Unikalne i sprawdzone teksty

„Chłopi” jako powieść realistyczna

„Chłopi” Władysława Reymonta noszą wyraźne cechy powieści realistycznej. Pisarz stworzył w tym dziele niezwykle szczegółowy obraz wiejskiej społeczności i jej wewnętrznego zróżnicowania. Drobiazgowo przedstawił funkcjonowanie wsi na wszystkich znaczących poziomach: ekonomicznym, społecznym i religijnym. Reymontowi udało się pokazać istotę chłopskiej gromady – jej przywiązanie do ziemi, tradycji i wiary. Jednocześnie pisarz nie wykreował obrazu wyidealizowanego, ale wskazał również charakterystyczne dla tej warstwy wady: skąpstwo, chciwość czy nietolerancję dla inności.

Realistyczna metoda Reymonta jest widoczna na wszystkich poziomach dzieła. W warstwie językowej pisarz posłużył się zjawiskiem dialektyzacji, polegającym na imitowaniu gwar z różnych regionów Polski. W ten sposób powstał swoisty uniwersalny chłopski język, który wiernie oddaje koloryt lokalny, a jednocześnie nie zakłóca odbioru i nie zwraca uwagi na narrację. Na poziomie stylu Reymont zastosował technikę reportażowo-sprawozdawczą, dzięki czemu „Chłopi” stanowią niejako rejestr pewnego fragmentu wiejskiej rzeczywistości.

Realizm uwidacznia się również w konkretnym usytuowaniu czasoprzestrzeni, akcja powieści toczy się we wsi Lipce, w II połowie XIX wieku. W dziele można znaleźć drobiazgowe opisy wiejskiego krajobrazu, domów, zwyczajów, świąt, strojów i lokalnych tradycji. Co więcej, również postaci wykreowane są zgodnie z zasadami fikcji werystycznej. Maciej Boryna, Antek, Hanka czy Jagna to bohaterowie o pogłębionej motywacji psychologicznej, skomplikowani i prawdziwi w swoim działaniu i życiowych wyborach.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Szlachta w „Lalce” – opracowanie...

Akcja „Lalki” Bolesława Prusa rozpoczyna się w roku 1878 a więc czternaście lat po upadku powstania styczniowego. Pamięć o klęsce na trwałe wpisała się...

Dżuma jako parabola

O czym opowiada „Dżuma” jedna z najsłynniejszych powieści Alberta Camusa francuskiego noblisty? Odpowiedź wydaje się prosta oczywista. O zarazie jaka zapanowała...

Barok jako epoka konceptualnego...

Gdy przyjrzymy się dziejom sztuki wyróżnić możemy dwie postawy artystów i odbiorców wobec twórczości. Oczywiście jest to pewne uproszenie ale...

„Wesele” jako dramat narodowy

„Wesele” Stanisława Wyspiańskiego jest wielkim dramatem narodowym sytuującym pisarza na pozycji czwartego wieszcza. Dzieło to porusza najistotniejsze sprawy związane...

Człowiek w czasach zagłady. Jaki...

Tadeusz Borowski w swoich „Opowiadaniach” nie tylko pokazuje okrutny świat obozów koncentracyjnych z czasów II wojny światowej ale także na podstawie...

Motyw danse macabre w literaturze...

Motyw danse macabre to jeden z popularnych w średniowieczu motywów który powiązany był z nawołaniem do pamiętania o śmierci i kruchości ludzkiego życia...

Opis wymarzonej szkoły

W szkole spędzamy dziesiątki godzin każdego tygodnia. To tutaj najczęściej nawiązujemy przyjaźnie zakochujemy się rozwijamy intelektualnie i emocjonalnie. Bardzo ważne...

Sarmatyzm i szlachta w „Potopie”...

„Potop” roztacza przed czytelnikiem bogaty krajobraz Rzeczpospolitej z lat 1655 - 1660. Był to okres bujnego rozkwitu baroku epoki kojarzonej w historii polskiej...

Powieść psychologiczna – definicja...

Definicja wyznaczniki gatunku Jest to specyficzny rodzaj powieści który jak sama nazwa wskazuje skoncentrowany jest przede wszystkim na przeżyciach wewnętrznych psychice...