Unikalne i sprawdzone teksty

Czarna wiosna – interpretacja i analiza

„Czarna wiosna” to wiersz Antoniego Słonimskiego, napisany w roku 1919. Ma charakter autotematyczny, bowiem skupia się na roli poezji, jej zadaniach i problemach stojących przed artystą. Istotne jest zwrócenie uwagi na datę powstania tekstu – rok 1919 to już okres istnienia niepodległej Polski. Fakt odrodzenia ojczyzny sprawia, że konieczne staje się przemyślenie roli poezji. W końcu polityczna rola artystów w zniewolonym społeczeństwie polskim była niezwykle istotna – to oni podtrzymywali na duchu swoich rodaków, oni dbali o utrzymanie uczuć narodowych w sercach czytelników. Ale teraz nie ma potrzeby działać w ten sposób – w końcu Polska istnieje, by tak rzec, namacalnie. Ze strefy wymarzonych bytów, ideałów, zeszła na ziemię i stała się zwykłym państwem.

Poeta postanawia więc odrzucić płaszcz Konrada – to oczywiście nawiązanie do III części „Dziadów” Adama Mickiewicza, bodaj najważniejszego działa polskiej poezji patriotycznej. Ale czym wypełnić tę pustkę? Otóż artysta powinien zając się teraz sprawami uniwersalnymi, ogólnoludzkimi. Nie musi skupiać się na doli swojej ojczyzny, teraz jego rolą jest zwrócenie się do spraw pozapolitycznych.
Czarnym Arabom znad Eufratu
I ludożerczej w Zambezi sekcie
Chciałbym powiedzieć, tak jak brat bratu,
Słowa w ich własnym dzikim dialekcie.
Polska nie jest więc już pawiem i papugą narodów, by użyć sformułowania Juliusza Słowackiego. W normalnym kraju poeci zajmują się rzeczami innymi niż polityka – i taki jest plan podmiotu lirycznego.
Niewola ludów nie roznieca
Płomienia zemsty! – Pusta heca!
Gdzie indziej żagiew moja pada!
Nie zostaje dokładnie wyjaśnione, czym winien się teraz zająć artysta. Wymieniane tematy, jakie powinny skupić uwagę poety, służą raczej kontrastowi. Nie chodzi o to, by naprawdę pisał dla ludożerców – rzecz w podkreśleniu dychotomii: sprawy polskie-sprawy reszty świata. W gruncie rzeczy program Słonimskiego jest zarazem negatywny, jak i pozytywny. Negatywny, bo podkreśla on, że nie chce już pisać o Polsce (rozumianej jako byt polityczny). Pozytywny, bo jeśli poeta zrezygnuje z poczucia obowiązku wobec kraju, to może pisać… o czym tylko chce.
Jak rozumieć z kolei tytuł? Autor zwraca uwagę na czarnych niewolników – są nimi w tym kontekście oczywiście Polacy. Wiosna oznacza odzyskanie niepodległości, wyzwolenie. Polacy nie są już więc niewolnikami, nie muszą pisać wierszy o swojej niewoli. W 1918 roku zyskali wolność nie tylko polityczną, ale i intelektualną.
Forma utworu (kilka informacji):
– układ rymów abba
– apostrofa („wszędzie was widzę, czarni ludzie”)
– wykrzyknienie (zachłyśnie się mej piersi bunt)
– wyliczenie

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Sonety do Laury Francesco Petrarka...

Geneza „Sonety do Laury” zwane także „Canzoniere” (od włoskiego „canzona” – pieśń) oraz „Drobne wiersze włoskie” (tę...

Mit o Minotaurze Mit o Tezeuszu...

Interpretacja Mit o Tezeuszu to opowieść o niezwykle mężnym wojowniku który żył w brązowym okresie dziejów ludzkości. To opowieść o niezwykłej odwadze...

Na wsi – interpretacja i analiza...

„Na wsi” to wiersz Józefa Czechowicza. Już sam tytuł sugeruje nam odwołanie do poezji sielankowej przedstawiającej wieś jako miejsce pełne spokoju ładu...

Kolęda katyńska – interpretacja...

Kazimiera Iłłakowiczówna napisała „Kolędę katyńską” w 1943 roku a więc niedługo po odkryciu przez Niemców w lasach katyńskich ciał kilkudziesięciu...

Mendel gdański – streszczenie...

Streszczenie Mendel to 67 letni mężczyzna który od niemalże 30 lat prowadzi swój zakład introligatorski w miejscu w którym rozpoczyna się akcja. Staruszek...

Wieża – opracowanie problematyka...

Geneza „Wieża” Gustawa Herlinga-Grudzińskiego po raz pierwszy opublikowana została w lipcu 1958 r. w paryskiej „Kulturze”. Opowiadanie to powstało...

Drzazga - streszczenie plan wydarzeń...

Streszczenie Kłótnie i drobne sprzeczki dla wielu wydają się być czymś codziennym normalnym w relacjach pomiędzy siostrami. Jednakże czasem stosunki pomiędzy rodzeństwem...

Cebula – interpretacja i analiza...

„Cebula” to wiersz Wisławy Szymborskiej który przyjmuje formę intelektualnego konceptu. Poetka tworzy efektowne porównanie tytułowego warzywa i człowieka...

Matka powieszonych – interpretacja...

„Matka powieszonych” to wiersz Tadeusza Różewicza z tomu „Niepokój” (1947). Poeta sięga tu do doświadczeń wojennych i konstruuje portret...