Między nami nic nie było – interpretacja i analiza

Analiza

„Między nami nic nie było” to utwór składający się z czterech strof. Pierwsza z nich rozpoczyna się wykrzyknieniem podkreślającym brak związku pomiędzy dwoma osobami. Wyliczenie wymienia sytuacje, które nie miały miejsca pomiędzy dwoma osobami, będącymi bohaterami utworu.

To, co wydawało się być uczuciem określone jest metaforą „wiosennych marzeń zdradnych”. Warto zauważyć, że podmiot odwołuje się do zmysłów opisując to, czego nie było. Ulotność wrażeń zostaje przez niego podkreślona. Całość ma miejsce wiosną, porą, która kojarzy się z zakochaniem.

Kolejne dwie zwrotki w sposób metaforyczny i odwołujący się do natury pokazują to, czego doświadcza osoba zakochana, a co obecnie wydaje się podmiotowi odejść w niebyt. Rym w utworze to rym naprzemienny ab. Pojawiają się liczne metafory, epitety oraz wyliczenia. Powtórzone wielokrotnie zostaje słowo „prócz”.

Interpretacja

Wiersz ten przedstawia pełen paradoks. Z jednej strony podkreślonym jest, że pomiędzy podmiotem oraz osobą, o której mowa nic nie było, z drugiej jednakże pada szereg wyliczeń tego, co łączyło go z kobietą, o której mowa. Wszystkie te wspólne elementy wydaja się jednak być niezwykle ulotnymi, nieuchwytnymi, niemożliwymi do zachowania.

Odczucia podmiotu wydają się być jednostronne – zdaje się on udowadniać swoją rację poprzez zastosowanie szeregu wyliczeń. Podkreślając jak wiele zaszło, zdaje się ironicznie potwierdzać, że istotne niemalże nic nie zaszło pomiędzy nim, a osobą o której mowa.
Utwór ten porusza tematykę miłości niespełnionej, która w odczuciu podmiotu lirycznego była czymś dużym, ważnym. Czymś co dawało radość i wydawało się rozkwitać, o czym może świadczyć zastosowanie metaforyki związanej z przyrodą czy odwołanie do wiosny.