Unikalne i sprawdzone teksty

Zbrodnia bez kary. Rozwiń temat, odwołując się do znanych Ci utworów

Kwestie zbrodni i następującej po niej kary zajmowały ludzkości od tysiącleci. Najwięksi artyści i filozofowie zastanawiali się, czy zło może ujść bezkarnie i jak trzeba zapłacić za przekroczenie nakazów moralności. Wydaje się, że z rozważenia najważniejszych dzieł sztuki wyciągnąć można jeden wniosek – zbrodnia bez kary nie jest możliwa. Nawet jeśli uda się umknąć zbrodniarzowi przed wymiarem sprawiedliwości, to jego dusza na zawsze zostanie zatruta złem, którego się dopuścił. Nie musi kłaść on głowy na katowski pień – wyrzuty sumienia i niemożliwość zaznania spokoju sprawią, że trudno mu będzie cieszyć się życiem.

Interesującym przykładem jest tutaj postać Zygfryda de Lowe z powieści „Krzyżacy” Henryka Sienkiewicza. Ów rycerz zakonu krzyżackiego traci w waśniach polsko-niemieckich przyjaciela, młodego rycerza Rotigera, którego traktował jak syna. W zemście za swoją stratę nakazuje zadać okrutne rany polskiemu rycerzowi, Jurandowi ze Spychowa. Zostaje on oślepiony, pozbawiony języka i dłoni.

Okaleczony Jurand trafia ostatecznie do rodowej siedziby, a los sprawia, iż jego prześladowca, Zygfryd, wydane zostaje na jego łaskę. Mając możliwość pomszczenia swoich cierpień, Jurand decyduje się zejść ze ścieżki nienawiści, którą do tej pory podążał. Krzyżacki rycerz zostaje puszczony wolno, jednak nie potrafi wrócić on do swojego dotychczasowego życia. Na tle szlachetnego uczynku Juranda widzi bezmiar własnego okrucieństwa. Popada w rozpacz i wiesza się na przydrożnym drzewie.

Podobną rozpacz dostrzec można w postaci Kurtza z „Jądra ciemności” Josepha Conrada. Kurtz, agent handlowy, trafia do Afryki. Widzi swoją przewagę cywilizacyjną nad tubylcami, jednak nie wykorzystuje jej do podźwignięcia ich do swojego poziomu. Zamiast tego eksploatuje ich bezwzględnie, tworząc w dżungli rodzaj własnego królestwa, którego poddani traktują go jak boga. Umierający Kurtz nie odczuwa jednak satysfakcji z powodu własnych czynów. Wręcz przeciwnie, jego ostatnie słowa są dobitnym komentarzem na temat tego, co uczynił: „Zgroza, zgroza”. Konający człowiek, który przyjął rolę boga, może ujrzeć jasno, że sprowadził siebie do roli bestii.

Wreszcie odwołać się można do Raskolnikowa, bohatera „Zbrodni i kary” Fiodora Dostojewskiego. Rozmyślając o kwestiach moralności, dochodzi on do wniosku, że liczy się wyłącznie siła. Światem ludzi mają rządzić te same zasady, co światem zwierząt – triumfować mają jednostki potężniejsze i bardziej bezwzględne. Raskolnikow wprowadza w czyn swoje przemyślenia i dokonuje morderstwa. Jednak po tym czynie jego życie zamienia się w koszmar. Nieustannie lęka się złapania i kary. Kiedy wreszcie przyznaje się do winy i otrzymuje wyrok (zesłanie na Syberię), przyjmuje to z ulgą. Pobyt na zesłaniu staje się również dla niego okazją do nawrócenia i odpokutowania win.

Twórcy literatury wydają się przekazywać nam jasny komunikat. Każda zbrodnia doczeka się odpowiedniej kary. Co więcej – może być tak, że wyrok więzienia to najlżejsza z owych kar. Bowiem najgorsze cierpienie sprawiają wyrzuty sumienia i świadomość popełnionego zła, zwłaszcza kiedy nie ma możliwości, by je odpokutować.

 

 

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Czesław Miłosz – poeta-moralista...

Czesław Miłosz należy do najwybitniejszych polskich (a zarazem światowych) poetów XX stulecia. Jednocześnie był on wybitnym obserwatorem swojej epoki i niezwykłym...

Co oznacza tytułowe „opium w...

Czytając powieść „Opium w rosole” warto choć na moment zatrzymać się na samym tytule i zastanowić się nad jego symbolicznym znaczeniem. Opium to narkotyk...

Literackie portrety rodziny –...

Rodzina jest istotną wartością dla polskiego społeczeństwa. W ciągu zaborów i okupacji jakich nie brakowało w czasie naszej najnowszej historii to właśnie grono...

Postawa narodu polskiego wobec najazdu...

Sytuacja polityczna Rzeczpospolitej w drugiej połowie XVII stulecia nie była łatwa. Od wschodu kraj nękały oddziały rosyjskie na południowym wschodzie niepokoje wywoływali...

Nieznana (wymyślona) przygoda Odyseusza...

Po zniszczeniu Troi pragnąłem wrócić do kraju ojczystego Itaki oraz do swych bliskich – żony Penelopy i syna Telemacha. Niestety gniew Posejdona powodował że...

Spisek koronacyjny – interpretacja...

Trzeci akt „Kordiana” rozpoczyna się sceną ukazującą przygotowania do koronacji cara Mikołaja. Zgromadzeni ludzie wypowiadają swoje sądy dotyczące nowego...

Pablo Picasso Martwa natura z kotem...

Obraz Pablo Picassa „Martwa natura z kotem” (określany też niekiedy jako „Martwa natura z kotem i rakiem”) pochodzi z 1962 roku. Martwa natura była...

Motyw stworzenia świata w literaturze...

Stworzenie świata (kosmogonia) to jeden z ważniejszych motywów w dziejach religii i kultury. W niektórych tradycjach mamy zresztą do czynienia nie tyle ze stworzeniem...

Roland jako ideał rycerza – opracowanie...

Rolanda dzielnego rycerza będącego bohaterem słynnej chanson de geste poznajemy jako postać niepozbawioną wad wynikających z dumnej postawy i trudnego charakteru ale jednak...