Unikalne i sprawdzone teksty

„Chłopi” jako epopeja | wypracowanie

„Chłopów” Władysława Reymonta można nazwać epopeją wsi, ponieważ ukazują drobiazgowy i sugestywny obraz tej warstwy społecznej. Reymont posługując się w dużej mierze realistyczną techniką narracji, stworzył niezwykle prawdziwe dzieło, odzwierciedlające skomplikowaną strukturę wewnętrzną wiejskiej społeczności. Powieść stanowi swoistą analizę wsi i jej wszystkich uwarunkowań: ekonomicznych, społecznych, ale także religijnych. Chłopi jawią się jako warstwa wewnętrznie zróżnicowana, w której obowiązuje określona hierarchia ważności i kanon przestrzeganych zasad.

Autor usytuował wprawdzie świat przedstawiony w konkretnej czasoprzestrzeni: we wsi Lipce pod koniec XIX wieku, jednocześnie jednak zadbał o uniwersalizację przekazu dzieła. W efekcie mamy do czynienia z obrazem chłopstwa europejskiego – ludzi, którzy żyją w ścisłym związku z porządkiem natury. Akcja „Chłopów” toczy się w swoistym bezczasie historycznym, w miejscu, do którego nie docierają na wielką skalę zmiany cywilizacyjne. Co więcej, taka konstrukcja czasoprzestrzeni, a także mitologizacja bohaterów sprawia, że poszczególne postaci przypominają homeryckich herosów.

Głównym bohaterem tej epopei jest chłopska zbiorowość. Reymont świetnie zrekonstruował obowiązujący w wiejskiej społeczności system wartości oparty o szacunek do ziemi, pracy i religii. Jednocześnie pisarz pokazał chłopskie przywary: pazerność, nieufność w stosunku do obcych i zawiść.

O epickości „Chłopów” świadczy również wielowątkowa fabuła, składają się bowiem na nią takie epizody jak miłość Jagny i Antka, los Hanki czy bitwa z dziedzicem o las. Żaden wątek nie ma charakteru dominującego. Co więcej, mamy do czynienia z kompozycją otwartą, nie wiadomo np. co stanie się z Jagusią po wygnaniu. Celem Reymonta jest bowiem pokazanie pewnego wycinka rzeczywistości.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Pablo Picasso Panny z Awinionu -...

Pablo Picasso namalował „Panny z Avignon” niewiele po ukończeniu 25 roku życia. To jak wyjątkowe stało się osiągnięcie młodego artysty można zrozumieć...

Gustaw jako bohater romantyczny

Gustaw – protagonista czwartej części „Dziadów” Adama Mickiewicza – jest postacią tajemniczą budzącą niepokój. Historia opowiedziana...

Obraz wojny z punktu widzenia narratora...

Tłem młodości Cezarego Baryki - głównego bohatera „Przedwiośnia” Stefana Żeromskiego - była wojna. Najpierw znał ją tylko z listów wysyłanych...

Dzieje Raskolnikowa w punktach

1. Ubogie życie Raskolnikowa i jego rozmyślania filozoficzne 2. Spotkanie Rodiona z Marmieładowem i historia alkoholika 3. List od matki donoszący o trudnej sytuacji Duni...

Nowy bohater i nowe tematy literatury...

Nazwa renesans pochodzi od francuskiego słowa „renaissance” znaczącego odrodzenie. Doskonale odzwierciedla ono charakter tej epoki która narodziła się...

Moralność pani Dulskiej jako dramat...

Naturalizm był prądem który pojawił się w literaturze w drugiej połowie XIX wieku przede wszystkim za sprawą twórczości Emila Zoli. Autor ów dorobił...

Edgar Degas Błękitne tancerki...

Poświęcony ulubionemu przez Degasa tematowi obraz „Błękitne tancerki” przedstawia grupę czterech dziewcząt w niebieskich trykotach i tutu stojących najpewniej...

Czy kara musi być zawsze następstwem...

Pytanie czy kara zawsze musi być następstwem winy to pytanie które można rozważać na kilku płaszczyznach. Przede wszystkim warto zwrócić uwagę na fakt różnego...

Rozłączenie – interpretacja...

„Rozłączenie” napisał Słowacki 20 lipca 1835 r. będąc nad szwajcarskim jeziorem Leman (czyli Jeziorem Genewskim). Liryczny krajobraz wywołał w poecie podniosły...