...

Pierwsza fotografia Hitlera –...

„Pierwsza fotografia Hitlera” Wisławy Szymborskiej to wiersz który pod względem poetyki przypomina ekfrazę. Różnica polega jednak na tym że przedmiotem...

Kamienie na szaniec – streszczenie...

Słoneczne dni Alek (Aleksy Dawidowski) i Rudy (Jan Bytnar) poznają się w harcerskim oddziale „Buków”. Chłopcy darzą szacunkiem swojego harcmistrza nauczyciela...

Panny z Wilka - opracowanie interpretacja...

Geneza czas i miejsce akcji „Panny z Wilka” to opowiadanie Jarosława Iwaszkiewicza pochodzące z 1932 roku. W chwili pisania utworu sam autor zbliżał się do czterdziestego...

Nowy wspaniały świat – streszczenie...

Streszczenie Jest rok 2541 czyli „632 po Fordzie”. Świat został zorganizowany wedle zupełnie nowych zasad wyznaczonych przez Forda. Ludzie nie rodzą się już...

Kobiety Rubensa – interpretacja...

„Kobiety Rubensa” Wisławy Szymborskiej to wiersz w którym poetka snuje rozważania na temat zmienności kanonów piękna. Czyni to na przykładzie słynnych...

Bagnet na broń – interpretacja...

„Bagnet na broń” Władysława Broniewskiego to wiersz reprezentujący lirykę tyrtejską. Poeta napisał go w kwietniu 1939 roku kilka miesięcy przed niemiecką...

Pani Bovary – streszczenie plan...

Streszczenie Akcja powieści toczy się w połowie XIX wieku we Francji. Główną bohaterką książki jest Emma Bovary żona miejskiego lekarza. Na początku powieści...