Streszczenie
Pan Storch dzień pracy rozpoczął od rozmowy z Sędzią. Radca kieruje swe kroki do pracy, gdzie czekają już na niego zgromadzeni ludzie. Ubrani są w charakterystyczny dla siebie sposób, rozmawiają umilając sobie oczekiwanie przed miejscem, które wzbudza ich respekt. Tłum to nie tylko osoby, które przyszły załatwić swe sprawy, ale i gapie.
Wśród tych, którzy do załatwienia mają swoje sprawy jest zarówno wdowa, jak i powroźnik czy ślusarz. Grupa jest o wiele liczniejsza, a każdy z nich ma zamiar skorzystać z gminnych pieniędzy, które są przeznaczonymi na pomoc ubogim. „Gmina jest ich matką, gmina jest ich żywicielką.” to słowa, które padają już przy otwarciu licytacji. Prowadzący ją młody radca ukazuje gminę jako organ niezwykle troskliwy. Wykazujący się dbałością o każdego jej mieszkańca, pośredniczący w sprawach, które dla ogółu są istotne. Dzięki wprowadzeniu odpowiednich regulacji, możliwa jest pomoc biedakom takim jak Kuntz. Staruszek jednak wydaje się być niezdolnym do pracy, a ponadto znany jest obecnym na sali ludziom. Mimo ich niezadowolenia, licytacja trwa. Wspomniano o dopłacie, pokazano starca raz jeszcze. Rozochoceni obecni każą mu machać pięścią, pokazywać zęby. Ma maszerować, pokazać się z jak najlepszej strony. Siedemdziesięcioczteroletni starzec dostrzega wśród obecnych swego syna. Zamiera nie mogąc się ruszyć.
Rozpoczyna się licytacja. Każdy z zainteresowanych ma okazję zgłosić swą chęć posiadania starca oraz wysokość dopłaty, której żądają. Cena spada pod warunkiem, że starzec posiadać będzie własne ubranie. Tödi Mayer podaje niską cenę, jednak ta zlicytowana jest na 160. To syn Kuntza gotowy jest przygarnąć ojca. Ponieważ jest biednym człowiekiem to jedyne wyjście, które pozwoli mu na zaopiekowanie się staruszkiem. Po chwili cenę przebija Mayer. Zbija on cenę do takiej, która jest nieakceptowalną przez syna staruszka. Chwilę później pyta Kuntza o ubranie. Okazuje się, że nie należy ono do starca. Zwraca je właścicielowi i staje w pełnej krasie przed licytującymi. Jasnym jest, że starszy człowiek jest schorowany. Lud wyśmiewa się z niego.
Wybucha kłótnia, nabywca starca nie chce go za tak niską dopłatę. W trakcie sprzeczki pojawia się Probst. Jego postać budzi respekt, wystawiony na licytacje staruszek wie, że poprzednio wybrana przez niego osoba powiesiła się. Mleczarz kupuje Kuntzta za 125 franków. Od tego czasu staruszek ciągnie jego wóz w towarzystwie psa.
Plan wydarzeń
1. Oczekiwanie tłumu na licytację.
2. Wpuszczenie ludzi na salę.
3. Przemowa o miłosierdziu gminy.
4. Wezwanie Kuntza.
5. Śmiech zgromadzonych.
6. Wyznaczenie zadań starcowi.
7. Dostrzeżenie przez starca obecności syna.
8. Licytacja wygrana przez Mayera.
9. Prawda o ubraniu Kuntzta.
10. Spór Mayera z Radcą.
11. Pojawienie się Probsta.
12. Wykupienie staruszka przez mleczarza.
„Matka powieszonych” to wiersz Tadeusza Różewicza z tomu „Niepokój” (1947). Poeta sięga tu do doświadczeń wojennych i konstruuje portret...
Wiersz „Ranyjulek” Juliana Tuwima jest charakterystyczną dla tego autora – przynajmniej na pewnym etapie jego twórczości (lata dwudzieste) –...
„Wojna futbolowa” to książkowy zbiór reportaży Ryszarda Kapuścińskiego. Tom ukazał się w 1978 roku. Autor opisuje w nim przemiany zachodzące w krajach...
„Nic dwa razy” to wiersz Wisławy Szymborskiej w którym poetka wyraża zdziwienie nad naturą ludzkiej egzystencji. W fakcie przemijania odnajduje ona zarówno...
Interpretacja Mit o czterech wiekach ludzkości jest opowieścią o etapach rozwoju ludzkości. Jako pierwszy pokazany zostaje wiek złoty którego obraz jest idylliczny...
Utwór pt. „Słodki bój” możemy zaliczyć do pieśni typowej dla Anakreonta. Została ona nazwana „anakreontykiem” i charakteryzowała się...
„Śpieszmy się kochać ludzi” to chyba najbardziej znany wiersz księdza Jana Twardowskiego. Czy ktoś z nas nie słyszał tych słynnych słów „Śpieszmy...
Streszczenie Skandal w Czechach I Drogi Watsona i Sherlocka Holmesa chwilowo rozeszły się gdy pomocnik wybitnego detektywa wziął ślub. Dla tego typu mężczyzny który...
Pochodzenie nazwy i autorstwo Nazwa Starego Testamentu została stworzona przez św. Pawła z Tarsu. Określenie „stary” nie oznacza anachronizmu lecz odnosi się...