Wyobraź sobie, że zgubiłeś się w lesie i szukasz drogi powrotnej. Opisz swoje przeżycia | wypracowanie

Każdy ma coś, czego się boi. Niektórzy lękają się ciemności, inni groźnie ujadających psów. Wreszcie są tacy, dla których nie ma nic bardziej przerażającego niż… myszy. Strach to nic wstydliwego, bo nie ma nikogo, kto byłby całkiem go pozbawiony! Mnie na przykład przeraża to, że mogę zgubić się w lesie!

Bardzo lubię wędrówki pośród drzew, poszukiwanie żołędzi i tajemniczych polanek. Ale tym większym przerażeniem napawa mnie myśl, że pewnego dnia zagubię się w czasie takiej leśnej wędrówki. Wyobrażam to sobie tak…

Jest pogodny letni dzień, a ja wybieram się na kolejną wycieczkę. Idę do całkiem lasku, który znam jak własną kieszeń. A przynajmniej taki mi się wydaje. Początkowo nic nie zapowiada problemów. Spaceruję pod potężnymi dębami, przyglądając się kwiatom rosnącym między pniami. Pełen ciekawości, idę w stronę dziwnej rośliny, jaką zauważyłem. Nagle podnoszę głowę i nie poznaje drzew wśród których jestem! A przecież znam kształty wszystkich starych buków i brzóz rosnących w tym lesie. Czyżbym zabłądził? Przerażenie spada na mnie, niczym polujący jastrząb!

Zauważam, że zaczyna się robić coraz ciemniej i pora wracać do domu. Ale jak? Przecież nie wiem, gdzie on jest. Robię się coraz bardziej nerwowy i próbuję wrócić po swoich śladach. Ale gubię się coraz bardziej i spostrzegam, że zamiast na swoim podwórku, brnę w coraz gęstszy bór! W krzakach obok mnie coś szura i wydaje inne dziwne odgłosy. Czy to dzik? Wstrzymuję oddech ze strachu! Czy zdołam dobiec do najbliższego drzewa i wspiąć się na nie, nim dosięgnie mnie rozwścieczony odyniec? Cały drżę! Zamykam oczy, nabieram powietrza przed biegiem i otwieram oczy…

Okazuje się, że siedzę nad kartką papieru, przed swoim biurkiem. Przede mną leży gotowe wypracowanie. Całe szczęście, nie zagubiłem się w lesie! Dobrze jednak od czasu do czasu pofantazjować w ten sposób – dzięki temu możemy być ostrożni w czasie prawdziwych wędrówek.