Unikalne i sprawdzone teksty

Esej o przyjaźni

Nie muszę go często widywać, by wiedzieć, że zawsze mogę na niego liczyć. To nie towarzysz radosnych chwil, który ulatania się, gdy tylko pojawiają się kłopoty. Nasza relacja przeszła wiele upadków i wzlotów; budowaliśmy ją wolno i mozolnie, niczym pierwsi osadnicy bezludnej wyspy z trudem przedzierający się przez dzikie zarośla. Przyjaciel – ktoś, kto nigdy mnie nie ocenia, ale zawsze wysłuchuje.

A jednak potrzeba mi twoich słów i trzeba twojej pamięci. Pamiętaj o mnie, dobrze? Może będę się mniej bała, może będę usypiała spokojniej...

Pisała do Ireneusza Morawskiego Halina Poświatowska w swojej „Opowieści dla przyjaciela”. W bliskości z przyjazną duszą, z kimś kto znał jej historię i ją rozumiał, poetka widziała szansę na złagodzenie największego z ludzkich lęków: strachu przed śmiercią. Przyjaźń wydawała jej się bezpieczną przystanią, w której zawsze można się schronić wśród burz i niepogody. Rola przyjaźni w życiu rzeczywiście wydaje się nie do przecenienia. Paradoksem jest, że w największych banałach kryją się najbardziej głębokie prawdy. Tak jest ze wszystkimi wielkimi pojęciami: miłością, dobrem, a także przyjaźnią.

Myślę, że w dyskursie chrześcijańskim za mało miejsca poświęca się przyjaźni, choć w samej Biblii znajdujemy wiele odniesień do tego typu relacji. „Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich” – powiada Chrystus. W innym miejscu zaś mówi: „nie nazywam was sługami, ale przyjaciółmi”. Związek człowieka z Bogiem określa więc Jezus mianem przyjaźni, relacji szczególnej, opartej na wzajemnym zaufaniu i szacunku.

Czy jednak każdy może stać się przyjacielem? Co decyduje o tym, że jedni ludzie stają się dla nas wyjątkowo ważni, a inni nie mogą dotknąć naszej duszy i przechodzimy obok nich niemal obojętnie? Kiedy się nad tym zastanawiam, przychodzi mi ma myśl lis i Mały Książę. „Jesteś dla mnie tylko chłopcem” – mówi lis – „ale jeśli mnie oswoisz, staniesz się dla mnie jedyny”.

Lis tymi słowami wcale nie zachęca Księcia do bliższej relacji, wręcz przeciwnie, ostrzega go. Stworzenie więzów wiąże się z ciężarem odpowiedzialności. Jesteśmy odpowiedzialni za naszych przyjaciół, nie możemy ich zostawić w potrzebie, ciąży na nas moralne zobowiązanie czuwania nad ich dobrem i szczęściem.

Przyjacielu - musisz tu być

przyjacielu - tylko ty

przyjacielu - ostatni raz

potrzebna jesteś mi, potrzebny jesteś mi

Jak śpiewa T.Love – przyjaźń jest zobowiązaniem do końca, do ostatniej chwili, do śmierci.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Rodzaje komizmu w utworach Moliera...

Molier uchodzi za jednego z najwybitniejszych komediopisarzy w dziejach literatury. Jak nikt inny potrafił wyśmiać przywary dziwactwa i grzeszki swoich współczesnych....

Napisz swój własny mit o stworzeniu....

Pośrodku pustki znajdował się samotny bóg. Nie pamiętał kiedy powstał nie pamiętał skąd wziął się pośród pustki. Zdawać by się mogło że był tam...

Funkcja mitu szklanych domów w...

W czasie podróży z Baku do Moskwy Seweryn Baryka opowiadał synowi jak wygląda Polska którą odwiedził w czasie wojny. Zgodnie z jego słowami na kształtowanie...

Polska i Polacy w dramacie romantycznym...

Związki literatury i polityki były wyjątkowo mocne w XIX-wiecznej Polsce. Państwo polskie przestało istnieć po rozbiorach jakie miały miejsce w poprzednim stuleciu. Nadzieje...

Człowiekiem jestem i nic co ludzkie...

W okresie renesansu jedną z najbardziej rozpowszechnionych maksym stały się słowa Terencjusza: człowiekiem jestem i nic co ludzkie nie jest mi obce . Oznaczały one że...

„Granica” jako powieść psychologiczna...

„Granica” Zofii Nałkowskiej jest powieścią o kompozycji retrospektywnej. Tragiczny koniec kariery obiecującego Zenona Ziembiewicza staje się w dziele punktem...

Scjentyzm – definicja przedstawiciele...

Definicja Pogląd zwany scjentyzmem pojawił się w XIX wieku i w tym okresie stał się niezwykle popularnym. Jego nazwa pochodzi od słowa nauka i na takie też poznanie zwraca...

Aleksander Gierymski - W altanie...

„W altanie” to obraz Aleksandra Gierymskiego który powstał w 1882 roku. W przeciwieństwie do obrazu „Powiśle” jest to dzieło o niezwykle lekkiej...

Madame de Pompadour (1759) Francisco...

„Madame de Pompadour” to obraz, którego autorem jest Francis Boucher. Dzieło powstałe w 1759 roku przedstawia