Unikalne i sprawdzone teksty

Społeczeństwo i hierarchia w „Chłopach” – opis

Wiejska społeczność przedstawiona w „Chłopach” Władysława Reymonta jest zbiorowością wyraźnie zhierarchizowaną. Pisarzowi udało się pokazać, że chłopi nie są wcale warstwą jednolitą, ale jak każda klasa społeczna mają swoją elitę, a także członków zepchniętych na margines życia społecznego.

Głównym atrybutem decydującym o miejscu w gromadzie lipieckiej jest zamożność mierzona rozległością posiadanego gruntu. Na samym szczycie społecznej drabiny sytuują się zatem bogaci gospodarze, wśród których prym wiedzie Maciej Boryna, właściciel 32 morgów ziemi. To właśnie najzamożniejsi chłopi są liderami całej społeczności – podejmują decyzję w imieniu wsi czy negocjują z dziedzicem. Cieszą się również powszechnym szacunkiem, czego wyrazem są pierwsze miejsca, jakie zajmują podczas nabożeństwa w kościele. Oprócz Boryny do liczących się osób w Lipcach należą również ksiądz, wójt, organista i kowal.

W najgorszej sytuacji są natomiast chłopi, którzy nie posiadają własnej ziemi i muszą pracować u zamożniejszych gospodarzy, jak Kuba, Witek czy stary Bylica. Otrzymują oni jedynie niskie wynagrodzenie i wikt. Starość i niedołężność oznaczają dla nich jednak najczęściej przejście na łaskę dzieci lub całkowite wykluczenie ze społeczności i żebractwo. Przykładem skrajnej nędzy jest Agata, która na zimę musi opuszczać wieś, a powraca dopiero wiosną. Marzeniem starej Agaty jest jedynie śmierć we własnym łóżku pod pierzyną.

Ważnym atutem w oczach lipieckiej gromady jest również wiek, a w wypadku kobiet stan cywilny. Starsze kobiety wyraźnie sprawują władzę nad młodszymi, strzegą ich dobrego prowadzenia się, a czasem bezlitośnie oceniają postępowanie dziewcząt. Panny muszą szczególnie dbać o swoją reputację i w przeciwieństwie do kawalerów ukrywać własne romanse. Swoisty awans w lipieckiej hierarchii zapewnia kobietom zamążpójście, zwłaszcza wydanie się za zamożnego chłopa, jak Hanka, która wychodzi za syna najbogatszego gospodarza we wsi.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Elementy historyczne i autobiograficzne...

Cykl „Dziadów” Adama Mickiewicza nawiązuje do religijnego obrzędu wywoływania duchów który praktykowany był w czasach pogańskich. Żywotność...

Obraz inteligencji i chłopów w...

„Wesele” Stanisława Wyspiańskiego to jeden z najważniejszych dramatów narodowych. Najistotniejszym kręgiem tematycznym utworu są wzajemne relacje polskiej...

Za co warto kochać życie?

Chociaż życie nie szczędzi nam smutnych chwil porażek i rozczarowań to jednak warto skupić się w nim przede wszystkim na tym co warto kochać. Przecież obok wszystkiego...

Wokulski jako buntownik

Stanisław Wokulski – główny bohater „Lalki” Bolesława Prusa – jest kreacją wielowymiarową. W jego postaci łączą się wartości przeciwstawnych...

Opis miniatury francuskiej „Architekt...

„Architekt wszechświata” to miniatura nieznanego autorstwa której powstanie datowane jest na około XIII wieku. Przedstawiona na miniaturze postać zdaje...

Pamiętniki Jana Chryzostoma Paska...

„Pamiętniki” Jana Chryzostoma Paska napisane zostały najprawdopodobniej w okresie pięciolecia między 1690 a 1696 r. Obejmują one wydarzenia rozgrywające się...

Rusyfikacja w „Syzyfowych pracach”...

Rusyfikacja należy do kluczowych tematów powieści Stefana Żeromskiego „Syzyfowe prace”. Dzieło owo wydane po raz pierwszy w 1897 roku oparte jest w dużej...

Dżuma jako parabola

O czym opowiada „Dżuma” jedna z najsłynniejszych powieści Alberta Camusa francuskiego noblisty? Odpowiedź wydaje się prosta oczywista. O zarazie jaka zapanowała...

„Jak kamienie przez Boga rzucane...

Tytuł powieści Aleksandra Kamińskiego „Kamienie na szaniec” został zaczerpnięty z wiersza Juliusza Słowackiego „Testament mój”. Pisarz posłużył...