Unikalne i sprawdzone teksty

Rola ziemi w życiu bohaterów „Chłopów” Władysława Reymonta | wypracowanie

Ziemia odgrywa bardzo ważną rolę w życiu bohaterów „Chłopów” Władysława Reymonta. Stanowi ona ich źródło wyżywienia, stan posiadania, a także niemal metafizyczną siłę nadającą sens ludzkiej egzystencji.

W najbardziej podstawowym znaczeniu ilość posiadanej ziemi wyznacza pozycję społeczną w chłopskiej gromadzie. Gospodarze, którzy mogą poszczycić się rozległymi polami, a także lasem, jak Maciej Boryna, są najzamożniejsi i cieszą się powszechnym szacunkiem. Z kolei biedota nie posiada żadnej ziemi, dlatego musi się najmować do pracy u bogatszych chłopów. W takiej sytuacji jest na przykład stary Bylica czy parobek Boryny, Kuba. Każdy członek wiejskiej społeczności dąży zatem do zdobycia jak największych połaci do uprawy. Ziemię można zyskać przez jej kupno lub korzystne zamążpójście, jak w wypadku Jagny Paczesiówny.

Ziemia stanowi dla chłopów również główne źródło dochodu i wyżywienia. Płody rolne są podstawą codziennych posiłków, a także zapewniają utrzymanie hodowlanym zwierzętom. Oczywiście stanowią one również towar, który można sprzedać lub zamienić.

Związek z ziemią jest w wypadku lipieckiej społeczności jednak znacznie silniejszy niż więzy czysto materialne i praktyczne. Rytm przyrody – następstwo pór roku – wyznacza w wiosce rytm życia. Ważny jest także naturalny porządek dnia: świt, południe, wieczór i noc, które są nierozerwalnie związane z porządkiem egzystencji.

Ziemia jest w „Chłopach” Reymonta rzeczywistością transcendentną, stanowi potęgę natury, życiodajną siłę. Stosunek mieszkańców Lipiec do przyrody ma charakter niemal panteistyczny. Ziemia to pierwotne bóstwo, któremu oddaje się cześć. Wszystkie prace polowe mają znamiona czynności rytualnych, jak np. zasiew ziarna czy skoszenie pierwszego łanu zboża. Jednocześnie sakralny stosunek do ziemi czyni z samych chłopów społeczność wyjątkową – bliską naturze i jej odwiecznej tajemnicy.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Pablo Picasso Panny z Awinionu -...

Pablo Picasso namalował „Panny z Avignon” niewiele po ukończeniu 25 roku życia. To jak wyjątkowe stało się osiągnięcie młodego artysty można zrozumieć...

Gustaw jako bohater romantyczny

Gustaw – protagonista czwartej części „Dziadów” Adama Mickiewicza – jest postacią tajemniczą budzącą niepokój. Historia opowiedziana...

Obraz wojny z punktu widzenia narratora...

Tłem młodości Cezarego Baryki - głównego bohatera „Przedwiośnia” Stefana Żeromskiego - była wojna. Najpierw znał ją tylko z listów wysyłanych...

Dzieje Raskolnikowa w punktach

1. Ubogie życie Raskolnikowa i jego rozmyślania filozoficzne 2. Spotkanie Rodiona z Marmieładowem i historia alkoholika 3. List od matki donoszący o trudnej sytuacji Duni...

Nowy bohater i nowe tematy literatury...

Nazwa renesans pochodzi od francuskiego słowa „renaissance” znaczącego odrodzenie. Doskonale odzwierciedla ono charakter tej epoki która narodziła się...

Moralność pani Dulskiej jako dramat...

Naturalizm był prądem który pojawił się w literaturze w drugiej połowie XIX wieku przede wszystkim za sprawą twórczości Emila Zoli. Autor ów dorobił...

Edgar Degas Błękitne tancerki...

Poświęcony ulubionemu przez Degasa tematowi obraz „Błękitne tancerki” przedstawia grupę czterech dziewcząt w niebieskich trykotach i tutu stojących najpewniej...

Czy kara musi być zawsze następstwem...

Pytanie czy kara zawsze musi być następstwem winy to pytanie które można rozważać na kilku płaszczyznach. Przede wszystkim warto zwrócić uwagę na fakt różnego...

Rozłączenie – interpretacja...

„Rozłączenie” napisał Słowacki 20 lipca 1835 r. będąc nad szwajcarskim jeziorem Leman (czyli Jeziorem Genewskim). Liryczny krajobraz wywołał w poecie podniosły...