Unikalne i sprawdzone teksty

Do Leukonoe, Horacy – interpretacja i analiza

Wiersz Horacego pt. “Do Leukonoe” jest wyrazem stoickiej filozofii życia, która zakładała istnienie złotego środka. Nie należy bowiem popadać w skrajne uczucia – ani w nadmierną euforię ani smutek. Przy tym niezwykle ważne jest życie w cnocie i pogodzenie się z własnym losem. Tak jest też w sytuacji podmiotu lirycznego, który pogodzony jest z własną śmiercią, gdyż kiedyś będzie musiała ona nadejść.

Jednocześnie użyte są tezy filozofii epikurejskiej, która w myśl zasady „carpe diem”, nakazywała radość życia. Skoro śmierć jest nieunikniona, należy z życia czerpać garściami, dzięki czemu stanie się ono piękne. Lepiej więc nie rozważać nad dniem śmierci, gdyż może on przyjść za wcześnie i nie zdążymy osiągnąć tego, czego pragniemy. Dlatego filozofia epikurejska stanowi rodzaj tarczy w obawie przed śmiercią. W utworze pojawia się epikurejskie hasło wypowiadane wprost „łap dzień”:

Nie pytaj próżno, bo nikt się nie dowie,
Jaki nam koniec gotują bogowie,
I babilońskich nie pytaj wróżbiarzy.
Lepiej tak przyjąć wszystko, jak się zdarzy.

A czy z rozkazu Jowisza ta zima,
Co teraz wichrem wełny morskie wzdyma,
Będzie ostatnia,
czy też nam przysporzy
Lat jeszcze kilka tajny wyrok boży,
Nie troszcz się o to i… klaruj swe wina.

Mknie rok za rokiem, jak jedna godzina.
Więc łap dzień każdy, a nie wierz ni trochę
W złudnej przyszłości obietnice płoche..

Tak więc, niezależnie od tego, co nas czeka, powinniśmy żyć chwilą obecną i cieszyć się tym, co jest teraz. Rozpamiętywanie i rozmyślanie nad przyszłością sprawi, że życie przecieknie nam przez palce. Skoro i tak śmierć jest pewna, nie musimy się jej obawiać, gdyż kiedyś każdy się z nią zmierzy, niezależnie od tego jak żył. Dlatego też warto żyć jak najlepiej, by uciekające lata i godziny nie sprawiły, że nie przeżyjemy życia tak, jakbyśmy tego chcieli.

W tekście znajduje się apostrofa do tytułowej Leukonoe. Ponadto zbudowany jest on z licznych przerzutni, co nadaje utworowi odpowiedni rytm i funkcje poetyckie. Metafory zastosowane w wierszu służą zobrazowaniu przemijającego życia.

Utwór ma charakter refleksyjny. Podmiot liryczny zwraca się do adresata, by w rzeczywistości zaprezentować uniwersalne rady dla odbiorców swej poezji.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Dywizjon 303 – streszczenie plan...

„Bitwa o Brytanię 1940 roku” Autor streszcza historię II wojny światowej do momentu napaści Hitlera na Anglię. Niemcy we wrześniu 1939 roku napadły Polskę...

Ulisses – streszczenie interpretacja...

Czas akcji „Ulissesa” Jamesa Joyce’a obejmuje jeden dzień i toczy się w Dublinie. Rozpoczyna się o 8 rano kiedy Stefan Dedalus je śniadanie w wieży Martello...

Do Magdaleny - interpretacja i analiza...

Jan Kochanowski wielokrotnie poruszał w swojej twórczości temat relacji damsko-męskich. Niejednokrotnie czynił to w sposób prześmiewczy lub wręcz frywolny....

Stary Testament – pochodzenie...

Pochodzenie nazwy i autorstwo Nazwa Starego Testamentu została stworzona przez św. Pawła z Tarsu. Określenie „stary” nie oznacza anachronizmu lecz odnosi się...

Nowy wspaniały świat – streszczenie...

Streszczenie Jest rok 2541 czyli „632 po Fordzie”. Świat został zorganizowany wedle zupełnie nowych zasad wyznaczonych przez Forda. Ludzie nie rodzą się już...

Miłość od pierwszego wejrzenia...

„Miłość od pierwszego wejrzenia” to wiersz Wisławy Szymborskiej który można zaliczyć do liryki miłosnej. Przedmiotem refleksji podmiotu jest tu bowiem...

Granica – streszczenie plan wydarzeń...

Streszczenie I Zenon Ziembiewicz był postacią powszechnie znaną. Tragiczny i groteskowy koniec jego kariery sprawił że mężczyźnie temu który przemierzał miasto...

Księga Hioba - streszczenie plan...

Streszczenie Hiob miał duży majątek siedmiu synów i trzy córki. Żył dobrze i cnotliwie był bogobojny. Pewnego razu szatan zarzucił Bogu że Hiob jest mu...

Panny z Wilka - opracowanie interpretacja...

Geneza czas i miejsce akcji „Panny z Wilka” to opowiadanie Jarosława Iwaszkiewicza pochodzące z 1932 roku. W chwili pisania utworu sam autor zbliżał się do czterdziestego...