Unikalne i sprawdzone teksty

Claude Monet, Impresja, wschód słońca – opis, interpretacja i analiza obrazu

Malując w 1873 roku największe swoje dzieło, Claude Monet nazwał go „impresją”, chcąc w ten sposób podkreślić ulotność uchwyconej na płótnie chwili. Nie wiedział, że już niebawem od tytułu obrazu impresjonistami nazwane zostanie całe środowisko artystów tworzących w nowym nurcie.

Na niewielkim płótnie o wymiarach 48 na 63,5 cm uchwycił Monet scenę wschodu słońca w porcie w Hawrze. W centrum obrazu, na pierwszym planie, a także na drugim, nieco na lewo kołyszą się na morzu dwie małe łodzie. W tle widzimy ledwo zarysowany port wyłaniający się z porannej mgły, z dymiącymi kominami i wznoszącymi się wysoko masztami statków. Nisko nad ziemią żarzy się ogniście czerwone słońce, którego blask odbija się w morskich falach, a także lekko rozświetla poranne niebo.

Kompozycja obrazu jest otwarta i nad wyraz statyczna, port sprawia wrażenie powoli budzącego się ze snu, a łodzie znajdujące się na morzu kołyszą się lekko i nieco sennie na falach. Układ elementów na obrazie jest zrównoważony, a kompozycja sprawia wrażenie niemalże symetrycznej. Wrażenie to burzy jedynie obecność łodzi z lewej strony i wyższych masztów w tle, niż po stronie prawej. Ogniste słońce i jego odbicie w lustrze wody, znajdujące się po prawej stronie, wprowadzają jednak stosowną równowagę.

Monet zastosował na swym obrazie niewiele kolorów, bazując na różnych odcieniach błękitu, pomarańczach i żółcieniach. Wykorzystanie kolorów tak odległych od siebie w gamie barwnej wywołuje wrażenie silnego kontrastu. Błękity są ponadto mocno stonowane, gdy tymczasem szkarłatno-pomarańczowe słońce zaskakuje czystością barw. To właśnie słońce i jego odbicie w morskich falach stanowią dominantę kolorystyczną na obrazie Moneta.

Jak zazwyczaj u impresjonistów, tak i tutaj brakuje tradycyjnego modelunku światłocieniowego. Nośnikiem światła staje się kolor – jasny, czysty, nasycony. Nie brakuje też świetlistych refleksów uzyskanych dzięki krótkim pociągnięciom pędzla z wykorzystaniem białej farby. Światło na obrazie jest rozproszone, delikatnie oświetla całą przestrzeń, pozostawiając w cieniu jedynie łódź na pierwszym planie i częściowo także tę na drugim. Źródłem światła jest słońce, widoczne na obrazie w centrum, nieco na prawo.

Obraz Moneta ma bardzo szkicowy charakter. Malowany jest szybko, tak by uchwycić ulotne wrażenie, jakie wywołuje widok spowitego mgłą portu o poranku. Malarz nałożył na płótno jedną, cienką warstwę farby, przez co gdzieniegdzie widoczny jest podkład obrazu. Pociągnięcia pędzla są szybkie i krótkie, co nadaje dość statycznej scenie odrobinę ekspresji.

Rozwiń więcej
Claude Monet, „Impresja, wschód słońca”

Losowe tematy

Kobiety w literaturze i sztuce Młodej...

Kobiety fascynowały artystów wszystkich epok. Jednak niektóre okresy w dziejach sztuki wydają się przywiązywać szczególną wagę do motywu kobiecości...

Ja o sobie czyli jaki jest sens...

Gdy jest się młodym nietrudno się w życiu zagubić. Jesteśmy wprawdzie kierowani przez naszych rodziców i nauczycieli poznajemy dzięki nim najważniejsze ludzkie...

Sarmatyzm – charakterystyka

W okresie Oświecenia sarmatyzm stał się wręcz synonimem zacofania i ciemnoty. Kojarzono go ze szlacheckim konserwatyzmem niechętnym edukacji nowym ideom i reformom politycznym...

Impresjonizm – charakterystyka...

Impresjonizm który nazywany był również malarstwem plam to kierunek w sztuce który miał swoje odbicie również w literaturze. Jego nazwa wzięła...

Współczesna „żona modna”...

Błyskotliwy biskup-poeta Ignacy Krasicki w satyrze „Żona modna” wykpił skłonność swoich współczesnych do bezmyślnego podążania za płynącymi z zagranicy...

Komedia – definicja wyznaczniki...

Definicja wyznaczniki Komedia to podobnie jak tragedia rodzaj dramatyczny który posiada to samo źródło jakim są obrzędy religijne. Gatunek jakim jest komedia...

Moja mapa pogody czyli co mi się...

Każdy z nas tworzy w głowie własną „mapę pogody”. Mapa ta nie jest zapisem pozycji miast rzek i gór – zamiast tego ten fikcyjny plan uszeregowuje...

„Człowieka można zniszczyć...

„Stary człowiek i morze” uchodzi za najwybitniejszą powieść Ernesta Hemingwaya i za najbardziej dojrzały wyraz filozofii pisarza. Bohater książki rybak Santiago...

Trzy pokolenia idealistów w „Lalce”...

W „Lalce” Bolesława Prusa ukazany został panoramiczny obraz rzeczywistości ziem polskich w późnych latach 70 XIX stulecia. Był to okres widocznej zmiany...