Psalm 8 – interpretacja i analiza

Psalm 8 ma budowę klamrową: rozpoczyna się i kończy apostrofą do Boga: „O Panie, nasz Boże”.

Podmiot liryczny w tym utworze chwali wielkość Stwórcy. Wynosi on pod niebiosa majestat Pański, który jest tak potężny, że każdy docenia Jego ogrom już od najmłodszych lat. Bóg, nawet jeśli miał mnóstwo przeciwników, to nadal był sprawiedliwy i miłosierny, dzięki czemu udowadnia swą wielkość:

jak przedziwne Twe imię po wszystkiej ziemi!
Tyś swój majestat wyniósł nad niebiosa.
Sprawiłeś, że [nawet] usta dzieci i niemowląt oddają Ci chwałę,
na przekór Twym przeciwnikom,
aby poskromić nieprzyjaciela i wroga.

Podmiot liryczny jest pełen podziwu dla dzieła, które stworzył Bóg, czyli dla świata. Uważa go za twór doskonały. Na zasadzie kontrastu prezentuje także marność człowieka wobec wielkości świata oraz mocy Boskiej. Podmiot liryczny zastanawia się, czym tak mały człowiek jak on, zasłużył sobie na uwagę tak potężnego Stwórcy:

Gdy patrzę na Twe niebo, dzieło Twych palców,
księżyc i gwiazdy, któreś Ty utwierdził:
czym jest człowiek, że o nim pamiętasz,
i czym - syn człowieczy, że się nim zajmujesz?

Ludzie, wszystko co mają, zawdzięczają działalności Boskiej. Pieśń ma zatem charakter dziękczynny, gdyż podmiot liryczny wyraża swą wdzięczność wobec Stwórcy. Osoba mówiąca w wierszu jest zatem pokorna, cnotliwa i wierna Bogu. Utwór ma więc także charakter pochwalny, ponieważ doceniona zostaje wielkość Pana oraz dzieła, które stworzył. Podmiot liryczny chwali Boga; świat, który stworzył i człowieka, żyjącego dzięki Bogu.

W utworze odnaleźć można liczne środki stylistyczne:

• epitety: „przedziwne imię”; „ptactwo powietrzne”, „ryby morskie”;
• metafory: „usta dzieci i niemowląt oddają Ci chwałę”, „dzieło Twych palców”;
• pytanie retoryczne: „i czym – syn człowieczy, że się nim zajmujesz?”;
• apostrofa: „O Panie”;
• porównanie: „uczyniłeś go niewiele mniejszym od istot niebieskich”.

„Psalm 8”  zbudowany jest z czterech strof o nieregularnej budowie.