Unikalne i sprawdzone teksty

Leonardo da Vinci, Ostatnia wieczerza – opis, interpretacja i analiza

„Ostatnia wieczerza” Leonadra da Vinci powstała w latach 1495 – 1498. Jest to malowidło ścienne o rozmiarach 460x880cm, które znajduje się w refektarzu klasztoru Santa Marie delle Grazie w Mediolanie. Jego wykonanie zamówił Ludovico Sforza – książę Mediolanu.

Opis

Dzieło przedstawia poprzedzającą mękę Chrystusa scenę z Nowego Testamentu. W przestrzennej sali znajduje się wielki stół, za którym zasiada trzynaście postaci zwróconych twarzami w stronę odbiorcy. W centrum znajduje się Jezus – odziany w czerwoną i błękitną szatę. Nad głową Syna Bożego znajduje się tajemnicza poświata, jaka przypomina aureolę. Na stole spoczywają srebrne naczynia i bochenki chleba. Zbawiciel rozkłada ręce, jakby w geście błogosławieństwa, a apostołowie – ukazani w czterech grupach liczących po 3 osoby – żywo reagują na to, co właśnie słyszą.

Sytuacja zobrazowana na fresku to najprawdopodobniej moment, w którym Chrystus mówi, że jedna z obecnych tu postaci okaże się zdrajcą. Od lewej strony dzieła dostrzec można świętego Bartłomieja, Jakuba (syna Alfeusza) i Andrzeja. Judasz – bo o nim mowa – siedzi obok świętego Piotra i świętego Jana (po prawej stronie Jezusa), ściska niewielką torebkę, jakiej zawartością jest najprawdopodobniej zapłata. Z kolei święty Piotr reaguje gwałtownie, trzyma w ręce nóż, zdaje się być gotowym do obrony swego Nauczyciela. Z prawej strony dzieła (z lewej Jezusa) znajdują się Tomasz, Jakub (syn Zebedeusza) oraz Filip. Wszyscy trzej kierują wzrok na Zbawiciela, a na ich twarzach malują się zdziwienie i lęk. Ostatnią trójką są Mateusz, Juda Tadeusz i Szymon, którzy rozmawiają w swoim gronie, żywo gestykulując.

Tonacja kolorystyczna dzieła jest niewyraźna, a to za sprawą postępujących zniszczeń dzieła (technika Leonarda da Vinci okazała się nietrwała). Wnętrze jest ciemne, źródło światła stanowią trzy oddalone okna. Za nimi z kolei rozpościera się wyżynny krajobraz.

Interpretacja

Dzieło włoskiego mistrza uznane zostało za niezwykle innowacyjne, przełamujące dotychczasową konwencję. Ostatnia wieczerza ukazana została tutaj w sposób realistyczny, postaci przejawiają autentyczne emocje, ich dynamiczne sylwetki oddają stany psychiczne. Dominuje tutaj zdziwienie, brak zgody na to, co zapowiada Jezus. Tylko dwie osoby sprawiają inne wrażenie – sam Zbawiciel oraz znający tok najbliższych wydarzeń Judasz.

„Ostatnia wieczerza” Leonarda da Vinci jest więc malunkiem wyjątkowym – wprowadzającym w świat biblijnych wydarzeń emocje, ludzkie słabości i podkreślającym człowieczeństwo uczniów Jezusa, ich słabości, targające nimi złości, towarzyszące im refleksje.

Rozwiń więcej
Leonardo da Vinci - "Ostatnia wieczerza"

Losowe tematy

Wenus z Milo – opis rzeźby

„Wenus z Milo” to jedna z najsłynniejszych rzeźb powstałych w antyku. Być może świat nigdy nie usłyszałby o niej gdyby nie przypadkowe odnalezienie jej przez...

Judym jako bohater romantyczny

Tomasz Judym to główny bohater powieści „Ludzie bezdomni” Stefana Żeromskiego. Dzieło to ukazało się w roku 1900 i uważane jest powszechnie za symbol...

Zwyczaje rdzennych mieszkańców...

Powieść Henryka Sienkiewicza zatytułowana „W pustyni i w puszczy” to nie tylko opowieść o pięknie przyrody Afryki ale i o jej mieszkańcach. Czytelnik ma okazję...

Kordian jako spiskowiec

Tytułowy bohater dramatu Juliusza Słowackiego jest postacią dynamiczną. Wraz z rozwojem fabuły zdobywając nowe doświadczenia i poznając mechanizmy rządzące światem...

Nie ma zbrodni bez kary. Rozpawka....

Literatura bardzo chętnie odsłania przed czytelnikiem mroczną stronę ludzkiej natury ukazując człowieka w sytuacji zbrodni analizując motywy jego postępowania oraz rozterki...

Motyw tańca w „Tangu”

Po raz pierwszy tytułowe tango pojawia się w dramacie Sławomira Mrożka gdy Stomil - ojciec - opowiada Arturowi - synowi - o tym jak wyglądało życie pokolenia z którego...

Motyw deesis w „Bogurodzicy”...

Motyw deesis kojarzony jest przede wszystkim z średniowieczną ikonografią Kościoła bizantyjskiego i rzymskiego gdzie przyjmuje formę zbiorowego przedstawienia z figurą...

„Kordian” jako dramat romantyczny...

Dramat romantyczny to szczególny typ dramatu który ukształtował się w opozycji do poetyki klasycyzmu a jego inspiracjami były twórczość Szekspira oraz...

Opis sadu wiosną

Wiosna to najpiękniejsza pora roku. To czas w którym wszystko rozkwita na nowo. Najpiękniej widać jej działanie w sadach. Sad wiosną jest miejscem niezwykłym które...