Oda do młodości jako manifest romantyczny

„Oda do młodości” to utwór, który określany jest jako manifest romantyczny i nie jest to bezpodstawne. W utworze stworzonym przez Adama Mickiewicza dostrzec można szereg cech, które potwierdzają tę tezę. Sam wybór formy oraz sposób wyrażania, ekspresji oraz słów kierowanych do odbiorcy pokazuje, że zadaniem utworu jest rzeczywisty manifest i zachęta do działań w imię nowego ładu.

„Oda do młodości” to utwór, w którym podkreślone są bezpośrednie zwroty do odbiorcy. Wydaje się, że podmiot jest osobą niesioną emocjami, uczuciem. Widocznym jest, że taka postawa ma także stać się udziałem innych osób. Poprzez ukazanie kontrastowości pomiędzy światem starszych oraz młodych, podmiot tworzy wizję nowego porządku. Porządku, który ma wzruszyć cały świat, wpłynąć na jego losy.

Pokazanie tak wielkiej mocy jaką mają młodzi świadczy o charakterze ody jako manifestu. Postulowane ideały, wartość uczucia i siła jaka drzemie w młodych potwierdzają romantyczną wymowę utworu. Istotnym jest pokazanie wątków mitologicznych, które pokazują niezwykłą moc drzemiącą w ludziach młodych.

Kreacja pokolenia starszego na zaślepione, nie potrafiące dostrzec i doprowadzić do ważnych zmian w świecie, sprawia, że ideały, które głoszone są przez podmiot zyskują jeszcze większą wartość i stają się jeszcze bardziej ważnymi i pociągającymi.

Pokazując siłę uczuć, wartość buntu i możliwości, które drzemią w pokoleniu to dowód na to, że Adam Mickiewicz stworzył manifest, który stał się manifestem ówczesnego młodego pokolenia. Pokazanie nowych wartości, niezwykła ekspresyjność i zachęta do obalenia obecnego po