Unikalne i sprawdzone teksty

Witold Pruszkowski, Sielanka – opis i interpretacja obrazu | wypracowanie

Witold Pruszkowski należał do grona najwybitniejszych malarzy schyłkowego okresu polskiego romantyzmu. W swojej twórczości łączył charakterystyczną dla tej epoki wyobraźnię z pierwiastkami realistycznym oraz symbolicznym. Często podejmował on tematykę wiejską, przedstawiając sceny rodzajowe. Jednym z takich dzieł jest datowana na 1880 „Sielanka”.

Opis

W centralnym punkcie obrazu widnieje dwoje dzieci - chłopiec i dziewczynka. Odziany w przepasaną sukmanę i skórzane buty chłopiec siedzi na miedzy (niewielkim wzgórku), a wyciągniętych przed siebie rękach trzyma, z wielką delikatnością, przyłożoną do ust fujarkę. Sprawia wrażenie bardzo zaangażowanego w ten swoisty koncert, gdyż jego czarne oczy wpatrują się w dal. Obok niego, nieco poniżej miedzy, przycupnęła dziewczynka. Jest ona przedstawiona w pozycji półleżącej, opiera ciężar ciała na prawej stronie, a jej bose stopy leżą na rozłożonej tkaninie. Postać odziana jest w tradycyjny strój, dominują tu odcienie czerwieni. Twarz towarzyszki grajka spoczywa wsparta na ręce, a jej wzrok zdaje się śledzić każdy ruch muzyka. Przed dziećmi stoi dzban, co może oznaczać, że wyruszyły po wodę lub doglądają pasących się zwierząt.

Artysta ze szczególną starannością oddał bogactwo krajobrazu, w którym rozgrywa się przedstawiona scena. Jest to wierzbowy zagajnik, wyścielony bujną, wyraźnie zieloną trawą. Nad podłożem górują drzewa, które emanują barwami przechodzącymi od jaskrawych odcieni żółci, przez zieleń, do łagodnego brązu. W prześwitach widnieją białe chmury oraz skrawki błękitnego nieba.

Interpretacja

Tytuł obrazu nawiązuje do gatunku literackiego - sielanki - który przedstawia piękno życia na łonie natury. Retoryka tego obrazu jest podobna. Brakuje tutaj ostrych, kanciastych elementów, a wszystko zdaje się skrywać iście poetycka mgiełka. Sceneria budzi podziw, sprawia, że na ten wiejski krajobraz można spojrzeć z utęsknieniem, przenosząc się w sferę marzeń.

Idylliczna wizja roztoczona przez Pruszkowskiego kontrastuje z procesami zachodzącymi w świecie XIX stulecia. Kompozycja dzieła jest statyczna, łagodna i harmonijna. Ukazana przestrzeń stanowi wartość samą w sobie, co podkreślają sylwetki dzieci - nie tyle bawiących się i cieszących przebywaniem na łonie natury, lecz raczej doceniających piękno chwili, kontemplujących ten ulotny moment szczęścia. Dzieci oznaczają także niewinność, czystość, a stojący przed nimi dzban zdaje się sugerować obfitość. Jest więc to ziemia nie tylko czysta, ale także płodna, wydająca wspaniałe owoce.

Dzieło Pruszkowskiego urzeka swą poetyckością, a zarazem kusi tajemnicą. Co znajduje się za wierzbami i jak wygląda świat roztaczający się za tą naturalną kurtyną? Ta zamknięta kompozycja, przyozdobiona fragmentami nieba (obłoki także zdają się być zasłoną), podkreśla wartość przestrzeni, jaką można uznać za uświęconą, jedyną w swoim rodzaju, szczególnie cenną.

Rozwiń więcej
Witold Pruszkowski – "Sielanka"

Losowe tematy

Nowela – definicja i wyznaczniki...

Definicja i wyznaczniki gatunku Nowela to gatunek literacki którego głównym wyznacznikiem jest zwięzłość. Nowela to utwór charakteryzujący się jednowątkowością....

Obraz rewolucji w „Nie-boskiej...

Chociaż rewolucja ukazana w „Nie-boskiej komedii” nie została osadzona w wyraźnym kontekście historycznym inspiracją i źródłem przemyśleń Krasińskiego...

Widzenie ks. Piotra – interpretacja...

Widzenie księdza Piotra to jedna z najbardziej tajemniczych scen pojawiających się w trzeciej części „Dziadów”. Badacze literatury doszukują się w tym...

Następstwo pór roku w „Chłopach”...

„Chłopi” Władysława Reymonta są powieścią w której natura odgrywa kluczową rolę. Kompozycja powieści – podział na cztery tomy – jest...

Powieść epistolarna – definicja...

Definicja i wyznaczniki Powieść epistolarna to odmiana powieści która jest niezwykła przede wszystkim przez swoją budowę. Jak sama nazwa wskazuje jest to powieść...

Teoria Czystej Formy

W historii polskiej kultury Stanisław Ignacy Witkiewicz zapisał się nie tylko jako wybitny twórca ale także jako autor jednej z najciekawszych i najbardziej nietypowych...

Wszyscy jesteśmy pielgrzymami –...

Wielki polski poeta Cyprian Kamil Norwid napisał wspaniały wiersz pod tytułem „Pielgrzym”. Opisuje w nim człowieka który uchodzić może za nędzarza....

„Bakcyl dżumy nigdy nie umiera...

Ostatni akapit „Dżumy” Alberta Camusa należy do najbardziej przejmujących fragmentów całej powieści. Czytelnikowi wydaje się że zaraza została pokonana....

Czy warto przeczytać „Kamienie...

„Kamienie na szaniec” Aleksandra Kamińskiego to książka przedstawiająca losy trzech polskich harcerzy: Alka Zośki i Rudego którym przyszło dojrzewać...