Unikalne i sprawdzone teksty

Moja piosnka II – interpretacja i analiza

Motyw tęsknoty za ojczyzną był często podejmowany w polskiej poezji romantycznej. Większość twórców, mając na sumieniu udział w tajemnych organizacjach, pracę dla patriotycznych ugrupowań i teksty o charakterze niepodległościowym, jawiła się zaborcom jako wielkie zagrożenie. Dla własnego bezpieczeństwa opuszczali oni ukochany kraj, biorąc na swe barki ogromny ciężar wygnańczego życia. Norwid wyjechał na zachód, jak głosi oficjalna wersja, by doskonalić swe zdolności artystyczne. Wiadomo jednak, iż w czasie pobytu w Warszawie pozostawał w dobrych stosunkach z Karolem Levitoux - jednym z najbardziej gorliwych patriotów.

„Moja piosnka II” napisana została w 1854, a więc po aresztowaniu poety (1846), które było wynikiem działalności Norwida na niwie politycznej. W tym momencie wrota do ojczyzny zostały dlań zamknięte.

Interpretacja

Rozpoczynający utwór wers kieruje słowa i myśli podmiotu lirycznego w stronę ojczyzny. Obraz kraju budowany jest za pomocą utrwalonych w kulturze motywów. W pierwszej strofie przywołuje ja mówiące wizję podnoszonej okruszyny chleba, która nie może zostać zmarnowana, gdyż jest darem nieba. Następnie wspomniane zostają bocianie gniazda - te stanowią nie tylko stały element ojczystego krajobrazu, ale są także obiektem wielkiego szacunku. W trzeciej strofie podmiot liryczny odwołuje się do religijności mieszkańców jego ojczyzny.

Pierwszą część utworu (3 zwrotki) określić można mianem opisowej. Zwracając się do Boga (Tęskno mi, Panie), ja mówiące wydobywa ze swej pamięci najbardziej wyraziste, najwspanialsze obrazy wyniesione z ojczyzny. Na ich podstawie zrekonstruować można nie tylko pejzaż opuszczonego miejsca, ale także obyczajowość jego mieszkańców. To ludzie szanujący ciężką pracę, żyjący w zgodzie z naturą oraz kochający Boga.

Czwarta strofa rozbija dotychczasową koncepcję. Podmiot liryczny odczuwa tęsknotę do czegoś innego - do stanu ducha. Wyznaje bowiem: Do beztęsknoty i do bezmyślenia, / Do tych, co mają tak za tak, nie za nie / Bez światłocienia, / Tęskno mi, Panie. W słowach tych dopatrywać można się wyrazu zagubienia ja mówiącego w ogromnym, obcym kulturowo świecie. Stanowią one zarazem surową ocenę polskiej emigracji. Także inni poeci romantyczni podnosili problem braku zgody i zrozumienia w tym środowisku. Bolesnym dopełnieniem tej myśli jest ostatnia - szósta - strofa, w której podmiot liryczny wyznaje: Tęskno mi (...) / Przyjaźni mojej.

Wiersz Norwida opiera się na kontraście życia na obczyźnie z obrazem umiłowanej ojczyzny. W kraju, do którego płyną myśli podmiotu lirycznego, wszystko jest autentyczne, wartościowe, prawdziwe są też uczucia. Nowa rzeczywistość podmiotu lirycznego nie nosi tych cech - wszystko spowite jest światłocieniem. Warto jednak postawić sobie pytanie, czy owa ojczyzna podmiotu lirycznego jest krajem określonym granicami, czy pewnym stanem, utopią, wymarzonym miejscem - przestrzenią, w której wartości są jasne i czytelne, a ludzie podążają ścieżką przez nie wytyczoną.

Analiza

„Moja piosnka II” to utwór odróżniający się od innych wierzy Norwida. Badacze literatury zwracają uwagę na jego formę, określając ją mianem „lekkiej”, wręcz „śpiewnej”. Dzieło zbudowane jest z sześciu strof o układzie wersów 11, 11, 5, 5 (wzorowane na małej strofie safickiej). Występują w nim rymy przeplatane - głównie żeńskie, chociaż pojawiają się także niedokładny (stoi : mojej) oraz składany (za nie: Panie). Rytmiczność utworu podkreślana jest przez powtórzenie Tęskno mi, Panie (refren) oraz anaforyczne początki trzech strof (Do kraju tego). Zastosowane zostały także przerzutnie.
W wierszu pojawiają się charakterystyczne dla poezji Norwida przemilczenia, wykrzyknienia i pytania retoryczne, podmiot liryczny posługuje się również neologizmami (beztęsknota). Sama warstwa stylistyczna nie jest skomplikowana - ja mówiące stosuje epitety oraz peryfrazy (omówienia). Prostota języka oraz odwoływanie się do obrazów zaczerpniętych z kultury i tradycji nadają utworowi charakter uniwersalny, czynią go dostępnym dla każdego odbiorcy.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Rok 1984 – streszczenie plan wydarzeń...

Streszczenie „Rok 1984” to powieść Georga Orwella. Jej akcja toczy się w przyszłości (z punktu widzenia autora) w Anglii. Kraj znajduje się pod rządami totalitarnej...

Sokrates tańczący – interpretacja...

W wierszu „Sokrates tańczący” Julian Tuwim odnosi się do postaci tytułowego mędrca. Żyjący w V wieku przed naszą erą Sokrates uchodzi za jednego z najważniejszych...

Pieśń o spustoszeniu Podolea (Pieśń...

W 1575 roku Tatarzy najechali na znajdujące się wówczas w granicach Polski Podole. Jan Kochanowski poświęcił temu wydarzeniu „Pieśń o spustoszeniu Podola”....

Pamiętniki Jana Chryzostoma Paska...

GenezaJan Chryzostom Pasek (1636 – 1701) przyszedł na świat w ubogiej rodzinie szlacheckiej z Mazowsza. Jako że był to jeden z najbiedniejszych regionów ówczesnej...

Pamiętnik z Powstania warszawskiego...

Geneza czas i miejsce akcji „Pamiętnik z powstania warszawskiego” to bodaj najbardziej znane beletrystyczne dzieło Mirona Białoszewskiego. Książka stanowi rodzaj...

Motywy w poezji Jana Andrzeja Morsztyna...

Poezja Jana Andrzeja Morsztyna stanowi jeden z najciekawszych przykładów polskiej twórczości barokowej. Najważniejsze dzieła zebrane zostały przez samego twórcę...

Pippi Pończoszanka – opracowanie...

Geneza Pierwsza powieść Astrid Lindgren której bohaterką była Pippi Pończoszanka ukazała się w roku 1945. Sam pomysł tej postaci narodził się jednak kilka lat...

Pięcioro dzieci i coś – streszczenie...

Streszczenie Rozdział I Piękni jak dzień Dom leżał o trzy mile od stacji. Na jego widok dzieci niemal jednogłośnie wydały osąd że wygląda naprawdę przyzwoicie. Budynek...

Lot nad kukułczym gniazdem –...

„Lot nad kukułczym gniazdem” pozostaje najbardziej cenioną powieścią Kena Keseya. Akcja rozgrywa się w szpitalu psychiatrycznym zaś narratorem książki jest...