Unikalne i sprawdzone teksty

Do Apollina, Horacy – interpretacja i analiza

Oda Horacego pt. „Do Apollina” jest utworem pochodzącym z I księgi „Pieśni”. W całości jest skierowana do Apolla, na co wskazuje tytuł. Apollo, syn Latony, to bóg muzyki i poezji, który zsyłał natchnienie poetom, dlatego też do niego w wierszu zwraca się podmiot liryczny, poruszający problem poezji. Utwór ma charakter intymny, przypomina prywatną rozmowę z bogiem, o charakterze błagalnym.

Wiersz pisany był na zamówienie, po tym jak wojska Augusta zwyciężyły na Akcjum, w wyniku czego August postanowił wznieść świątynię na Palatynie na cześć Apolla. Utwór Horacego ma jednak nieco inny wydźwięk i przesłanie.

Podmiotem lirycznym ody Horacego jest poeta, który zwraca się do Apolla, by przedstawić mu swe prywatne prośby i rozważania na temat poezji. Adresatem wiersza jest Apollo, jednakże odbiorcami mieli być czytelnicy twórczości Horacego.

Wiersz rozpoczyna się pytaniem skierowanym do boga poezji:

O co poeta prosi Apollina
gdy młode wino rozlewa z patery?

Następnie, na zasadzie wyliczenia, podmiot liryczny mówi o tym, co poecie nie jest potrzebne, dlatego też nie będzie o to prosił boga poezji. Wśród rzeczy nieważnych znajdują się: zbiory na żyznej glebie, trzoda, bogactwo i kość indyjska. Nie obchodzą go zatem dobra materialne, doczesne.

O co zatem poeta prosi Apollina? Na to pytanie otrzymujemy odpowiedź w ostatniej strofie:

Synu Latony pozwól mi się cieszyć
tym co jest moje zdrowiem i nietkniętą
władzą umysłu pozwól niech się za mną
nie wlecze starość brzydka i bez lutni

Podmiot liryczny używa apostrofy, bezpośrednio zwracając się do Apollina. Prosi on boga o zdrowie; o to, by pozostał wierny swym wartością i nie kusiły go dobra materialne; by jego lata starości były dobre i spokojne. Prosi także o natchnienie, a zatem o to, co dla poety jest najistotniejsze. Zatem charakterystyczna dla tego wiersza Horacego jest budowa klamrowa, gdyż na pytanie zadane w pierwszej strofie, odpowiedź znajdujemy w ostatniej.

Ponadto podmiot liryczny wspomina, że:

albo i cztery mnie do życia starczą
oliwki lekkie ślazy i cykoria

Świadczy to o tym, że pragnie wieść skromne, cnotliwe życie, co zbliża go do filozofii stoickiej.

Zatem oda „Do Apollina” jest tekstem metapoetyckim. Wiersz porusza problem ważności poezji w życiu człowieka, ale także prezentuje wartości, którymi twórca się kieruje. Nie są to dobra materialne, lecz duchowe. Zapewnią one poecie harmonijne życie i pozwolą na przyjście natchnienia.

Utwór Horacego składa się z 5 strof, każda jest czterowersowa. Wersy są jedenastozgłoskowe. Oprócz apostrofy, która pojawia się w ostatniej zwrotce, w wierszu odnaleźć można także liczne epitety i metafory, które wpływają na wartość poetycką utworu. W warstwie składniowej tekstu, widoczne są liczne przerzutnie, odpowiedzialne za właściwy rytm ody.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Makbet jako bohater tragiczny. Na...

Makbet jest tytułowym bohaterem tragedii Williama Szekspira. Dzielny tan Glamis i Kawdoru podniósł rękę na karmiącą go królewską dłoń i zamordował Dunkana...

Spotkanie nad morzem – opracowanie...

Geneza Powieść Jadwigi Korczakowskiej pt. „Spotkanie nad morzem” jest jedną z najpopularniejszych książek w dorobku pisarki. Ukazała się w 1962 r. natomiast...

Doktór Piotr – streszczenie plan...

„Doktór Piotr” jest dłuższą nowelą Stefana Żeromskiego. Akcja rozgrywa się w zaborze rosyjskim pod koniec XIX wieku. Streszczenie Na początku poznajemy...

Apollo i Marsjasz – interpretacja...

„Apollo i Marsjasz” Zbigniewa Herberta to wiersz w którym poeta dokonuje reinterpretacji mitologii. Tekst pokazuje że prawdziwy pojedynek Marsjasza z Apollinem...

Faust – opracowanie interpretacja...

Geneza „Faust” często określany mianem poematu dramatycznego jest uważany za dzieło życia Johanna Wolfganga von Goethego. Wybitny twórca pracował nad...

Tren XV - interpretacja i analiza

W tym Trenie Kochanowski ponownie wykorzystuje kostium mitologii greckiej by wyrazić swoją rozpacz. Na początku wzywa jedną z Muz (Erato muza poezji) i swoją lutnię (poezję)...

Piosenka o końcu świata – interpretacja...

W „Piosence o końcu świata” Czesław Miłosz odwołuje się do motywu apokalipsy. Wizje zakończenia dziejów pojawiały się w literaturze od stuleci –...

Dwie małpy Bruegla – interpretacja...

„Dwie małpy Bruegla” to wiersz Wisławy Szymborskiej o charakterze ekfrazy a więc poetyckiego opisu dzieła malarskiego. Chodzi o obraz Pietera Bruegela –...

Dżuma – streszczenie skrótowe...

„Dżuma” to najsłynniejsza powieść Alberta Camusa. Jej głównym bohatera a także narratorem (co okazuje się pod koniec dzieła) jest lekarz Bernard Rieux....