Nasza szkapa – streszczenie, plan wydarzeń

Nasza Szkapa streszczenie

Po pracy do domu wraca zmęczony i zły ojciec. Przybywa do izby, w której widoczna jest bieda. Wspomina, że stracił zlecenie na wożenie żwiru. Ojciec proponuje sprzedaż łóżka, na którym śpią chłopcy. Wspomina, że skoro on może spać na ziemi, to i synom nic się nie stanie. Jednakże łóżko okazuje się być zniszczonym, w złym stanie. Wpadają na pomysł sprzedaży poduszki należącej do dzieci. Te starają się zostawić chociażby poszewkę. Ojciec sprzedaje również kołdrę „handlowi” czyli staremu Żydowi, który odwiedza izbę.

Warunki w jakich żyją dzieci stają się powodem do przechwałek. Chwalą się na podwórku, że śpią na ziemi. Inne dziecko zauważa jednak, że ono w tej samej sytuacji jest od kilku lat.

Anulka – żona Mostowiaka jest bardzo chora. Kolejne transakcje dobijane z Żydem pozwalają na kupno leków dla niej. Felkowi bardzo się handel spodobał i obmyśla on kolejne rzeczy, które mógłby sprzedać.

Pewnego dnia Filip – ojciec dzieci powrócił do domu bez kożucha. Także i on został sprzedany. Mężczyzna cieszył się nadchodzącą wiosną, która oznaczała dla niego nowe zlecenia. Zakupił opał i napalił, w trosce o swoje dzieci oraz chorą żonę.

Mimo to, mijały kolejne tygodnie, a mróz nadal się utrzymywał. Mizerność Anulki dostrzegały nawet sąsiadki. Ubogiej rodzinie nie wystarczało pieniędzy na jedzenie. Sprzedali już niemalże wszystko. Została tylko harmonijka należąca do ojca.

Anulka postanowiła sprzedać żelazko i rondel. Maglarka jednakże tego nie chciała, a kolejni wzywanie kupcy dawali za nie zbyt małą cenę. Sytuacja robiła się coraz gorsza. Wreszcie sprzedano rzeczy Żydowi, który wielokrotnie robił zakupy w tym domu.

Lód na Wiśle nie topniał, malała jednak liczba rzeczy, które pozostały w domu. Nadszedł dzień, w którym ojciec po raz ostatni zagrał na harmonii, a potem ruszył by i ją sprzedać. Gdy wrócił, przyniósł ze sobą nowe, potrzebne rzeczy. Wśród nich był tak drogocenny węgiel na opał.

Poranek następnego dnia upływał wesoło. Dzieci wygłupiały się, rozmawiały ze sobą. Jednak wtedy ojciec zaproponował sprzedaż szkapy. Początkowo wzburzono się – była ona przecież żywicielką rodziny. Ojciec zauważył jednak, że w obecnej sytuacji jest bezużyteczna. Dzieci były przerażone. Bardzo kochały swojego konia, a on odwzajemniał ich uczucia. „Do szkapy odnosiliśmy wszystkie sprawy życia, o jej względy i łaski ubiegaliśmy się jeden przed drugim.”

Dzieci dbały o konia, codziennie go czyściły, kłócąc się między sobą o kolejność wykonywania tej zdawałoby się nieprzyjemnej czynności. Wspominali pławienie szkapy, które miało miejsce tuż po Wielkanocy każdego roku. Jednak stan ich matki był coraz gorszy. Pozbawiona jedzenia, w ziemnej izbie, podupadała na zdrowiu coraz bardziej. Sprzedaż szkapy okazała się koniecznością. Ojciec wydał nawet swój ostatni, srebrny pieniążek.

Po szkapę przyszedł Łukasz Smolik. Odchodząc zaoferował zawiezienie zwłok Anulki w razie śmierci na cmentarz. Okazało się, że jego obietnice będą miały szansę spełnienia. Kobieta zmarła we śnie. Wszyscy litowali się nad dziećmi. W dniu pogrzebu pojawił się nowy właściciel szkapy z koniem. Kondukt pogrzebowy był widokiem niezwykłym. Pogrążony w żałobie ojciec zdawał się człowiekiem zupełnie różnym od jego pociech. Te szczebiotały wesoło, podskakiwały i były rade spotkaniu z ukochanym zwierzęciem. Nawet podczas modlitwy, dzieci patrzyły na szkapę. W czasie gdy kopano grób i spuszczano do niego trumnę, dzieci zdążyły utworzyć pochód ze szkapą.

Plan wydarzeń
1. Utrata zleceń przez ojca.
2. Pomysł sprzedaży łóżka i poduszki.
3. Sprzedaż kolejnych elementów w domu.
4. Choroba Anulki.
5. Nadzieja Mostowiaka.
6. Sprzedaż harmonii i wydanie srebrnej monety.
7. Sprzedaż szkapy.
8. Pogrzeb Anulki.